Bububai ဝတ္ထု ဘီလီယံနာ သူဌေးလေးရဲ့ အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၂၂)

ဘီလီယံနာ သူဌေးလေးရဲ့ချစ်သူ(🍓🚨)

“ဇွဲမဟာထက် မင်း အခု အဘွားကိုခေါ်ပြီး အိမ်

ပြန်တော့”

အချိန်အခါကောင်းနေပြီ ဆိုရင် ရောက်လာပြီ

“ကိုကြီးကလည်း ဗျာ အခုမှ စကားပြောတုန်း”

“ဟေ့ကောင် ပြောတာတွေ မပြောတာတွေ မကြားချင်ဘူး အခုပြန် ငါလည်း ပြန်တော့မှာ”

“ဟာ ကိုကြီးပြန်မှာက မင်္ဂလာဦးညလေ သာယာမှာမို့ပြန်မှာလေ”

“ဘာနေနေ မင်းလည်းပြန်”

“မပြန်ပါဘူး”

“ဘာပြောတယ်”

“ပြန်မယ်လို့ ပြန်မယ်”

“ပြီးတာဘဲ ခနနေရင် ပြန်တော့”

“ဟုတ်ကဲ့”

အခုချိန်မှာ အစ်ကိုဖြစ်သူ အထောက်အပံ့ကို မယူနိုင်အောင် အရည်အချင်းပြည့်ဝနေပြီဆိုပေမယ့် သူဘဝရဲ့အလေးစားရဆုံးသူက မင်းမဟာသွေး မို့

စနောက်ပေမယ့် အခုထိ ကြောက်တုန်း

~~~~~~~~~~~~~~~

“ကလေး ပင်ပန်းနေပြီလား”

“ဟင့်အင် မပင်ပန်းသေးပါဘူး ဘာလို့လဲ”

ရွှန်းကို ကြည့်တဲ့ ဦးရဲ့မျက်လုံးတွေက ထူးဆန်းလာတာကြောင့် ရွှန်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး

“ပင်ပန်းနေပြီ”

“ဟာ ချက်ချင်း မရဘူး”

“ဘာမရတာလည်း ဦးနော် လူကို နှိပ်စက်ဖို့ ယူထားတာလားပြော”

“ဟာကလေးရာ”

မင်္ဂလာဦးညမှာ ၅နှစ်ကျော် မြိုသိပ်ခဲ့ရတဲ့ ခံစားမှုတွေ ပွင့်ထွက်မလို့ပေမယ့် နှိပ်စက်တယ်ပြောနေတဲ့ သူရဲ့အချစ်ကလေးကြောင့် ရင်ဝကို စောင့်ကန်ခံရသလိုပင်

“ဦးရေချိုးတော့”

“တူတူ ချိူးမယ်လေ”

“ဦးနော် အရှက်မရှိ”

“ရှက်စရာလား လင်မယားတွေ ဖြစ်နေပြီကို ကလေးရယ် နော်”

“ဘာဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ဘာသာ ချိုးပဲ”

“ဟုတ်ပီ ဦးအရင်ချိုးမယ် ခနစောင့်”

သူ့ရဲ့ကလေး ကို အရင်ချိုးခိုင်းရင် ရေချိုးပြီး အိပ်မှာဆိုးတာကြောင့် သူအရင်ချိုးကာ

“ဦးပြီးပြီ ကလေး ချိုးတော့”

“အင်း”

မကြားပါဘူး ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ သူရဲ့ဇနီးလေးခါးကို နောက်ကဖက်လိုက်ပြီး

“ဦး လွှတ်နော်”

“အားးမွှေးလိုက်တာကွာ အမွှေးခဲလေးကြလို့ “

ရွှန်းရဲ့ လည်ပင်းတွေထိ နမ်းရှိုက်နေတဲ့ဦးကြောင့် ရွှန်းမှာ မနေတက်တော့ဘဲ

“ဦး ဖယ်ပါ”

“ချစ်တယ် ကလေး”

ရွှန်းရဲ့ နား နားလေးကပ်ပြီး တိုးငြင်းစွာပြောလာတဲ့ ဦးရဲ့အသံကြောင့် ရွှန်းစိတ်ထဲ ရင်ခုန်နှုန်တွေမြင့်တက်လာပြီး

“အွန့်”

တပတ်လေးကို ရင်လျားလုပ်ပြီး ပတ်ထားတဲ့ ရွှန်းကို ခါးလေးကနေ ဆွဲလှည့်ပြီး နမ်းရှိုက်မှုတွေ အစချီတဲ့ဦး

“ကလေး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား”

“အွန်း”

အိမ်ယာထပ်ဆီ ချစ်ဇနီးလေးကို ပွေ့ခေါ်သွားပြီး

“ဦးကြောက်တယ်”

“ဦး ကလေးကို အတင်းမလုပ်ဘူး ငြင်သာမှာပေါ့ ဦးကို ယုံတယ်မလား ကလေး”

“ဟုတ်”

ရွှန်း ခန္တာကိုယ်လေးပေါ်က တပတ်လေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ လှပပြီး ဖြူဖွေးလွန်းတဲ့ နေမထိလေမထိနေရာလေးတွေ

“လှလိုက်တာကလေးရယ်”

ရှက်သွားတဲ့သူ့ရဲ့အသဲလေးက လက်လေးတွေနဲ့ ကာနေပြီး ကာထားတဲ့လက်လေးတွေကို ပြေလျော့အောင် လုပ်တဲ့သူကတော့

“လှတယ် ကလေးလေး ဦး ကြိုက်လိုက်တာကွာ”

ဦးရဲ့စကားလုံးတွေက ရွှန်းရဲ့စိတ်ကို မြူစွယ်နေတာမို့

“ဦး အ့ ဦးလို့”

သူမလေးရဲ့ ဖြူဖွေးလွန်းတဲ့ ဝါဂွမ်းလုံးလေးကို တစ်ဖက်က နယ်စုပ်ပြီး တစ်ဖက်က စိတ်ကြိုက် စားသုံးနေလေရဲ့

“ဦး အားးဦး အ့”

“ဟုတ်တယ် ကလေး အဲ့လိုလေး ညည်းပေး”

ဦးရဲ့အပြုအစုအောက်မှာ အလဲလဲ အပြိုပြိုဖြစ်နေတဲ့ကောင်မလေး

“ကလေး ဦး စတော့မယ်နော်”

“ဦး”

စိုးရိမ်မှုမျက်လုံးတွေနဲ့ ခေါ်လာတဲ့အသံလေးကြောင့်

“ဦး ညင်သာပါ့မယ်”

ဦးရဲ့လက်တွေက ရွှန်းရဲ့ပိုင်ဆိုင်ရာရပ်ဝန်းလေးဆီ ကျူးကျော်လာပြီး

“အာ့ ဦး နာတယ်”

“အစမို့ပါ ဦး ညင်သာပါ့မယ်”

ပြောပေမယ့် အရှိန်တငိလာတဲ့ဦးကြောင့် ရွှန်းလည်းတစ်ဖြေးဖြေး ဦးခေါ်ဆောင်ရာ ကမ္ဘာလေးမှာ ပျော်မွှေ့နေရင်းး

“ကလေး ဦးမရတော့ဘူး”

ဆိုကာ ဦးက သူရဲ့အရာကို ရွှန်းရဲ့ရပ်ဝန်းလေးဆီကို

“ဦး နာတယ်”

“ဟုတ်ပ ကျွတ် ကျွတ် ကလေးရယ် ကြပ်နေတာဘဲ ခနဘဲ”

“အ့ ဦိးလို့”

“အွန်း ခနဘဲ ခနဘဲ အားးးကလေးရယ်”

“နာ အ့ ဦး အား နာတယ်”

နာတယ်ပြောနေပေမယ့် သာယာမှုစည်းစိမ်ကို အပြည့်အဝခံစားနေတဲ့ ဦးကတော့ အရှိန်ကို မြှင့်တင်နေတုန်း အရာတစ်ခုကို ထိမိသလိုကနေ ပေါက်ထွက်သွားတော့

“အားးးနာတယ် အ့”

ကလေးလေး ဘယ်လောက်နာသွားမလဲ သူသိတာပေါ့

“ချစ်တယ်ကလေး အားးကလေးရယ်”

“ဦး အ့ ဖြေးပါဦး”

ဖြေးဦးပြောလေ ပိုမြန်လို့ပြောတဲ့အတိုင်း မနားတမ်း ဆိုးနေတဲ့ဦး အချိန်အတော်ကြာ မှ

“ကလေး ဦး ပြီးတော့မယ်”

“အ့ ဦး အ့”

“ကလေးရယ် ကလေး အားးးးကလေးရယ် အားးးးး”

ရွှန်းကို အရမ်းဖက်ထားပြီး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ ဦးကရော သူ့ရဲ့အရာကို ရွှန်းပိုင်နက်ထဲက မထုတ်သေးတာမို့

“ဦး ဖယ်တော့”

“ဦးမပြီးသေးဘူးကလေး နောက် တစ်ခါ နေချင်သေးတယ်”

“တော်ပီကွာ ပင်ပန်းနေပြီ”

“တစ်ခါပါဘဲ ကလေးရယ်နော် ဦး ပထမတစ်ခါလို မကြမ်းတော့ဘူးနော်”

သနားစရာမျက်နှာလေးနဲ့တောင်းဆိုနေတာမို့ ရွှန်းဘက်ကအရင် နှုတ်ခမ်းလေးနမ်းပြီး စတင်ပေးလိုက်တော့

“ချစ်လိုက်တာ ကလေးရယ်”

ဦးနဲ့တူတူ ဒီတစ်ခါရွှန်းပါ စီးမြောပြီး ပြီးဆုံးချင်းက ထပ်တူကြခဲ့ပေမယ့်

“ကလေး အိပ်လိုက်”

“ဦးဟာ ဖယ်လေ”

“ဦး အဆင်ပြေသလို လုပ်လိုက်မယ် တစ်ခါဘဲ”

“ဟာ ဦး”

“ဒီတစ်ခါဘဲကွာနော်”

အိပ်လို့ပြောပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်အိပ်လို့ရမှာလဲ ပထမဆုံးတစ်ရက်တောင် ဒီလိုဆို နောက်တွေ ရွှန်းဘဝကတော့ မတွေးရဲစရာပါ

နောက်ထပ် နှစ်ခါထပ်နေပြီး စုစုပေါင်း လေးခါပြီးဆုံရမှာ ကျေနပ်တဲ့သူကြီးက ပြုံးနေလေရဲ့

“ပင်ပန်းသွားပြီထင်တယ် ချစ်တယ်ကလေး”

အိပ်ပျော်သွားတဲ့ကလေးရဲ့ နှဖူးလေးကို နမ်းပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ပြီး အိပ်စက်နေခဲ့သည်။

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၂၁) နောက်အခန်း - အပိုင်း(၂၃) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ