Bububai ဝတ္ထု ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၁၇)

ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး

“မကြမ်းဘူး ကိုယ်ဂတိပေးတယ်”

ပေါင်ကားထားပေမယ့် လက်နဲ့အတင်း ထပ်ကားခိုင်းနေကာ တေး ဂူအတွင်းထဲကို တဇွတ်ထိုး ဝင်လာတဲ့ ဦးညီတော်မောင်ကြောင့်

“အ့ ဦး ဟင့်အင်:: မလုပ်တော့..အားးး”

အပြောနဲ့အလုပ်မညီတဲ့ ဦးကို တေး မျက်စောင်းလေးထိုးနေပေမယ့် ဦးကတော့ မှန်းမှော ကာ ကျေနပ်သွားတဲ့ပုံ

“Ah shtt ကလေးရယ် ဘယ်လောက်လုပ်လုပ် ကျပ်နေတာဘဲကွာ”

“ဦး ဟာက ပိုကြီးနေလာတာ အာ့ ဦး ပြန် ထုတ်”

ပိုကြီးလာတယ်ပြောတဲ့ တေးရဲ့ စကားကြောင့် ကျေနပ်နေတဲ့ အပြုံးကြီးက မုန်းစရာကောင်းလောက်အောင်

“ကလေးအသံနဲ့တင် ကိုယ့်ရဲ့sizeက သာမာန်

ထက်ကြီးနေပြီ သူအောင်းမယ့်ဂူထဲရောက်တော့ ပို့ ကြီးလာတာပေါ့”

“အင်းးးဟင်းးး ဖယ်”

လက်တွေကိုလည်း ကြိုးနဲ့အတုတ်ခံထားရတာမို့ ခန္တာကိုယ်လေးက လွန့်လူးနေတော့

“ကလေး Ah shitt!!! ကလေး ရာ မင်းကွာ”

တေး ရဲ့ ခါးလေး လွန့်လှူးတိုင်း ခန့်ရဲ့ ညီလေးကို အသကုန် ညစ်ပြီး တူးဆွနေသလိုဖြစ်တာမို့

ခန့်မျက်နှာကြီး တစ်ခုလုံး နီရဲသွားသလို ဒီတစ်ခါ တေးထက်ပိုညီးနေတာက ဦး

“အ့ ဦး ဟင့် အင့်”

“ရန်စတုန်းက စပြီး အခုမှ မရပ်ခိုင်းနဲ့တော့ ရစရာမရှိအောင် -ိုးပစ်ချင်နေပြီကွာ Ah shitt”

သူမလေး ခါးလေးကို ကိုင်ကာ မှိန်းမှောရင်း တစ်ချက်တစ်ချက်ဆောင့်နေတဲ့ ခန့်က

ဆွဲဆောင်မှုကောင်းလွန်းသိလို Air con ခန်းထဲမှာတောင် ချွေးလေးတွေ စို့နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ချွေးတွေ စီးကျနေတဲ့ six partကြီးက

တေးရဲ့စိတ်ကို ပိုပြီး ကြွစေတာမို့ ဦးရဲ့ အချက်ရည်တိုင်းမှာ မှိန်းမှောရင်း

“အာ့ ဦး”

တစ်ချက်ထဲ အပြင်းဆုံး သွင်းထည့်လိုက်တဲ့ ဦးကြောင့်

“ကိုယ် အရမ်းကြမ်းချင်တာ ထိမ်းထားရတယ်ကွာ”

“ဟင့်”

“ကလေးရာ!!”

သူစိတ်နဲ့ဆို ဒီကလေးက မနက်ဆို ပျော့ခွေသွားတော့မယ်ဆိုတာ သူသိတာမို့

သာယာမှုလေးနဲ့တူတူ တိမ်စိုင်လေးတွေကို စုပ်ယူရင်း ပြီးမြှောက်ခြင်းနဲ့တူတူ

“ကလေး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရအောင်”

“ဟင့်အင်း အိပ်ချင်ပြီ”

“ညစ်ပတ်နေမှာပေါ့ ကလေးရဲ့ ထ လိမ္မာတယ်”

ချော့မော့ ခေါ်နေပေမယ့် လူကောင်လေးက ဝဝလုံးလုံးလေးဆိုပေမယ့် sexနဲ့ပတ်သတ်ရင် ပျော့လွန်းတဲ့ သူ့အသည်းလေးကြောင့်

“မွ ဦး ကလေးလေးက နူးညံ့လိုက်တာကွာ”

အရိုင်းဆန်လွန်ရဲ့ သူရဲ့စိတ်ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ့် sexyဆန်လွန်းတဲ့ မိန်းမ မှ အဆင်ပြေမယ်လို့ တွေးခဲ့ပေမယ့်

အခုလို နူးညံ့လွန်းတဲ့ ဝါဂွမ်းလုံးလို ကလေးကို ရထားပြန်တော့ စိတ်မပျက်တဲ့ပပြင်

တေးနဲ့ထိတွေ့တိုင်း တစ်ခါမှမရဖူးတဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုတွေ ပိုပြီး ရနေတာမို့ ကိုယ်စိတ်ကိုယ် ပြန်ပြီးကျေနပ်နေတဲ့ ခန့်ရယ်ပါ

**************

“ဦး ဒီနေ့ ကုမ္မဏီကို တေးလိုက်ချင်တယ်”

“အွန်း ကလေး သဘော”

“ဟုတ် မွ” ဆိုကာ

ခန့်ရဲ့ပါးလေးကို အနမ်းလေးပေးပြီးတာနဲ့ ထထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတဲ့ တေးကို

ခါးလေးကနေ လှန်းဆွဲဖက်လိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ပေါ် ထိုင်ခိုင်းကာ

“မုန့်ကုန်အောင်စားလေ”

“ဗိုက်ဝပြီ အကျီတက်လဲလိုက်ဦးမယ်”

ခန့် သက်ပြင်းလေးတစ်ချက်ချပြီး စာပွဲခုံပေါ်က နွားနို့ခွက်လေးကို ယူကာ

“နွားနို့ကုန်အောင်သောက်”

“ဟာ တော်ပြီ ဗိုက်တင်းနေပြီ”

ခန့်ရဲ့ပေါင်ပေါ်ကနေ မြေပြင်ကို မထိတဲ့ ခြေထောက်လေးနှစ်ဖက်ကို လှုပ်ကာ

မျက်နှာလေး ဆူပုပ်ရင်း ငြင်းနေတဲ့ တေးလေးက ချစ်စရာကောင်းလွန်းတာမို့

ရပ်ကြည့်နေကြတဲ့ အိမ်အကူလေးတွေ ချစ်မဝဖြစ်နေသိလို သူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်ကာ ချစ်စရာကောင်းလွန်းအောင် လုပ်နေတဲ့ သူ့ကလေးကြောင့်

“အဟက် အသဲယားစရာလေး”

“အသဲယားရင် မတိုက်နဲ့တော့နော်”

“မရပါဘူး အားရှိအောင် နို့ထွက်ပစ္စည်းတော့သောက်ရမယ်လေ ကလေးရယ်”

“တေးက အားရှိပါတယ် ဦးက အလုပ်လုပ်ရတာလေ ဦးဘဲ အားရှိအောင်သောက်”

“ဦးက ဒီနို့ မတိုးတော့ဘူး ကလေးနို့သောက်မှ အားရှိတာ”😂

နား နားလေးကို တိုးကပ်ကာ ပြောလာတဲ့ ဦးစကားကြောင့် တေးပါးတွေ ချက်ချင်းနီရဲသွားကာ

“ဟွန့် နှာဘူးကြီး ပေးတော့ “

နို့မသောက်မချင်း မဟုတ်တာတွေ ပြောတော့မယ်ဆိုတာ သိတာမို့ အမြန်သောက်ပြီး အိမ်ပေါ် တက်သွားလိုက်တော့သည်။

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၁၆) နောက်အခန်း - အပိုင်း(၁၈) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ