အပိုင်း (၅၈)

(🔞🔞🔞တစ်ပိုင်းလုံး +မို့ အတင်မပြေလျှင် ကျော်ဖတ်ပါရန်။)

"အကို့ကို မှုံ မချစ်တော့ဘူးလို့ ..."

"ငါကတော့ မင်းကိုချစ်တယ် ... မင်းကို ဘယ်သူ့လက်ထဲမှလည်း

မထည့်နိုင်ဘူး ... မင်းက ငါ့မယားပဲ ဖြစ်လာရမယ်။ "

တိတ်ဆိတ်မှုကိုဖြိုခွင်းကာ အံကြိတ်သံကြီးနှင့် ဆိုလိုက်ပြီး

သူ့လက်အစုံကလည်း သူမအင်္ကျီကြယ်သီး‌ေတွကို သွက်လက်စွာ ဆွဲဖြုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

အစိမ်းရောင် ရင်စေ့အင်္ကျီလေးက လစ်ဟာသွားသည်နှင့် ခါးပြတ်ဘော်လီအမဲရောင်လေးက ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပဲ သူမ ခါးအောက်လျှိုဝင်ကာ ထိုဘော်လီလေးကိုပါ အင်္ကျီနှင့်အတူ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်၏။

"အာ့ ... အကို မလုပ် အဟင့် "

မှုံတားနေလည်းအချည်းနှီးသာ။

သူမ ဘော်လီလေးကိုချွတ်ပြီးသည်နှင့် သူ့မျက်နှာကြီးက သူမရင်သားနှစ်လုံးကြားသို့ တိုးဝင်လာကာ နမ်းရှိုက်တော့သည်။

သူမ ကိုယ်သင်းနံ့လေးရသောအခါ ရမ္မက်တို့ ပိုမိုထကြွသောင်းကျန်းလာကာ အရက်ရှိန်၊ရမ္မက်ရှိန်၊ဒေါသရှိန်တို့ စုပေါင်းကာ ပုဆိုးက အကောင်ကလည်း လူကိုကျင်ခနဲဖြစ်သွားအောင် တင်းရင်းထိုးထောင်လာ၏။

"ပြွတ်စ် ... ပြွတ် "

သူမမြင်ဖူး မထိတွေ့ မကိုင်တွယိဖူးသည့် ရင်သားနှစ်လုံးအလယ်ကြားလေးသို့ အသံမြည်သည်အထိ အငမ်းမရနမ်းရှိုက်ပြီးလျှင် ရင်သားထိပ်သီးရဲရဲလေးအား ပြွတ်ခနဲ ပြွတ်ခနဲ စုပ်ယူလေသည်။

"အာ့ ... အဟင့် မလုပ် မလုပ်နဲ့လို့ ... အကို ဖယ်ပါ မှုံတောင်းပန်ပါတယ် အာ့ ဟာ့ "

အကိုက မှုံ့ရင်သားထိပ်သီးလေးအား အားပါပါနှင့် နှစ်ချက်ဆင့် စုပ်ယူပစ်လိုက်လျှင် မှုံရဲ့ အော်ညဉ်းသံလေးတွေက ထပ်သွားတော့သည်။

ဆွတ်ရိန်နော် သူ့အောက်က ကိုယ်လုံးသေးသေးလေးကြောင့် ရင်ခုန်သံတွေ မြန်တာထက် ဗလောင်ဆူလာကာ စိတ်တွေကလည်း ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ပဲ အဆုံးစွန်ထိ လွတ်ထွက်ကုန်တော့သည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမနို့နှစ်လုံးအား ပါးစပ်နှင့် မနားတမ်း စုပ်လျက်ကာ လက်ကလည်း ညှစ်ဖျစ်လိုက်၏။

အတွေ့အထိထူးထူးမှာ သူရူးမတက်လှိုက်ဖိုမောကာ သူမကို စိတ်တိုင်းကျ ယစ်မူးတော့သည်။

နို့နှစ်လုံးကို ပါးစပ်နှင့် အားရပါးရစို့သည်။လျက်သည်။

ဒါတင်မက သွားစွယ်တိုါနှင့်ပါ တစ်ချက်တစ်ချက် ကိုက်ခဲလိုက်သေး၏။

အောက်က သူမလေးမှာတော့ သူ့အပြုအမူတွေကို ငြင်းဆန်နေရာမှ အော်ညဉ်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ရှိထိုက်သလောက်ရှိသည့် သူမနို့နှစ်လုံးမှာ သူ့အတွက်တော့ တော်တော်ယစ်မူးစွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေလေသည်။

"ပြွတ် ပြွတ် ပျလပ် "

ရင်သားတစ်ခုလုံးအား ပါးစပ်ထဲ မဆန့်မပြဲသွင်းကာ စို့သလို လွတ်နေတဲ့ နို့တစ်ဖက်ကိုလည်း လက်နှင့်အကြမ်းပတမ်း ဆုပ်နယ်လေသည်။

သူ့လက်သာ်းတွေက ရှည်နေတာကြောင့် မှုံ့မှာ သူတစ်ချက်ဆုပ်နယ် ဆွဲညှစ်လေတိုင်း ဆူးခနဲ ဆူးခနဲ။

အသားနုနေရာမို့ နာကျင်မှာကလည်း အတိုင်းအဆမဲ့သလို ထိုသို့ နာကျင်နေသည့်ကြားမှ အမြဲတမ်းကွယ်ဝှက်ထားခဲ့တဲ ရပ်ဝန်းအား သူမချစ်သည့်အမျိုးသားက ယစ်မူးနေသည်ဆိုသည့် အတွေ့နှင့် အထိအတွေ့တို့ကလည်း ရင်ကို လှိုက်ဖိုစေ၏။

"အင့် ... အာ့ အကို့ အာ့ နာတယ် အဟင့် "

နို့တစ်ဖက်ကိုလည်း သွားချွန်ချွန်နှင့် ဖိကိုက်သလို တစ်ဖက်ကိုလည်း လက်သည်းရှည်ရှည်တို့နှင့် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရတာကြောင့် တွန့်ခနဲဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်လေးက တွန်းထိုးရုန်းကန်လိုက်တော့ အကိုက မှုံ့အား သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနှင့် ဖိချလိုက်လေရာ မှုံဗိုက်သားပေါ်သို့ အရာတစ်ခုက လာထောက်လေသည်။

မှုံဆတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး မကြည့်ပေမယ့် ဘာလဲဆိုတာသိသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးဖျင်းခနဲဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်လေးကလည်း ဓာတ်လိုက်သလိုကျင်ခနဲဖြစ်သွားရ၏။

"ပြွတ် ပြွတ် ပျလပ် ပြွတ်စ် "

"အား အာ့ အဟင့် အင့် "

ဆွတ်ရိန်နော်က အပေါ်ရပ်ဝန်းတစ်ခုလုံးအား သူ့စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ပြီးလျှင် သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက နို့နှစ်လုံးကနေ လည်တိုင်ကျော့ကျော့ဆီသို့ ကူးပြောင်းကာ အမှတ်အသားတွေထင်သည်အထိ ကိုက်ဆွဲနေတာက ငြင်သာမှုမရှိ။

စိတ်ရှိတိုင်း ကြမ်းတမ်းနေ၏။

နှုတ်ခမ်းက အလုပ်ရသွားလျှင် လက်တစ်ဖက်က သူမရင်သား‌လေးတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်းအောက်သို့လျှောဆင်းသွားကာ

ထဘီစလေးအား ဆွဲဖြည်လိုက်တာ မှုံ့မှာ တားချိန်ပင်မရလိုက်။

ထဘီလေးက ပြေလျော့သွားလျှင် လက်နှင့်အောက်သို့ လျှောချပစ်ကာ ခြေသလုံးနားတွင်ရောက်သွားသော ထဘီကွင်းလေးအား ‌

ဆွတ်ရိန်နော်က ခြေထောက်နှင့် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်၏။

ထိုအခါ ဖြူဖွေးနေတဲ့ သူမပေါင်တံသွယ်သွယ်လေးက သူ့ကိုယ်လုံးအောက်တွင် စင်းစင်းလေးထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခြေဖဝါးနုနုလေးမှ အထက်သို့ တဖြည်းဖြည်းတက်လာတော့

မွှေးညှင်းစိမ်းလေးတွေနှင့် ခြေသလုံးသွယ်သွယ်လေး၊

ထိုမှတစ်ဆင့်အထက်သို့ တက်တော့ သူများတွေလိုမဲမနေတဲ့ ဒူးခေါင်းလေးနှင့် တစ်ဆက်တည်ရှိသည့် ပေါင်တံဖြူဖြူလေး။

ဖြူတာမှ အုနေကာ သူအသည်းယားစွာနှင့် လက်ဖြင့် ဆွဲဖျစ်လိုက်လျှင် ချက်ချင်း သူ့လက်ရာအတိုင်း နီရဲသွားလေသည်။

ထိုပေါင်တံလေးမှတစ်ဆင့် အပေါ်သို့တက်မိတော့ သူ့သွေးတွေ အထက်ကို ဆောင့်တက်ကုန်တော့၏။

ပေါင်ခြံနှစ်ခုကြားက အနီရောင်အတွင်းခံလေးနှင့်အုပ်ထားတဲ့ ခပ်မို့မို့ရပ်ဝန်းလေး။

သူမက ပေါင်ခြံနှစ်ဖက်ကို အတင်းကျစ်ထားပေမယ့် သူက ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲခွာပစ်လိုက်တော့ တစ်ချက်တည်း ကားကားလေးဖြစ်သွားလေသည်။ တစ်ခါတည်း ထိုအတွင်းခံကိုပါ ဆတ်ခနဲ ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ အမွှေးနုရေးရေးလေးတွေနှင့် အဖြူရောင်မို့မို့လေးရဲ့ အလယ်မှာ ပန်းရောင် အက်ကွဲကြောင်းလေးက ထင်းနေ၏။

သူမနေနိုင်စွာ တံတွေးတစ်ချက်ကို ဂလုကတည်း မျိုချလိုက်ရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးအပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိ။

သူမတစ်ကိူယ်လုံးအား သူချစ်သည်။ကြိုက်သည်။စိတ်ရှိတိုင်း သောင်းကျန်းပစ်ချင်သည်။

အခု သောင်းကျန်းတော့မည်။

သူမ အော်ညဉ်းသံတွေ ညံသွားတဲ့အထိ သူလုပ်ပစ်မည်။

သူမ တွင်းပေါက်လေးထဲသို့ သူ့အရာကြီးအား ထိုးသွင်းကာ မညှာမတာ တရစပ် ဖိဆောင့်ပစ်မည်။

အရည်တွေရွှဲကာ မီးပွင့်မတက်ပူထူလာအောင် မရပ်မနား

မီးကုန်ယမ်းကုန် ပွတ်တိုက်ထိုးသွင်းကာ *ိုးပစ်မည်။

နူးညံ့အိစက်နေသည့် သူမ နိူ့နှစ်လုံးကိုလည်း ဆွဲကိုင်ကာ တက်ဆောင့်ပစ်မည်။

ဖင်ထောင်ပြီး အနောက်ကနေလည်း ကြမ်းရမ်းပစ်မည်။

သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသမျှ အရာရာတိုင်းက ရမ္မက်ဇောတွေနှင့် အရိုင်းဆန်နေတော့သည်။

သူမ နို့နှစ်လုံးကလည်း သူ့လက်ချက်ကြောင့် ဖြူအုအု‌အရောင်လေးမှ အနီရောင်ပြောင်းကာ လက်သည်းရာတွေပါထပ်လျက် တချို့နေရာတွေဆို သွေးလေးတွေပါ ဆို့နေ၏။

သူမရဲ့ အရာရာတိုင်းက သူ့အတွက်သက်ရှိပန်းချီကားတစ်ချယ်နှယ်။

သူမ တစ်ကိုယ်လုံးအလှအား မြင်နေရချိန်မှာတော့ သူ့ပုဆိုးအောက်က အကောင်ကလည်း ထိန်းမရအောင် ကျဉ်တက်ကာ ထန်လာတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ပုဆိုးခါးပုံစကိုဖြည်ကာ သူဝတ်ထားတဲ့ ကချင်ပုဆိုးအား ချွတ်ချလိုက်တော့

‌ဘောက်ဆာကိုပင် ဖောက်ထွက်တော့မတက် သူ့အချောင်းကြီးက ပူနွေးထောင်မတ်နေလေသည်။

"အား ... ရှစ် "

ဘောက်ဆာအား မြန်ဆန်စွာ ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ငေါက်ခနဲ

ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သူ့အချောင်းရှည်ကြီးအား လက်နဲ့တစ်ချက်ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ လက်ပင် ပူခနဲဖြစ်သွားလေသည်။

မှုံ အကို့ အော်ညဉ်းသံကြောင့် အကြည့်က အကို့ဆီသို့ရောက်သွားလျှင် မှုံ့မျက်နှာတည့်တည့်တွင် မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြီးကြောင့်

မှုံ့ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားကာ ကြက်သီးမွှေးညှင်းတွေပါ ထောင်ထလာ၏။ မှုံ့မျက်လုံးရှေ့တည့်တည့်တွင် ထိပ်ဖူးကြီးက ရဲတွတ်ကာ အရည်တွေလဲ့နေပြီး နည်းတဲ့အရာကြီးမဟုတ်။ အဲ့အရာကြီးနဲ့သာဆို မှုံသေလိမ့်မည်။

မှုံချက်ချင်းရုန်းထွက်ကာ ထဖို့ပြင်လိုက်လျှင် အကိုက မှုံ့ရင်ဘတ်အား ပြန်တွန်းချကာ သူ့အရာကြီးအား မှုံ့တွင်းပေါက်ထဲသို့ တရကြမ်းထိုးဆိုက်ချလိုက်လေသည်။

"အင့် ..."

"အား ..."

မှုံအသည်းခိုက်မတက်နာကျင်သွားရကာ ဆွဲမိဆွဲရာ အကို့လက်မောင်းကြီးအား ဆွဲကုတ်လိုက်မိ၏။

မှုံမျက်ရည်လေးအဝဲသားနှင့် အကို့ကိုမော့ကြည့်မိတော့ အကိုက မှုံ့အား စိုက်ကြည့်ကာ မှုံ့မျက်နှာကို ဆေးလိပ်အ‌ေငွ့ထုတ်သလို

လေတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ပြီးလျှင် မှုံ့ခါးနှစ်ဖက်အား ဆုပ်ကိုင်ကာ အဆုံးထိမဝင်သေးပုံရတဲ့ အကိုအရာကြီးက ထပ်ဆောင့်ချလိုက်လျှင် အူတွေအသည်းတွေ ပြတ်ထွက်သွားသလို နာကျင်မှုက အတိုင်းအဆမဲ့။

အပိုင်း (၅၉) ဆက်ရန်...

Author -Anna Lynn

,(အရမ်းမှောင်းလွန်းသွားတယ်။

အဆင်မပြေရင်ပြောပါနော် နောက်အပိုင်းတွေ လျှော့ပေးပါမယ်။)