ဘီလီယံတာလေးရဲ့ အသဲ
“မွ ချစ်တယ် ကိုကို”
“ဒီကောင်မလေး မကြောက်မလန့် လာနမ်းနေပြီ”
“ကိုကိုနော် ခရာပင်ပန်းနေပြီ”
“ပင်ပန်းနေမှာ စိုးလို့ နှိပ်ပေးနေတယ်လေ ခနနေလည်း ထပ်ပင်ပန်းမှာစိုးလို့”
“အားးး တော်ပြီ ဖယ်တော့ ဖယ်တော့”
ဇွဲလက်ကလေးတွေကို ဖယ်ပြီး အတင်းရုန်းကန်နေတဲ့ ကလေးကို ခါးလေးကနေ ဆွဲဖက် ပွေ့ချီပြီးတာနဲ့ မင်္ဂလာအိပ်ယာပေါ်ကို နှစ်ယောက်အတူ ရောက်သွားပြီ
“ကိုကို ဖယ်လို့”
“မဖယ်ဘူး”
အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးလာတဲ့ ကိုကို့က တွန်းဖယ်လို့လည်းမရ
“ကိုကို”
“အရမ်းချစ်တယ် ကလေး”
“ဟင့်အင်”
မျက်လုံးလေးကို အတင်းပိတ်ပြီး ငြင်းဆန်နေတဲ့ သူလေးရဲ့ လက်ကလေးတွေကို အတင်းချုပ်ဖိကပ်ထားပြီး လည်တိုင်လေးကို စတင်နမ်းရှိုက်လိုက်တော့
“ဟင်းးကိုကို အ့”
“သဲလေး ကိုကို အရမ်းချစ်တယ်ကွာ”
စကားလုံးလေးတွေနဲ့ ချည်နှောင်နေသလို လက်ကလေးတွေကလည်း ခရာရဲ့ တိမ်ဆိုင်လေးတွေပေါ် ရောက်နှင့်နေပြီမို့
“ကိုကို လက်က”
“နူးညံ့နေတာဘဲ ကလေးရယ် ကိုကို သောက်ချင်တယ်”
“အ့ ကိုကို သေတော့မယ် ကိုကိုလို့ အ့”
မျက်လုံးတွေကို အတင်းမှိတ်ပြီး အော်ဟစ်နေတဲ့ကလေးကြောင့် ရီချင်နေပေမယ့် အချစ်ကမ္ဘာလေးထဲကို ဆွဲခေါ်ရဦးမယ်မလား
“မသေပါဘူး ကလေးရဲ့ ကိုကိုက ငြင်သာမှာပေါ့”
“ဟင့်အင် မကြိုက်ဘူး ကိုကို”
“ကြိုက်အောင် ကိုကိုက လုပ်ပေးမှာပေါ့”
ခရာရဲ့ အကျီတွေကို ချွတ်ပေးလိုက်တာမို့ နှစ်ယောက်လုံး ခန္တာကိုယ်မှာ ဘယ်အရာမှာ မရှိတော့
ကိုကိုက ခရာကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး တစ်ဝကြီး ကြည့်နေတာမို့
“ကိုကိုနော် နှာမဘူးနဲ့”
“လှလို့ ကြည့်တာပေါ့ သဲလေးရယ် ကိုကို့ မိန်းမက လှလိုက်တာကွာ ကိုကို တို့ စကြစို့ ကလေးရယ် နော်”
ကိုကိုက အပြောနဲ့တူတူ ခရာကို နမ်းရင်း တစ်ရစ်ရစ်နဲ့ ခရာ ပိုင်ဆိုင်ရာ ရပ်ဝန်းလေးကို ကိုကို့ ညီလေးက ရန်စနေပြီမို့
“ကိုကို!!!!”
“အွန်းးးးကလေးအော် စိတ်ကြိုက် ကိုကိုနာမည် တပ်အော်ကွာ…..အရမ်းမိုက်တယ်”
“အားးးးးကိုကိုရေ”
တစ်ဆုံး သွင်းချလာတဲ့ကိုကိုကြောင့် ခရာမှာ မျက်လုံးတွေတောင် ပြာမတက်
ခရာလက်သည်းတို့က ကိုကိုကျောပြင်ကို ကုတ်ခြစ်နေလည်း နာကျင်ပုံမရတဲ့ကိုကိုက ခရာ့ကို ရစ်ပတ်နေတုန်း
“ကိုကို အ့ ကိုကို လျော့ပါဦး အရှိန် လျော့ဦး”
“နိုး သဲလေးရယ် လျော့လို့မရဘူးကွာ”
“ကိုကိုလို့ အ့ ကိုကိုရေ”
“အွန်းးး ကောင်းလာမှာ အ့ ကောင်းလာမှာ ကလေး”
“အားးးကိုကိုရယ် အ”
တစ်ဖြေးဖြေးနဲ့ မြန်ဆန်လာတဲ့ အရာကြောင့် ခရာ့ရဲ့ နာကျင်မှုက သာယာမှု အဖြစ် ပြောင်းနေပြီဆိုတာ ဇွဲသိတာမို့
“အားးး ကလေးရေ အရမ်းမညစ်နဲ့ကွာ”
“ကိုကို ဘယ်လိုကြီးမှန်း မသိဘူး”
“သဲလေးပြီးချင်နေတာလား တောင့်ထားဦး”
“အ့ မရဘူးလို့ အ့”
“နိုးနော် မပြီးနဲ့ ကိုကို ရပ်လိုက်မှာနော် မပြီးနဲ့”
“မရပ်ပါနဲ့ရပ်လို့မရဘူး”
ကိုကိုဟာလေ ကျန်တဲ့အရာတွေ အလျော့ပေး အလိုလိုက်ပေမယ့် ဒီနေရာမှာတော့ ပထမဆုံး ညမှာတင် သူ့စိတ်အလိုကြည့်ဘဲ
“အဲ့ဒါဆို တူတူပြီးမယ်နော် ကလေးရယ် တောင့်ထား”
ခနခန ပြီးခိုင်းတာကိစ္စမရှိပေမယ့် တောင့်ထားတဲ့သူမလေးအရာကြောင့် ကိုယ်လည်း အစွန်းရောက်တဲ့ထိ ကောင်းနေသလို သူမလေးလည်း အထွဠ်အထိပ်ထိ တက်နေပြီဆိုတာ သိတာမို့
“အားးး ကိုကိုရေ အားးးး”
“သဲလေးရယ် အားးသဲလေးအားးးကွားးးး”
အပြင်းဆုံး အချက်ရေနဲ့တူတူပြီးဆုံးပြီး ခရာ့မှာမောပန်းသွားပေမယ့်
“ကိုကို မဝသေးဘူး နှစ်ချီလောက် ရသေးတယ်”
“နိုးနော်”
“မရတော့ဘူး”
“အ့ ကိုကိုရေ”
တစ်ကျော့ပြန် စလာတဲ့ ကိုကို့ ညီတော်မောင်ကြောင့် ခရာ့မှာ တစ်ညလုံး မအိပ်ရဘဲ မနက် ၆နာရီမှ အိပ်ရတဲ့အဖြစ်ရယ်ပါ
“အ့ ဟင့်အင် ကိုကို”
သူ့နမ်းလိုက်တာတောင် နာနေတဲ့ ဖြူဖြူစင်စင်သူ့ရဲ့ အသဲလေးကို ညက ဘယ်လောက်ထိ ဆိုးလိုက်လဲဆိုတာ သူကိုယ်သူအသိဆုံးမို့
“ဟုတ်ပ ဟုတ်ပ ကလေးရယ် ကိုကို ဆိုးမိသွားတယ် ကွာ အိပ်ဦး ကိုကို မနက်စာ စီစဉ်ခိုင်းထားတယ် ကိုကို အလုပ်သွားဦးမယ်”
ချော့မြူပြီး လိုက်ပေမယ့် မျက်လုံးလေးပွင့်လာပြီး ခါးကို လာဖက်ကာ ရင်ခွင်ထဲ အတင်းဝင်နေတဲ့သူလေးမို့
“ဘာလို့လဲ သဲလေး”
“မသွားရဘူး ခရာပင်ပန်းနေတယ် ခရာ့နား ကိုကိုရှိမှဖြစ်မယ်”
“ဒါပေမယ့်……”
“ဟင့်အင်နော်”
စိတ်ခံစားချက်လေးတွေ ထုပ်ပြတက်တဲ့သူလေးက ဒီလိုနေရာလေးတွေမှာလဲ ခေါင်းမာပြီး အီနေတုန်း
“ဟုတ်ပြီဗျာ မမရွှန်းနဲ့ လွှဲထားလိုက်မယ်နော် ကိုယ် ဖုန်းပြောပြီး ပြန်ဝင်လာမယ် ဟုတ်ပြီလား”
“ဟုတ်”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）