အပိုင်း (၆၅)

ညနေ သူရုံးကနေ ပြန်ရောက်လာတော့လည်း အရင်နေ့တွေကလို ရှင်ငြိမ်းကို တစ်ချက်သာ ကြည့်သွားပြီး မျက်နှာကြီးက ဆူအောင့်‌အာင့်နှင့် သူ့ဟာသူ လုပ်စရာရှိတာတွေသာလုပ်လေသည်။

အိုး ... စိတ်ကောက်တတ်လိုက်တာလည်း လွန်ပါရော။

သူရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားလျှင် ရှင်ငြိမ်းလည်း ကြံရာမရတဲ့အဆုံး ရှင်ငြိမ်း သူငယ်ချင်းတွေ ပေးသွားတဲ့

Sexy Night dress လေးကိုသာ ထုတ်ဝတ်ဖို့ ပြင်လိုက်တော့သည်။

ဇာသားအပါးလေးကို ဝတ်လိုက်သည်နှင့် မှန်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ရှင်ငြိမ်းပုံစံကြောင့် ရှင်ငြိမ်းကိုယ်တိုင်ပင် ရှက်သွေးဖြာကာ မျက်နှာလေး နီရဲသွားရသည်။

ဇာသားအပါးလေးဖြစ်တာကြောင့် အထဲမှ ဖြူဝင်းနေသည့် အသားအရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေကာ အင်္ကျီကြိုး အသေးလေးနှစ်ချောင်းက ပခုံးသား ဖြူဖြူလေးများပေါ်တွင် တင်နေပြီး ရင်အုံအိအိလေးများကလည်း ရင်ဟိုက်နက်နက်လေးအောက်တွင် တစ်ဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

တအား ဟော့လွန်းနေပြီလား မသိဘူး။

တော်ကြာ ရှင်ငြိမ်းကို လှောင်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ရှင်ငြိမ်း ရင်တမမဖြင့် မှန်တင်ခုံရှေ့ရှိ ခုံလေးပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မသိမသာ ဟန်လုပ်ရန် ဘီးတစ်ချောင်း ကောက်ကိုင်ကာ ဆံပင်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြီးချနေလိုက်၏။

ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေကျသံ ရပ်တန့်သွားလျှင် ရှင်ငြိမ်း ရင်တွေ အဆမတန် ခုန်ပေါက်လာတော့သည်။

"ဂျောက် "

ရေချိုးခန်း တံခါးပွင့်သွားသံနှင့်အတူ ခါးတွင်း တဘက်အဖြူတစ်ထည်ကိုပတ်ကာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် ဆံပင်ကို သုတ်ရင်း ထွက်လာသော သန့်ဇင်လင်းရဲ့ ခြေလှမ်းများက မှန်တင်ခုံရှေ့အရောက်တွင် ရုတ်တရတ် ရပ်တန့်သွားရသည်။

သူ့အကြည့်များက မှန်ထဲမှတစ်ဆင့် ရှင်ငြိမ်း ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်မိသွားရပြီး ခုနကအထိ ဆူပုတ်ပုတ်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာကြီးက ချက်ချင်း အရည်ပျော်ကျသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးများက အပေါ်သို့ သိသိသာသာကွေးညွတ်သွားတော့သည်။

"အဟက် ..."

ညစ်ကျယ်ကျယ် တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ပစ်ချလိုက်ကာ သူမအနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ရှင်ငြိမ်းမှာလည်း မှန်ထဲကနေ သူရယ်လိုက်တာ မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ရှက်လွန်း၍ ခေါင်းလေးကို အတင်း ငုံ့ထားမိတော့သည်။

သန့်ဇင်လင်း သူမ အနောက်တွင် ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး မှန်ထဲမှ မျက်နှာလေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... ကျွန်တော့်ကို ချော့ဖို့ အဲ့လို ဝတ်ထားတာလား။"

ဩရှရှနှင့် ချွဲတဲတဲလေးနှင့် မေးလာတဲ့ သူ့အသံကြောင့် ရှင်ငြိမ်း မျက်နှာလေးမှာ ပို၍ နီရဲလာရပြီး ရင်ထဲမှာလည်း ဗြောင်းဆန်လာကာ နေရာမှ အမြန် ထရပ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဟို... ငါ... ငါ သွားလဲလိုက်မယ်။"

အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် အမြန် ရှောင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်လျှင် ...

"ဟိတ်... ဘယ်ပြေးမလို့လဲ။"

အနောက်ကနေ ရှင်ငြိမ်းခါးလေးကို လှမ်းဆွဲဖက်ကာ

နားရွက်ဖျားလေးကို သူ့ နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ တီးတိုး ဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်ကို ချော့ဖို့ ဝတ်ထားတာဆိုရင်... ကျနော်ကတော့ ကြိုက်တာပေါ့။"

"အို..."

သူ့စကားကြောင့် ရှင်ငြိမ်း ထူပူသွားကာ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူက အတင်းဆွဲဖက်ထားတာကြောင့် လှုပ်လို့ပင်မရ။

ထို့နောက် သူ့နှုတ်ခမ်းများက ရှင်ငြိမ်း နားသပ်စလေးများမှတစ်ဆင့် နားရွက်ဖျားလေးများကို ခပ်ဖွဖွ ငုံ့နမ်းလာလေသည်။ သူ့အနမ်းများက နားသပ်စမှ လည်တိုင်ကျော့ကျော့လေးဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ နိမ့်ဆင်းသွားတိုင်း ရှင်ငြိမ်း တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ဖြန်းခနဲ ထသွားရကာ ရင်တွေကလည်း တလှပ်လှပ်၊အသည်းလေးကလည်း တအေးအေး။

"သန့်... သန့်ဇင်လင်း..."

"ခင်ဗျားလေးက ဘာလို့အဲ့လောက်ချစ်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ။ "

"ပြွတ်စ် ... ပြွတ် "

"အ ... မကိုက် ... မကိုက်နဲ့နော် ... အ အဟင့် "

လည်တိုင်လေးကို နမ်းရှိုက်ရင်း သူမ ကိုယ်လုံးလေးကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ကုတင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

သူမ ချော့ဖို့ သူ့မှာ ဘယ်လောက်တောင် အောင့်အီးနေခဲ့ရသလဲ။

စိတ်ကောက်နေတုန်းက သူ့ဟာသူ ဧည့်ခန်း ထွက်အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မနေနိုင်တော့ သူ့မှာ သူမအိပ်တဲ့အချိန်ချောင်းပြီး အခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ သူမကို

ခိုးနမ်းပြီး ဖက်အိပ်ခဲ့၏။

မနက်တော့ သူမ မနိုးခင်ထပြီး ခပ်တည်တည်နေရတာပေါ့။

သူမ မျက်နှာလေး မြင်ရုံနဲ့ စိတ်ကောက်ပြေချင်နေပေမယ့် လာချော့တာ ခံချင်လို့ သူ့မှာ မနည်း တင်းခံထားရသည်။

အခုတော့ သူမှန်းထားတာထက်ပိုတဲ့ စပါယ်ရှယ်ချော့နည်းနဲ့ကို အချော့ခံလိုက်ရတာပဲ။

ဒီလိုချော့နည်းနဲ့သာ အချော့ခံရမယ်ဆို တစ်သက်လုံး စိတ်ကောက်နေလိုက်ချင်ပါသည်။

ပွေ့ချီထားတဲ့ သူမ ကိုယ်လုံးလေးအား အဖြူရောင် အိပ်ရာခင်းထက်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး မဟားတရားလှရက်လွန်းနေတဲ့ သူမ တစ်ကိုယ်လုံးအား ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်ကာ အစုန်အဆန် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

အရှက်အကြောက်ကြီးတဲ့ သူ့မယားလေးက ဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ခေါက်ဝတ်ဖို့က သိပ်မဖြစ်နိုင်တာကြောင့် အခွင့်အရေးရတုန်းလေး အဝကြည့်ထားရမည်။

ကြည့်နေရင်းနဲ့ သူ့ရင်ထဲ မရိုးမရွဖြစ်လာကာ အောက်က ညီတော်မောင်က စနက်တံဖြုတ်လိုက်သလို အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ ငေါက်ခနဲ၊ထောင်ခနဲ။

ဟိုတစ်စ၊ဒီတစ်စ ပေါက်နေတဲ့ ရင်ဘတ်မွှေးတွေကလည်း ပွတ်သပ်ချင်အောင် ဆွဲဆောင်နေသလိုပင်။

ရှင်ငြိမ်း သူ့ကို မော့ကြည့်ရင်း ရင်တွေ အရမ်းခုန်လာတာကြောင့် မျက်လွှာလေးကို ချကာ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို သွားဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ကိုက်ထားလိုက်မိသည်။

သန့်ဇင်လင်း သူမ ခြေထောက်လေးအား ဆွဲလိုက်ပြီး

သူမ မျက်နှာနားသို့ ကပ်ကာ ...

"ခင်ဗျားကလေ... ကျုပ်ကို ဘယ်လိုတွေတောင် ပြုစားနေတာလဲ။ ဒီလိုချော့ရမယ်လို့ ဘယ်သူသင်ပေးလိုက်တာလဲ။ အဟက် ...ပြွတ်စ် "

အပြောနှင့်အတူ သူမ ခြေမလေးအား စုပ်ပစ်လိုက်၏။

"ဟင် ... ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ "

"စုပ်လိုက်တာလေ။ "

ကုတင်ခြေရင်းကနေ ရှင်ငြိမ်းကို ရီဝေဝေကြည့်ကာ ပြောလာတဲ့သူကြောင့် ရှင်ငြိမ်း တစ်ကိုယ်လုံးက အမွှေးတွေပင် ထောင်ချင်သွားရသည်။

"ဘာလို့ ... ဘာလို့ ခြေထောက်ကြီးကို စုပ်နေရတာလဲ။"

"စုပ်ချင်လို့ စုပ်တာပေါ့။ "

"ဟင့်အင်း ... မစုပ်နဲ့။ "

"ဘာလို့လဲ ... ကျွန်တော် စုပ်ရတာကြိုက်လို့လေ။ ပြွတ်စ် "

ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် နောက်‌ထပ်ခြေမတစ်ဖက်ကို ထပ်စုပ်လိုက်ပြန်လေသည်။

"အမေ့ ... နင်နော် ... ပြောလေ ဆိုးလေမလုပ်နဲ့။

ငရဲကြီးမယ်လို့။ "

"မကြီးပါဘူး။

ကိုယ့်ထက်အသက်ကြီးတဲ့မိန်းမကို ပြုစုပေးတာ ကုသိုလ်တောင် ရဦးမယ်။ "

"အို ... ဘာကုသိုလ်ရမှာလဲ။"

"ကုသိုလ်မရလည်းနေ ... အိုခေတယ်။

ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် "

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ခြေချောင်းတစ်ချောင်းစီကို လိုက်ဆုပ်နေတာကြောက့် ရှင်ငြိမ်း တစ်ကိုယ်လုံး အကြောတွေပင် ထောင်တက်သွားရသည်။

"အို ... မလုပ်ပါနဲ့တော့ဆို ... အ အဟင့် "

ခြေချောင်းတွေ စုပ်ပြီး‌တော့ ခြေသလုံးလေးတွေအား နမ်းလိုက် ကိုက်လိုက်နှင့် အပေါ်သို့ တိုးဝှေ့လာပြန်သည်။

ထို့နောက် သူမကိုယ်ပေါ်က night dress နှင့်အတူ အတားအဆီးမှန်သမျှ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်က သဘက်ကိုလည်း ချွတ်ချပစ်လိုက်တော့သည်။

"ပြွတ် ... ပြွတ် "

"အင်း အင်း ... အာ့ မကိုက်နဲ့ အာ့ဟာ့ "

သူ့ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်း အပေါ်သို့ တိုးကပ်လာချိန်မှာတော့ ရှင်ငြိမ်း သူ့ဆံပင်အား ဆွဲဆုပ်ထားလိုက်သည်။

သူကလည်း ပေါင်သားတွေမှာ အခြေချကာ စုပ်လိုက်၊ကိုက်လိုက်နှင့် အချိန်ကြာအောက် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။

ပေါင်တံဖွေးဖွေးကို နေရာလပ်မကျန်အောင် မာကင်ရာပေးပြီးချိန်မှာတော့ သူ့လျှာဖျားက ပေါင်ခြံကြားသို့ တိုးဝှေ့စုပ်ယူလာလေသည်။

ပေါင်ခြံအကြားလေးထဲသို့ ရအောင်ကို တိုးဝင်ပြီး

ခဲရာခဲဆစ် နမ်းရှိုက်စုပ်ယူနေလေရဲ့။

ပေါင်ခြံနှစ်ဖက်ပြီးသွားချိန်မှာတော့ အလယ်က လိပ်ပြာလေးဆီသို့ ဦးတည်လာတော့သည်။

လိပ်ပြာလေးကိုလည်း အမျိုးမျိုး မှုတ်လိုက်၊စုပ်လိုက်လုပ်ပေးပြီး ထွက်လာတဲ့ အရည်ကြည်လေးကို စုပ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမ နှုတ်လေးဆီသို့ သွားနမ်းကာ အရည်လေးတွေ မျှ‌တိုက်လိုက်လေသည်။

"ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် "

နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းနေရင်း လက်နှစ်ဖက်ကတော့ သူမနို့နှစ်ဖက်ကို ညှစ်ချေနေလိုက်၏။

"ပြွတ်စ် ... အွန်း ... ဟွန်း "

သူမ နို့သီးထိပ်ကလေးတွေကလည်း မာလာကာ သူမလည်း စိတ်ပါနေပြီဆိုတာ သိသာလလာလျှင် သူ့ကိုယ်လုံးကို သူမခါးနားထိ တက်ခွလိုက်ပြီး သူဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဖွံ့ဖွံ့ထွားထွား နို့နှစ်လုံးကို ပူးကပ်ကာ ထိုကြားထဲသို့ သူ့အတံရှည်ကြီးအား ထိုးသွင်းပစ်လိုက်လေသည်။

"အာ့ ... ဘယ်လို ... အင့် အာ့ နာ အာ့ဟာ့ "

ရင်သားက အသားနုနေရာ ဖြစ်တာကြောင့် ပူနွေးနွေး သူ့အချောင်းရှည်ကြီးနှင့် အတင်းထိုးသွင်းခံရလျှင် ကျိန်းစပ်သွားရသည်။

သူကတော့ ရှင်ငြိမ်း ဘာပြောပြော သူ့အချောင်းရှည်ကြီးကို ရှင်ငြိမ်းရင်သားကြားထဲသို့ အသွင်းအထုတ် ဆက်လုပ်နေလေသည်။

"ကောင်းတယ် ... အား ရှင်ငြိမ်း နို့ကြီးကလည်း *ိုးလို့ကောင်းတယ် ... အာ့ ဟာ့ ရှစ်။ "

"အာ့ ... ဖြည်းဖြည်း နာတယ် ... အင့် အဟင့် "

"ကောင်းတယ် ... မိန်းမ ... အား ဟား ရှစ် fuck

nipples fucking "

"အာ့ အာ့ အာ့ "

အပြောကြမ်းကြမ်းတွေနှင့်အတူ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းထိုးသွင်းပစ်ကာ သူ့*စ်ရှည်ကြီးကနေ အရည်တွေပန်းထွက်လာကာ တစ်ချီပြီးသွားတော့သည်။

နို့ကို အဝ*ိုးပြီးတော့မှ အောက်က လိပ်ပြာလေးဆီကူးကာ အရှိန်နှင့် ထိုးချပစ်လိုက်တော့သည်။

စိတ်ကောက်နေလို့ သူညစာငတ်နေခဲ့ရတာမလား။

"အာ့... သန့်... သန့်ဇင်လင်း..."

"မောင် လို့ခေါ် "

"အဟင့် ... အင်း "

"မောင်လို့ညဉ်းပေး ... ပိုကောင်းလာအောင် မောင်လို့ ညဉ်းပေး မိန်းမ ... အား ဟား "

"အင့် ... မောင် ... အာ့ ဟာ့ မောင့် အား "

အပေါ်ကနေ တက်*ိုးနေရင်း သူမဖင်တွေကိုလည်း လက်နှစ်ဖက်နှင့် အပြည့်ဆုပ်ကိုင် ဖျစ်ညှစ်ထားလိုက်သည်။

ဖင်တုံးလေးတွေကလည်း တိမ်စိုင်တွေလို အိစက်နေကာ လိပ်ပြာလေးကလည်း *ိုးလို့ တော်တော်ကောင်းနေ၏။

ထိုအချိန် သူမ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်လာပြန်တဲ့ မောင်ဆိုတဲ့ အော်ညဉ်းသံလေးကြောင့် မီးစာထည့်လိုက်သလို ရမ္မက်သွေးတွေ တဟုန်းဟုန်းတေယက်လောက်လာကာ မီးကုန်ယမ်းကုန် ကြမ်းရမ်းပစ်မိတော့သည်။

"အား ... မောင့် ... အား အာ့ အာ့ အား ... ဖြည်းဖြည်း အာ့ နာတယ် ... အဟင့် တော် ... တော်တော့ အာ့ ဟာ့ ဟာ့ အား "

"ကောင်းတယ် ... *ိုးလို့ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။

အား ... ကောက်းတယ် မိန်းမ အောက်ကနေ ပင့်ဆောင့်ပေး "

"အင့် ... တော်ပြီလို့ ... အာ့ အာ့ "

"တစ်ခါပဲ ... ဆောင့်ပေးနော်။

မြန်မြန်ပြီးအောင် *ိုးပေးမယ်။

အင်း ... အဲ့လိုလေး ... ဟုတ်တယ် အာ့ ဟာ့။

ကောင်းလိုက်တာဗျာ ။

အား ... ရှစ် special fucking"

ခါးသိမ်သိမ်လေးအား ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြင်းထန်တဲ့ ဆောင့်ချက်တွေနှင့်အတူ အရည်တွေ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"အား ... ပြီးပြီ ။

ကောင်းတယ် ...ဟား "

သူမကိုယ်ပေါ် မှောက်ချကာ အမောဖြေလိုက်ရင်း ချွေးလေးတွေရွှဲနေတဲ့ မျက်နှာအနှံ့နမ်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကပိုကရို ကျဆင်းနေတဲ့ ဆံနွယ်နုနုလေးတွေအား သပ်တင်ပေးချိန်မှာတော့ သူ့စိတ်တွေ ပြန်ထန်လာကာ သူမကိုယ်လေးအား မှောက်ပစ်ပြီး သူမ ဆံနွယ်ရှည်တို့အား အနောက်ကနေ လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့် စုကိုင်ပစ်လိုက်၏။

"အာ့ ... သန့်ဇင်လင်း ဘာလုပ်တာလဲ အင်း ဟင်း "

အမောတောင် မပြေသေးတဲ့ ရှင်ငြိမ်းမှာ သူ့အပြုအမူကြောင့် ထိတ်ခနဲသွားရ၏။

"အောကားတွေထဲကို ဆံပင်ကိုကိုင်ပြီး *ိုးချင်လာလို့ "

"နင် ... အား ..."

ရှင်ငြိမ်းမှာ ဘာမှပင် ပြောချိန်မရတော့။

သူ့အချောင်းကြီးက ရှင်ငြိမ်းတွင်ပေါက်ထဲသို့ နောက်တဖန် တိုးဝင်လာပြန်တော့သည်။

"အာ့ ... အာ့ အား ... အဟင့် နာတယ် အာ့ "

"အား ... ဒါကိုကျ ဘာ fucking လို့ ပြောရမလဲ မိန်းမ "

"အဟင့် ... မသိဘူး။

တော်တော့ ... အား ... နာတယ်။ "

"ဟား ... မရပ်ချင်ဘူး။

very good fucking ကွာ။ အင့် ... အင့် အင့် "

အနောက်ကနေ ဆံပင်ကြီး ဆွဲထားရင်း ဆောင့်ဆောင့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

တစ်ချက်၊နှစ်ချက်၊သုံးချက် မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ အချက်ရေတွေနှင့်အတူ တဖိုးဖိုးတဖက်ဖက် အသံတွေကလည်း ညံနေဆော့သည်။

"ပြွတ်သ် ... အင့် ဖတ် ဖတ် ဖတ် အာ့ ဟာ့ "

သူမတွင်းထဲ ဆောင့်ဆောင့်ပြီးတိုးဝင်နေတဲ့ အချောင်းကြီးအား ကြည့်ရင်း ကုတင်ဘေးက ဖုန်းကို လှမ်းယူကာ video ရိုက်ထားလိုက်၏။

စောက်ရမ်းမိုက်ပြီး စောက်ရမ်းကောင်းနေတဲ့ အခိုက်အတန့်လေး ...

"အား ... မိန်းမ ကောင်းတယ်။ "

Video ရိုက်နေရင်း ခပ်ကျယ်ကျယ်လေးလည်း ညဉ်းပစ်ကာ သူမဖင်တွေကိုလည်း ထိအောင် ဆောင့်ဆောင့်ပြီး *ိုးပစ်လိုက်သည်။

အရည်တွေရွှဲနေတဲ့ ထိစပ်ရာနေရာလေးကိုလည်း သေချာတိုးကပ်ကာ ရိုက်ထားလိုက်၏။

"ပြွတ်... ပြွတ်... ပျလပ်... "

သူမ ဖင်လေးတွေကို လျှာနဲ့လျက်ပေးလိုက်ပြီး သူမကိုလည်း စိတ်တွေပိုကြွလာအောင် လုပ်ပေးလိုက်၏။

"အာ့... ဟာ့... အသန့်... ငါ... ငါ တကယ် မရတော့ဘူး...အင့် အင့် အား "

"အင်း ... ပြီးတော့မယ် ... ပြီးတော့မယ် ...အား "

ပြီးတော့မယ်ဆိုတဲ့ သူ့စကားက တစ်ညလုံး ပြောလို့ မဆုံးအောင်ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

အခါခါပြီးတိုင်းလည်း တစ်မျိုးမျိုးတသ်မျိုး မရိုးတဲ့နည်းတွေနဲ့ ထပ်ထပ်လုပ်နေပြန်ကာ ရှင်ငြိမ်းမှာ တော်တော်ကို ပြိုင်းသွားရတော့သည်။

အပိုင်း (၆၆) ဆက်ရန် ...

Author -Anna