ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး
“အ့…ဟင်းးးအင်းးး”
အိပ်နေတုန်း အနောက်ကနေ ဝင်တိုးလာတဲ့ မာကြောလှတဲ့ အရာတစ်ခု
“ဦး ဟင့် “
မနက်လင်းတာနဲ့ အဆင့်သင့်ပြန်ဖြစ်နေတဲ့ ဦးညီလေးက ရန်လာစပြန်တာမို့
“တော်ပြီနော် ဦး”
“မနက်ခင်းတွေ လိ-င်ဆက်ဆံတာက ကလေးရနိုင်ချေများတယ်တဲ့”
“ဦးကို ဘယ်သူပြောတာလဲ”
“လေ့လာဖူးတာလေ”
“သူများပြောတာတွေနဲ့ လိုက်မလုပ်နဲ့ အ့ ဦးဟာဖယ်တော့”
“သူများပြောတာတွေ မယုံလို့ ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်ချင်တာ အားး ကလေးရယ်”
အပေါက်ဝလေး ဝင်ခါစလေးတောင် ပြန်ကြပ်နေပြီဖြစ်တဲ့ သူမ ရပ်ဝန်းလေးကြောင့်
“ကိုယ့် ကလေးက အမြဲ ကြပ်နေတာဘဲ”
“ဟင့် နာတယ်”
“အုံဖွ အုံဖွ ဦး ဖြေးဖြေးဘဲ သွင်းမယ်နော်”
ချော့မြူကာ တစ်ရစ်ချင်း ပြန်တိုးဝင်လာတဲ့ ဦးရဲ့ အစိုင်အခဲကြီးက
“ဦး အ့ နာတယ်”
နာတယ်လို့ အော်ညီးကာ လွန့်လူးလိုက်တိုင်း ခန့်ကို သွားဆွ သလိုဖြစ်နေတာမို့
“ကလေးရယ် အ့ ဟုတ်တယ် အဲ့လိုလေး လွန့်လွန့်လူးနေပေး”
ခန့်ပြောတော့မှ လွန့်လူးတာကို ချက်ချင်းရပ်လိုက် တေး
“နာတယ် ဦး ပြန်ထုတ်တော့”
လိုင်းလေးတစ်ခု ထနေသလို တေးရဲ့ပေါင်လေးတစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ အားပြင်းပြင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်လိုက်တိုင်း
“အ့ အောင့်တယ်”
“ဟင့် ဦး အ့ ဦး အ့ ဦး ဟင့် ဟင့်”
“ကောင်းလိုက်တာ ကလေးရယ် ကြိုက်လား”
“မကြိုက်ဘူး အ့ ဦး”
မကြိုက်ဖူးသာ ပြောနေတာ သူတစ်ချက် ဆော-င့်ပြီးတိုင်းမှာ သူ့ညီလေးကို အားကုန် ညစ်နေတဲ့ ကောင်မလေးကြောင့်
“ကလေးမကြိုက်ပေမယ့် ကလေး ပန်းပွင့်လေးကတော့ ကြိုက်တယ်ထင်တယ်”
“ဟင့် အ့”
“ကိုယ် ညီလေးကို ကလေးထဲ ဆွဲနုတ်လို့ မရအောင်ကို ညစ်ထားလိုက်”
“ဦး အရမ်းထိနေပြီ ဦး အ့ အ့ ဖြေးဖြေး အ့”
သားအိမ်ကို သွားထိတိုင််း အရမ်းအောင့်သွားသလို့ ဦးအဆုံးထိ ထုပ်ပြီးမှ တဆုံး ပြန်သွင်းနေတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့်
“ဟင့် ဦး အ့ ဟင်းးးအ့ အင်းးးး”
“ချစ်လိုက်တာ ကလေးရယ် ကျစ်!!!”
အသွင်းအထုတ်ပုံမှန်ပြန်လုပ်နေရင်းမှ ရုပ်တရက် ရပ်လိုက်ပြန်တာမို့
“အ့ ဦး ဖြေးဖြေး”
“ကလေး ဦး ပေါင်ပေါ်ထိုင်”
ဆိုဖာခုံပေါ် သွားထိုင်ကာ သူ့ပေါင်ပေါ်ကို ထိုင်ဖို့ ခေါ်နေတဲ့ ဦးကြောင့်
ထိုင်ချင်ပေမယ့် ဦးထိုင်နေတဲ့ချိန် မြင်နေရတဲ့ ဦးညီတော်မောင်ကြောင့်
“ဟို ဟို”
“အချိန်ကြာရင် နေ့လယ်ရောက်သွားလိမ့်မယ်နော် ကလေး”
“ဟင့် ရှင် သပ်သပ် အိမ်ခေါ်ပြီး နှိတ်စက်နေတာ လူကို”
သူဆီကို ပွစိ ပွစိပြောရင်း ဘောက်ဆက်ဆက်နဲ့ လျှောက်လာတဲ့ကောင်မလေးကို ခါးကနေ ဆွဲဖက်ကာ သူအပေါ်ကို ထိုင်ခိုင်းစေပြီး
“စသွ-င်းမယ်နော် ကလေး”
“ဟင့် ဦး ဖြေးဖြေး အ့ ဦး မရဘူး”
“ဘာလို့လဲ”
“ပြန်ထုတ်ပေး အရမ်းနက်နေပြီ ဟင့် အောင့်တယ်”
ငိုမဲ့မဲ့လေးပြောနေတဲ့ ကောင်မလေးကို သနားပေမယ့် ဒီလိုချိန်မှာတော့
“ဦး ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာပေါ့”
“အားးးးဟင့် အ့”
ခါးကနေ ဖိချလိုက်တာမို့ အဆုံးထိ ဝင်ရောက်သွားတဲ့ တေး
ဦးက အော-က်ပိုင်းတင် နယ်ကျွံတာမဟုတ် တေးရဲ့ အပေါ်ပိုင်းကိုပါ စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်စားသုံးရင်း
ဦးနဲ့တူတူ နူးညံ့ ပြင်းပြလှတဲ့ အချိန်အတိုင်းရှည်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီး ပျော့ခွေကာ ဦးရင်ခွင်ထဲကို ထပ်မံအိပ်ပျော်သွားပြန်တဲ့ တေး
“အဟင်းးးတော်တော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိလာပြီ”
တေးရဲ့ပါးလေးတစ်ချက်ကို နမ်းကာ ရေချိုးပြီးတာနဲ့ အခန်းပြင်ကို ထွက်လိုက်တော့
“ဥက္ကဌ”
“ရှုး တိုးတိုး ငါ့ကလေးအိပ်နေတယ်ကွ”
“ဗျာ”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）