💛သီဟသက်လင်း + ဖြူရှင်းသန့်💛
🔞🔞🔞
"လက်ခံတယ်။
ရှင်းသန့်လက်ခံတယ်။ "
"ဟင် ... ဘာ ဘာကို "
"ရှင်းသန့် လူကြီးနဲ့sex လုပ်တာလက်ခံပါတယ်လို့ "
ရှက်လာတာကြောင့် အသံလေးက တဖြည်း တိုးဖျော့သွားတော့သည်။
ထိုအခါ သီဟသက်လင်းကလည်း ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ ချက်ချင်း သူမဘက် လှည့်ကြည့်လာကာ ...
"တကယ် တကယ်လား။ "
"အွန်း "
"ဒါပေမယ့် ... ကိုယ်တို့က ..."
ကွာရှင်းထားတယ်ဆိုတဲ့ အသိက တက်ကြွနေတဲ့ သူ့စိတ်တိုးအား ချိုးနှိမ်လိုက်လေသည်။
ထိုအခါ သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေတဲ့ သူမကလည်း သဘောပေါက်စွာ ...
"ရှင်းသန့်ဆီမှာ အဲ့ကွာရှင်းစာချုပ်မရှိတော့ဘူး။ "
"ဟင် "
"ရှင်းသန့်ဖြဲပစ်လိုက်တာ ကြာပြီ။
လူကြီးဆီမှာရော ရှိသေးလား။ "
"ဟင့်အင်း ... ကိုယ်က အဲ့နေ့ကပဲ မီးရှို့ပစ်လိုက်တာ။ "
"အဲ့ဒါဆို ကွာရှင်းတာ အကျုံးမဝင်တော့ဘူး။ "
"အင်း "
သီဟသက်လင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြကာ ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိပဲ ကြောက်နေလျှင် ရှင်းသန့်က သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ
သူ့နှုတ်ခမ်းအား လာရောက်နမ်းရှိုက်လေသည်။
"ပြွတ်စ် "
ရှင်းသန့်က တစ်ချက်ပဲနမ်းပြီး နောက်သို့ပြန်ဆုတ်လိုက်လျှင်
သီဟက ပြန်မလွှတ်ပေးတော့ပဲ သူမခါးလေးအား ပြန်လည်ပွေ့ဖက်ကာ ရင်ချင်းအပ်ထားလိုက်သည်။
သူလည်း ဘာသားနဲ့ထုထားတာမို့လို့လဲ။
ခုနက လွတ်သွားတဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုအား ပြန်လည်၍ ဂဟေဆက်ကာ
သူ့စိတ်တို့အား လွှတ်ပေးပြီး မက်မက်မောမော စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လေသည်။
အလွမ်းထုထည်က ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် အခုထိ အလွမ်းမပြေနိုင်သေးပဲ သူမ နှုတ်ခမ်းပါးလေးအား နမ်းရှိုက်ရင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးအား ပွေ့ချီကာ အနမ်းမပြတ်ပဲ အခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီခဲ့လိုက်၏။
"ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် "
မွေ့ယာအနားသို့ရောက်လျှင် သူမကိုယ်လေးအား မွေ့ယာပေါ်သို့ ခပ်ဖွဖွချပေးကာ သူပါလိုက်၍ သူမပေါ်အုပ်မိုးထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် အနမ်းမိုးတွေ ဆက်လက်ရွာသွန်းနေရင်း သူ့လက်တွေက
သူမအင်္ကျီလေးဆီ လက်လှမ်းလိုက်လျှင် သူမကလည်း သူဝတ်ထားတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးတို့အား တစ်လုံးချင်းစီဖြုတ်ပေးလေသည်။
သူမလက်ကလေးနှင့် သူ့အင်္ကျီမှကြယ်သီးတစ်လုံးဖြုတ်ပေးလိုက်တိုင်း
သူ့ရင်ကလည်း ဒိမ်းခနဲ တစ်ချက်စီ ဆောင့်ဆောင့်ခုန်သွား၏။
"ပြွတ် ပြွတ် ပျလပ် "
သူမနှုတ်ခမ်းပါးလေးအား လျှာနှင့်လျက်ကာ အနမ်းတို့အားအဆုံးသတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းမှ မေးစေ့ မေးစေ့မှလည်တိုင်ထက်ထိ တဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့နှုတ်ခမ်းနှင့် ပွတ်တိုက်လျှောဆင်းကာ
အနမ်းတို့က လည်တိုင်ကျော့ကျော့မှာ အခြေချပြန်သည်။
သီဟသက်လင်းက သူမလည်တိုင်ကျော့ကျော့အား နမ်းရှိုက်လျှင်
သူမက ခေါင်းလေးအား အလိုက်သင့် မော့ထားပေးသည်။
လည်တိုင်တစ်လျှောက် နေရာလပ်မကျန် အစုန်အဆန်နမ်းရှိုက်ပြီးလျှင် မေးဖျားမှ စ၍ ရင်ညွန့်အထိ လျှာနှင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။
ပြီးလျှင် သူမဝတ်ထားတဲ့ ခရော့တော့ပ်အင်္ကျီလေးအား ဆွဲချွတ်ပေးပြီး ဘော်လီအနီရဲရဲလေးနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ရင်ဘတ်ဖွေးဖွေးလေးအား နမ်းရှိုက်လိုက်၏။
"မွ "
ရင်ဘတ်ဖွေးဖွေးလေးအား နမ်းရှိုက်ပြီး သူမကျောအောက်သို့ လက်လျှိုဝင်ကာ ဘော်လီချိတ်ကလေးအား တောက်ခနဲ ဖြုတ်လိုက်လျှင် အလုအယက်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ရင်သားစိုင်လေးတွေက
သိပ်ကို လှပလွန်းနေ၏။
ချက်ချင်းပဲ သူ့လက်ကြမ်းကြမ်းတို့နှင့် ဖိဆုပ်လိုက်လျှင် သူမမျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့သွားကာ တိုးရှရှ ညဉ်းသံလေးက ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"အာ့ ..."
"ဆောရီး ... ကိုယ်အသည်းယားသွားလို့။ "
အသားနုနေရာလေးမှာ သူ့လက်ကြမ်းကြမ်းကြောင့် ရဲသွားတဲ့ စူမရင်သားလေးအား အာခံတွင်းထဲထည့်၍ ငုံပေးကာ
ကျန်တဲ့ရင်သားတစ်ဖက်အား လက်နှင့် ခပ်ဖွဖွသာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
သီဟက ရှင်းသန့် ရင်သားလေးတွေအား စို့လိုက်ကိုင်လိုက်လုပ်နေလျှင် ရှင်းသန့်ကလည်း သီဟရဲ့ ကြွက်သားတွေနှင့် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးအား လက်ဖဝါးနုနုလေးနှင့် ပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။
"အား ... ဟား "
နှစ်ယောက်လုံး ခံစားချက်တွေက လေပေါ်မြောက်တက်သွားသလို
ရမ္မက်မီးတွေ ပြင်းစွာ တောက်လောင်နေတော့သည်။
အပေါ်ပိုင်းအထိအတွေ့တို့ကြောင့် ပုဆိုးအောက်မှ သီဟ
အရာကြီးက ပူနွေးမာတောင့်ကာ တယမ်းယမ်းဖြစ်နေသလို
ရှင်းသန့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အရာပူစီလေးမှာလည်း အရည်ကြည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်နေပြီဖြစ်၏။
လိုချင်တပ်မက်မှုတွေအား မထိန်းနိုင်တော့ပဲ သီဟက သူမဘောင်းဘီလေးအား ဆွဲချွတ်လိုက်လျှင် ရှင်းသန့်ကလည်း
သီဟပုဆိုးအားဆွဲချွတ်လေသည်။
ထိုအခါ ငေါက်ခနဲ ထိုးထွက်လာတဲ့ သီဟ အရာကြီးကို မြင်တော့မှ
ရှင်းသန့်တက်ကြွနေတာတွေ ရှဲသွားကာ တံတွေးတစ်ချက်မြိုချလိုက်၏။
အရင်တစ်ခါ လုပ်ဖူးထားပေမယ့် အဲ့အချိန်တုန်းက အထိအတွေ့ကြောင့် ကြီးမားတယ်ဆိုတာသာ သတိထားမိလိုက်ပြီး မမြင်လိုက်ရတာကြောင့် အခုမျက်လုံးရှေ့တည့်တည့်မှာ မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့
ကြက်သီးလေးတွေ ဖြန်သွား၏။
ညိုမဲတုတ်ခိုင်ကာ တယမ်းယမ်းဖြစ်နေတဲ့အရာကြီးက လူနဲ့လိုက်အောင် သိပ်ကို ကြီးမားလွန်းလှကာ ခန္ဓာကိုယ်သေးတဲ့ ရှင်းသန့် လက်ကောက်ဝတ်လောက်တောင် ရှိပါလိမ့်မည်။
သီဟသက်လင်းလည်း သူမကြည့်နေတဲ့နေရာအား။သတိထားမိသွားကာ ခပ်တိုးတိုးပြန်ပြောလိုက်တာက ...
"၆လက်မ "
ရှင်းသန့်က မယုံသလို မျက်လုံးပင့်ကာ ကြည့်လျှင်
သူက ပြုံးစိစိနှင့် ပြန်ဖြေလေသည်။
"၇လက်မ "
ရှင်းသန့် မျက်မှောင်လေးကြုံ့ထားကာ ဆက်ကြည့်နေတော့ သူကခပ်ဟဟရယ်ကာ ...
"ဟား ဟား ... ၈လက်မ အဲ့တာအတည်။ "
သူ့စကားအဆုံး ရှငသန့်တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားရသည်။
ဒါက ဆိုဒ်လွန်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရှင်းသန့် သူ့အား မျက်လုံးလေးဝိုင်းလျှက် ကြည့်ကာ ...
"ဖြစ် ... ဖြစ်ပါ့မလား။ "
"ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်ခါလုပ်ပြီးပြီပဲကို။ "
"အဲ့တုန်းက ရှင်းသန့် ပေါက်ထွက်မတတ်ပဲ။ "
"အဲ့ဒါဆို ... မလုပ်တော့ပဲ ကိုယ် "
"လူကြီးက အဆက်ပြေမှာ မို့လို့လား။ "
"ဟင့်အင်း "
သီဟက ခေါင်းကို ခပ်သွက်သွက်ခါယမ်းလိုက်လျှင် ရှင်းသန့်က
ဒါကိုများဆိုတဲ့ ပုံစံနှင့် နှာခေါင်းလေးရှုံ့ကာ အမျက်မပါတဲ့ မျက်စောင်းဖွဖွလေးထိုးလေသည်။
"အဲ့ဒါဆို ... ကိုယ် ကိုယ်လုပ်လို့ရလား။ "
"..."
အခြထိ ထပ်မေးနေတဲ့ လူကြီးအား ရှင်းသန့်အမြင်ကပ်ကပ်နှင့် နောက်ထပ် မျက်စောင်းတစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်၏။
ထိုအခါ သူက ခပ်ဟဟရယ်လာကာ ရှင်းသန့် နှုတ်ခမ်းအား စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လာကာ အောက်က သူ့အရာကလည်း သူမတွင်းဝလေးဆီသို့ တေ့လိုက်သည်။
အနမ်းတွေအရှိန်ရလာပြီဆိုမှ လက်တစ်ဖက်က သူမရင်သားလေးအားဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်က သူမခါးသိမ်သိမ်လေးအားကိုင်ကာ သူမတွင်းဝမှာ တေ့ထားတဲ့ သူ့အရာကြီးအား ထိုးစိုက်ချလိုက်တော့သည်။
"အား ..."
ရှင်းသန့် နာကျင်လွန်းတာကြောင့် မျက်လုံးကြီးစုံမှိတ်ကာ အော်လိုက်လျှင် သူက ရှင်းသန့် ရင်သားလေးတွေအား တပြွတ်ပြွတ်နှင့်စို့ကာ အာရုံလွှဲလေသည်။
ပြီးလျှင် ထိပ်ဖျားလေးသာ ဝင်သေးတဲ့ သူ့အရာကြီအား ပြန်နှဲ့၍ သွင်းလေသည်။
ဒါပေမယ့် သတ္တဝါနဲ့လက်နက် မမျှတဲ့ အနေအထားကြောင့်
ဘယ်လိုသွင်းသွင်း ခရီးမပေါက်ပဲ ဖြစ်နေကာ သီဟသက်လင်း ချွေးစေးတွေပင် ပျံလာတော့၏။
"အား ... ရှစ် ဟူး ..."
လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ သူမမျက်နှာလေးအား ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် သူမကလည်း နာကျင်လွန်းလို့ထင် မျက်နှာလေးမှာ မဲ့နေရှာ၏။
တစ်ခါလုပ်ထားဖူးပေမယ့် မလုပ်တာကြာတဲ့ သူမတွင်းပေါက်လေးက နဂိုကထက်ပိုကျုံ့သွားသလို သူကလည်း စိုနေပြီဆိုပြီး လက်နဲ့ မချဲ့လိုက်တာကြောင့် နားထင်ကြောတွေထောင်သည်အထိ ရုန်းကန်နေရတော့သည်။
ဒီအတိုင်းဆို မိုးချုပ်ရင်တောင် ဘယ်လိုမှ ဝင်မှာ မဟုတ်တာကြောင့် သူမနဖူးပြင်လေးအား ငုံ့နမ်းလိုက်ကာ နားရွက်ဖျားနားလေးသို့ တိုးကပ်၍ ...
"ကိုယ် ဆောင့်ချလိုက်တော့မယ်နော်။ "
အပိုင်း (၃၂) ဆက်ရန် ...
Author -Anna Lynn
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）