ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့ အားဆေးလုံးလေး
“ပိုး!!!!”
မှန်တယ် သူလုံးဝလက်မခံနိုင်ဘူး ပိုးသားငယ်ဆိုတာ သူ့အပိုင် ဘယ်သူမှ ထိခွင့် ကြည့်ခွင့်မရှိတဲ့ သူ့အပိုင်လေ မခံနိုင်တာကြောင့် လေသံမာသွားတော့
“ရှင် ကျွန်မကို လာမအော်နဲ့ ရှင်ကောင်မကို ရှင်ဒီအသံနဲ့အော်လေ”
“မအော်တော့ဘူး ကိုယ်မှားတယ်”
“အခုမှ မှားတယ် မှန်တယ် လာမပြောနဲ့ နောက်ကွယ်မှ ကျွန်မကို ပျားရည်နဲ့ ဝမ်းမချနဲ့ လူတွေရှေ့ကတည်းက ရှင် ကျွန်မဘက်ပါရမှာ”
“အဲ့တာက”
“ရှင် သူ့ကို ချစ်လို့မလား ဟုတ်တယ်မလား ဝန်ခံလိုက်”
“မဟုတ်ဘူးပိုး ကိုယ်မင်းကို ပြောပြီးသား သူ့ကို ကိုယ် မချစ်ဘူး”
“အဲ့တာဆို ရှင်ကျွန်မကို ချစ်လား”
တုန်ဆိုင်းသွားတဲ့ ဂုဏ်မှာ အဖြေဆိုတာ ချက်ချင်းမရှိ
အဖြေပြန်မလာတဲ့ ဂုဏ်ကြောင့် အသဲကွဲတယ်ဆိုတဲ့ နာကျင်မှုထက် ပိုခံစားနေရတဲ့ ပိုး
“ဘာလို့ အမြဲတမ်း ကျွန်မကဘဲ သတိရနေရတယ် ကျွန်မကဘဲ စောင့်နေရတယ် ကျွန်မကဘဲစိတ်ပူနေရတယ် ဘာလို ကျွန်မကဘဲ ရင်တွေကွဲမတက် နာကျင်ဝမ်းနည်းနေရတာလဲ”
“ဘာလဲ ကျွန်မက ပိုသဘောကျနေလို့ ပိုချစ်နေလို့ ကျွန်မအပေါ် ဒီလိုတွေ လုပ်နေတာလား ကျွန်မက ရှင်အပေါ် ပိုချစ်ပေးရင် နည်းနည်းလေးတော့ ပြန်ချစ်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“တောင်းပန်ပါတယ် ကိုယ်….”
“ဘာလဲ ကျွန်မက အခုလို ဒေါသထွက်မပြလို့ အမြဲပျော်နေတယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာလား ကျွန်မလည်း ဒေါသထွက်တက်တယ် နာကျင်တက်တယ် ပေါက်ကွဲတက်တယ် ဝမ်းနည်းတက်တယ်”
“ကိုယ်မှားသွားပါတယ်”
“ကျွန်မ ရှင့်ဆီက ဒါတွေ ကြားချင်တာမဟုတ်ဘူး ချစ်တယ်ဆိုတာဘဲ ကြားချင်တာ ကျွန်မကို ရှင် အရင်က မချစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုချစ်လား အဲ့ဒီအဖြေ သိချင်တယ်”
“ကိုယ်…..”
“အခုထိ မချစ်သေးဘူးကိုးး ဦးဂုဏ်မာန်ထွဠ်ခေါင် ကျွန်မတို့ ကွာရှင်းရအောင်”
“ပိုး မင်း ဘယ်လိုတွေ ပြောနေတာလဲ”
ပိုး ခန္တာကိုယ်လေးကို အတ၊င်းအကြ၊ပ်ဆွဲဖ၊က်လိုက်တဲ့ ဦးကြောင့် ပိုး ရု၊န်းကန်ရင်း
“ဖယ် လွတ် ကွာရှင်းမယ် ကျွန်မ ရှင်နဲ့ကွာရှင်းမယ်”
“ကိုယ်ကတော့ မကွာပေးနိုင်ဘူး”
“ရှင်မကွာပေးရင် တရားရုံး တိုက်ရိုက်သွားရုံပေါ့”
“လက်တောက်လောက်လေးက သတ္တိတွေ ရှိနေတယ်ပေါ့”
ဦးက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ပိုးလည်တိုင်လေးကို န၊မ်းရှို၊က်လာတာကြောင့် ပိုးတွ၊န်းကန်ပစ်ရ၊င်း
“ဖယ်နော် မထိနဲ့ ကျွန်မအသားကို အွန့်”
ပိုးရဲ့ နှု၊တ်ခ၊မ်းတွေကို အကြ၊မ်းတ၊မ်းဆွဲစု၊ပ်ယူလိုက်တဲ့ ဦး
“အွန့် အင့်”
ရ၊င်ဘ၊တ်တွေကို ရို၊က်ပြီး တွန်းလွှ၊တ်နေလည်း သ၊န်မာတဲ့ ဦးက နည်းနည်းလေးမှ အားမလျော့
မွတ်သိမ့်လွန်းတဲ့ အနမ်းတွေ ဝပြီဆိုမှ ပိုးရဲ့လွှတ်ပေးပြီး
“နောက်ခါ ဘယ်တော့မှ ကွာရှင်းမယ်ဆိုတဲ့စကားမပြောနဲ့”
“ပြောမှာဘဲ ကျွန်မ ရှင်နဲ့တကယ် ကွာ….”
ပြောလေ ဆိုးလေ ကောင်မလေးပါ ခေါင်းမာချက်ကတော့ နည်းနည်းလေးမှမလျော့
ဂုဏ် လည်တိုင်လေးကို ဖိကပ်နမ်းနေတာမို့
“ဖယ်နော် အရာတွေ ထင်ကုန်မယ် မကောင်းတဲ့လူ ကွာရှင်းတော့မှာကို ဘာလို့ အရာဆွေ လာပေးနေတာလဲ”
“ကျစ် တော်တော်လေး ဆိုးနေတာပါလား”
“ဆိုးနေမှန်းသိရင် ကွာပေး”
“မပေးဘူးကွာ”
“ဖယ်နော် ရှင်ကြီး”
အကျီကြ၊ယ်သီးတွေ ဖြု၊တ်နေတာမို့
“မဖယ်ဘူး ဒီနေ့ တစ်ညလုံး မင်းကို မလွှတ်ဘူး”
“အာ့ ဘာလုပ်တာလဲ ဖယ် အ၊ကျီတွေ လာမချွ၊တ်နဲ့”
တားနေလည်း မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ ဂုဏ်ရဲ့လ၊က်တွေကြောင့် ပိုး မှာ အကျီဟူ၍မရှိတော့
“ကိုယ်တို့ -ိုးကျရအောင်ကွာနော်”
“ကျွန်မ စိတ်….အ့”
ဒီနေ့ ဦးဟာ နူးညံ့မှာလိုလိုနဲ့ ကြ၊မ်းတ၊မ်းနေတယ် ဘာလို့ ဦးရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းကို ပိုး ခန္တာကိုယ်က လိုက်လျောမိနေလဲ မသိတော့
“အဆင်သင့် အမြဲဖြစ်ပေးနေတဲ့ ပိုးညီမလေးကို ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ”
ဦး လက်ကလေးနဲ့ စမ်းယုံနဲ့တင် sensitive ဖြစ်လွန်းတဲ့ ကိုယ်ကိုကိုယ်လည်း အပြစ်တင်ချင်လှပီ
“ဖယ်”
“မဖယ်နိုင်တော့ဘူး ကိုယ် ညီလေးက သူ့ညီမလေးကို လွမ်းနေပြီတဲ့ shi၊t a၊h!!”
ပိုးရဲ့ ထိပ်အစလေးမှာတင် ကျ၊ပ်နေတဲ့ ဝ၊င်ပေါ၊က်လေးကြောင့် တော်တော်လေး ခံစားလိုက်ရတဲ့ ဂုဏ်
ဒီကောင်မလေးက လူလေးနဲ့ရော ညီမလေးနဲ့ပါ သူ့စိတ်တွေကို သိ၊မ်းပို၊က်နေများ ရ၊စ်မူးနေပြီ
“အ့ ဖြေးဖြေး အ့ ဟင်းးးအင်းးအ့ လျော့ဦးလို့ အ့”
“ကျစ် ရှုးး အရမ်းမိုက်တယ်ကွာ စွဲည၊စ်ထားတာ ကို၊ယ်ပြန်ထွက်ဖို့ မန၊ည်းအားယူနေရတယ် အဆိုးလေး”
“ဖ၊ယ် အ့”
“ကောင်းနေပြီကွာ ကို၊ယ် တ၊စ်ချ၊က်ချင်း ဆော၊င့်မယ်
မင်းလေး ရူးနေအောင် ခံစား”
ပိုး လ၊ည်ပ၊င်းကို ဦး လ၊က်နဲ့ ကိုင်ပြီး အားပြ၊င်းပြ၊င်းနဲ့ကိုင်ပြီး တစ်ချ၊က်ချင်း ဆော၊င့်လိုက်တိုင်း
“အာ့ s s s shi၊ အ့ အော၊င့်တ၊ယ်”
တစ်ချ၊က်ဆိုတိုင်း အပြ၊င်အထန်ဆော၊င့်ချနေတဲ့ဦးကြောင့် သားအိ၊မ် ထိနေပြီ
“ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် တော၊င့်ခံပေးဦး ကွာ shtt အာ၊းးးး”
ဂုဏ် ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ချက်ချင်းဆီတိုင်းက ကောင်းလွန်းလို့ ပြီးချ၊င်စိတိကို ထိ၊န်းကာ တ၊စ်ညလုံး ခရီးဆက်ဖို့ တွေးနေသည်။
ဦးရဲ့ အချစ်ကိုတော့ မရပေမယ့် ဦးရဲ့ ကြင်နာမှုတွေအောက်မှာ အကြိ၊မ်များစွာပြီးမြှောက်ခဲ့ရပြီ
“ပိုး”
မနက်မိုးလင်းလာတော့ ဘေးမှာ အိပ်နေတဲ့ ကောင်မလေးမရှိတော့တာကြောင့်
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）