ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး
“မမလေး ဘိုးဘိုးကြီးခေါ်နေတယ်”
“အင်း လာခဲ့မယ်”
အခန်းထဲမှာ ဖုန်းကြည့်နေတုန်း အဘိုးက ခေါ်တယ်ဆိုတာတဲ့ ဧည့်ခန်းထဲ လိုက်သွားလိုက်တော့
သာမာန်နဲ့မတူဘဲ တေးကို ကြည့်နေတဲ့ ဘိုးဘိုးနဲ့ ကိုကိုရဲ့အကြည့်တွေက ကျောချမ်းချင်စရာ
“ဘာလဲ”
ကိုကို ကို ဘာလဲဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ အသံမေးငေါ့ကာ မေးလိုက်တော့လဲ ကိုကိုက တုတ်တုတ်မှ မလှုပ်
“သမီးကို ခေါ်တယ်ဆို ဘိုးဘိုး”
“အွန်း ဘိုးဘိုး မြေးလေး ကို ပြောစရာရှိလို့”
“ဘာကြီးလဲ ဘိုး”
“သားမြတ်ရှိန်ဝါခန့်ရဲ့မိဘတွေက ဖုန်းဆက်တယ် သမီးနဲ့သားကို နေရာချထားပေးချင်လို့တဲ့”
“ဟင်”
ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားကြောင့် တေး နားတွေတောင် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်
တေး ရင်တွေအတိုင်းအစမရှိခုန်နေပေမယ့် ပထမဆုံး တေး တွေ့မိတာက
“ဦးကတော့ သဘောတူရဲ့လားဟင်”
“မောင်မြတ်ရှိန်ဝါခန့်က သူ့မိဘတွေသဘောပါတဲ့”
“ဟင်”
ကြားရတဲ့စကားတွေက အိမ်မက်လိုတောင် ထူးဆန်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုး တေး ရဲ့ အနာဂတ်ရည်မှန်းချက်က ဦးရဲ့ဇနီးဖြစ်ဖို့
တကယ်ဖြစ်လာတော့ တေးအရမ်းပျော်နေပေမယ့် ခုချိန် ဦးကရော တေးလို ပျော်နေရဲ့လားဆိုတာကိုပေါ့
“အဲ့တော့ မြေးလေး ဘယ်လိုစဉ်းစားလဲ”
မြတ်ရှိန်ဝါခန့်အပေါ် မြေးဖြစ်သူ သံယောဇဉ်ရော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရောရှိနေကြောင့် မငြင်းဘူးဆိုတာတော့ သိပေမယ့်
အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုကို မြေးဖြစ်သူလေး မနိုင်ဝံ့ဖြစ်မှာလည်း စိုးရိမ်နေကြတဲ့ အဘိုးနဲ့အစ်ကိုရယ်ပါ
“သမီးက ဦးနဲ့ဆို ဘယ်ချိန်ဖြစ်ဖြစ် ယူနိုင်ပါတယ်”
“ငါထင်တယ် နင်အဖြေဒီလိုဘဲလာမယ်ဆိုတာ”
“ကိုကိုကလည်း”
“နည်းနည်းလေးတောင် မမူတော့ဘူးလား”
“မမူပါဘူး တော်ကြာလွဲသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ အခွင့်အရေးဆိုတာ ပေးတုန်းယူတက်ရတယ်လေ ကိုကိုရဲ့”
“နင်ကလေ ခန့်နဲ့ပတ်သတ်ရင်လေ အညှာကိုလွယ်တယ်”
“ဖြစ်နိုင်ရင် အညှာတောင် မရှိစေချင်ဘူး သူချိုးရတာ ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ကြွေကျချင်တာ”
“အဟွန်းးအဟွန်းးး”
အချစ်ဆုံးမြေးမလေးက သူ့ထက် တစိမ်းအမျိုးသားကို ပိုနေတာကြောင့် ချောင်းသံဟန့်ကာ မနာလိုဖြစ်နေတဲ့ အဘိုးဖြစ်သူကို
“အခု တော့ ကြွေကျနေတာ ဘိုးဘိုးလက်ထဲမှာ တေး ဒီကမ္ဘာမှာ အချစ်ဆုံးသူက ဘိုးဘိုးပါနော်”
အဘိုးဖြစ်သူနားကို ပြေးကပ်ကာ အတင်းတိုးဝှေ့ချွဲကပ်နေတဲ့ တေးကို အစ်ကိုဖြစ်သူ မနိုင်ဘူးဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတော့သည်။
~~~~~~~~~~~
တေး ခေါင်းငြိမ့်လက်ခံလိုက်တာနဲ့ ဦးခန့်တို့ဘက်က အမြန်ဆုံးတောင်းရမ်းကာ မင်္ဂလာပွဲကိုလည်း အခမ်းနားဆုံး ကျင်းပပေးခဲ့သည်။
ခုတော့ ဦးခန့်နဲ့တေးက တရားဝင်လင်မယားတွေပေါ့ တေးရဲ့ဘဝကြီးကို ဦးပိုင်သွားပြီလေ
“အားးးး”
တေး ရေချိုးနေတုန်း တံခါးကို အသံမပေးဘဲ ဆွဲဖွင့်လိုက်တဲ့ ဦးကြောင့် လန့်ကာ အသားကုန်အော်နေတဲ့ တေးကြောင့်
“ဟာ ဟိတ် မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်အော်နေတာလဲ”
“ဦးခန့် ဟိုဘက်လှည့်နော်”
တေး ရဲ့ အတွ/င်းပို/င်းတစ်ခုလုံးကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ဦးကြောင့် ပိုင်ဆိုင်ရာလေးတွေကို လက်နဲ့ကာပြီး
ဟိုဘက်လှည့်ခိုင်းတော့
“ဘာကိစ္စလှည့်ရမှာလဲ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ်ကြည့်တာဘဲလေ”
“မကြည့်နဲ့”
“ဟာ မင်းဘဲ အကြည့်ခန့်ချင်လို့ ယူခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား”
“မဟုတ်ဘူး တေးဘဲကြည့်မယ် ဦးမကြည့်နဲ့”
“ဟ မင်းက ဘာကြည့်ချင်တာလဲပြော”
“ဟို…ဟို”
ရှေ့ကို တိုးလာတဲ့ ဦးခြေလှန်းတွေကြောင့် တေး နောက်ကို ဖြေးဖြေးချင်း ဆုပ်ရင်း
“အ့”
ရေကြောင့်ချောနေတဲ့ ကြမ်းပြင်ကြောင့် ချော်လဲကျတော့မလိုဖြစ်တဲ့ တေးရဲ့ခါးကို ဦးလှန်းဖက်ရင်း
“ဒီတိုင်းလေး လိုက်ခဲ့တော့”ဆိုကာ ကလေးတစ်
ယောက်ကို ပွေ့ချီသလို ချီပြီး
အိပ်ယာပေါ် ချပေးကာ တေးရဲ့လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အပေါ်ကိုမြှောက်ကာ ဦးလက်တစ်ဖက်ထဲနဲ့ ချုပ်ကိုင်လိုက်တာကြောင့်
“ဦး….”
တိုးငြင်းတဲ့ တေးရဲ့လေသံလေးကြောင့် ဝိုင်သောက်လာတဲ့ ခန့်အတွက် ပိုပြီး ရစ်မူးစေကာ
“ကိုယ့်ကို -ို့အရင်တိုက်”
“အ့……ဦး”
တေးရဲ့ တိမ်စိုင်လေးကို ဦးရဲ့ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဖိချေနေသလို ကလေးတစ်ယောက်လို့ -ို့စို.နေတဲ့ဦးကြောင့်
“အ့….ဦးဖြေးဖြေး”
“ချိုနေတာဘဲ”
“ဦး တော်ပြီနော်”
“ဒါမင်္ဂလာဦးညလေ”
“မညချင်ဘူး”
“မညလို့ မရတော့ဘူး ကိုယ်တော်တော်ဖြစ်နေပြီ”
ညကျ အမှောင်အပိုင်းဆက်တင်မယ်နော် စောင်ကိုက်ပြီး ဖတ်ရပါ့မယ်နော်🥹🥹🥹🥹
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）