တောင်ပေါ်သားလေးရဲ့ရင်ခုန်သံ
စိုင်း ခွန်းအပေါ်ကနေ အုပ်မိုးကာ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို စုပ်ယူ နမ်းရှိုက်ရင်း
မောင့်ရဲ့သေသပ်လှတဲ့အနမ်းတွေကြောင့် အချိန်
အတော်ကြာမှ ခွန်း ပြန်နမ်းရင်း
နှုတ်ခမ်းဖိကပ် နမ်းရှိုက်သံတွေက အတော်လေး ပျံ့လွှင့်ကုန်ပြီ
“မောင်…”
ခွန်း နှုတ်ရင်း မျက်လုံးလေးဖွင့်ပြီး မောင်လို့ ခေါ်လိုက်သံအဆုံးမှာဘဲ
အရမ်းလှတဲ့ မရဲ့အတွင်းခံလေးတွေက ကြမ်းပြင်ပေါ်ရောက်သွားသည်။
“အ့ မောင်”
မောင့်ရဲ့ကျောပြင်ကို ဖက်ထားချိန်အတွင်းမှာဘဲ မောင်က ခွန်းရ၊င်သား
ထိပ်သီးလေးတွေကို ငုံခဲရင်း မာလာတာတဲ့ လက်နဲ့ချေပေးတာမို့
“အ့….အင့်…..အားးးမောင်”
မရဲ့ ညည်းသံလေးတွေ ပိုကျယ်လောင်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက်ထဲ မောင်ရဲ့လက်တွေက
ခွန်းရဲ့ ပန်းရောင်သန်းနေတဲ့ ပွင့်ချက်လေးတွေကြားကို ရောက်လာကာ ထိတွေပေးတော့
“အ့ ဟာ မောင် အ့ မောင် ဟင်းးးမောင်”
ခွန်းရဲ့ ပွင့်ချက်လေးတွေကိုပွတ်ပေးလိုက် မောင့် လက်ချောင်းတွေက ပန်းရောင်ရပ်ဝန်းထဲကို အသွင်းအထုပ်လုပ်ရင်း
“အ့ မောင် မရတော့ဘူး မောင်ရေ”
“ပြီးချင်ပေးလိုက် မ”
“အ့ မောင် အားးအ့ ဟ့”
အရှိန်ထည့်ကာ ဖိချေပွတ်ဆွဲပေးလိုက်တော့ အရည်များစွာနဲ့အတူ ခွန်း တစ်ကြိမ်ပြီးမြှောက်ပြီး
“မောင် စတော့မယ်နော်”
ခွန်းဆီကနေ ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြလိုက်တာနဲ့ မောင်ညီတော်မောင်က ခွန်းပိုင်နက်ထဲ အတားအဆီးမဲ့စွာ
“အ့ အင့် ကောင်လိုက်တာ မရယ်”
မရဲ့အတွင်းသားလေးတွေက အရမ်းမိုက်သလို စေးကပ်ထိတွေ့မှုတွေက မရပ်တန့်နိုင်တာမို့
“အ့ မောင် မြန်ပေးဦး”
မရဲ့ခါးကို ကိုင်လိုက်ကာ မြန်မြန်လှုပ်ရှားပြီး သွင်းထုတ်ပေးတော့
“အ့….အ့ ဟင့် အားးး”
“ကျစ်…အ့ ကောင်းလိုက်တာကွာ ရှီးးးး”
စိုင်းခန ရပ်တန့်လိုက်ကာ ခွန်းဆံပင်တွေကို သပ်ပေးရင်း
“ကြိုက်လား မ”
“အွန်း ဒါပေမယ့် အားပျော့တယ်”
“ဟာ မောင် ကြမ်းလိုက်ရင် မနက်ဖြန် ဆိုင်မသွားနိုင်ဘဲ ဖြစ်ကုန််မယ်”
“မောင် ချီပြီး လိုက်ပို့လေ”
“နိုးးးလိုက်မပို့ဘူး မနက်ဖြန်ထိပါ ဆက်တိုက် မောင့်ဟာကို မ ထဲ ထည့်ထားမှာ”
“အ့ မောင်”
ခွန်းကို မှောက်စေလိုက်ကာ ခါးကိုကိုင်ပြီး အနောက်ကနေ ထပ်သွင်းတော့
“အ့ မိုက်တယ် မ”
နူးညံ့လွန်းတဲ့ အတွင်းသားအထိအတွေ့များကြောင့်
နှစ်ယောက်လုံး တစ်ညတာ မအိပ်ဘဲ ခရီးဆက်ကြသည်။
***********
“အားးးးကျစ် နာလိုက်တာ”
သားအိမ်နေရာလေးကို ကိုင်ကာ အိပ်ယာထဲ လူးလှိမ့်နေတဲ့ ခွန်း
“မ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“နာတယ် ဒီနေရာက”
“မနေ့ညက အရမ်းကြမ်းမိသွားတာ”
“ဟင့် နာတယ်”
မောင်ရဲ့နွေထွေးတဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေအောက်မှာ ခွန်း က မောင်ထက် အသက်ကြီးပေမယ့် တဖြေးဖြေးကလေးဆန်လာတာတော့အမှန်
“မောင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးဆေးလိမ်းမယ်နော်”
နဖူးလေးကိုနမ်းကာ ဆံနွယ်လေးတွေကို သပ်ပေးရင်း
“ဘယ်နှနာရီရှိပြီလဲ ဆိုင်သွားရဦးမှာ”
“မသွားနဲ့တော့ မောင် မမြဖူးတို့ကို ဖုန်းဆက်ပြီးပြီ ဒီနေ့ မ နေမကောင်းလို့ဆိုပြီး”
“နေကောင်းပါတယ် ခနနေဆို သက်သာသွားမှာပါ ဆိုင်သွားလိုက်မယ်”
“သက်သာတယ်ဆို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်စမယ်လေ”
“တော်ပြီနော်မောင် အရမ်းများနေပြီ”
“မ က ဘယ်လောက်စားစား ဝတယ်လို့မရှိဘူး အရမ်းချစ်တာဘဲ မ နားလေးကမခွါချင်ဘူး”
ခွန်းရဲ့ လက်မောင်းလေးတွေနမ်းလိုက် ကျောလေးတွေကို နမ်းလိုက်နဲ့ ကြောင်လေးလို ကပ်ချွဲနေတဲ့
စိုင်း
“အ့ တော်ပြီ မောင်နော် ယားတယ်”
“ထ အဲ့တာဆို ရေချိုးမယ် ပြီးရင် ဆေးလိမ်းပြီး မနက်စာ စားကြစို့”
“အင်း”
“နေဦး”
“ဘာလဲ မောင်”
“မနက်ခင်း milk လေးတော့ တိုက်ဦး”
“တော်ပြီနော်မောင်”
“တစ်ခါဘဲ”
“အ့ မောင် ဖြေးဖြေး”
မောင်ရဲ့အကျင့်က လုပ်ချင်ပြီဆို ဇွတ်ရယ်ပါ အခုလည်း ကလေးတစ်ယောက်လို စို့နေတာများ ခေါင်းမဖော်သတမ်း
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）