ကော်ဖီဆိုင်၏ သီးသန့်ခန်းလေးထဲတွင် ဒေါ်ခင်မာလာသည် ကော်ဖီခွက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ရင်း ရှေ့တွင် ထိုင်နေသည့် ယမုံ့ကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ခမ်းနားထံမှတစ်ဆင့် တေဇမိုး၏ ငွေညစ်မှုနှင့် ချွေးမဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ စနိုး ချန်ထားခဲ့သည့် ကလေးအရေး အလုံးစုံကို သိရှိသွားပြီးနောက် ဒေါ်ခင်မာလာ့စိတ်ထဲတွင် ခမ်းနားနှင့် ယမုံ လက်ထပ်ရဖို့အရေး ချွင်းချက်တစ်ခုအနေဖြင့် အကွက်ကျကျ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"အန်တီ... ယမုံကို တစ်ခု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောချင်တယ်။ အခု ကလေးက ခမ်းနားတို့၊ အန်တီတို့နဲ့ သွေးသား တော်စပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ စနိုးနဲ့ တေဇမိုး မှားယွင်းမှုကြောင့် ရခဲ့တဲ့ ကလေးပဲ... တကယ်လို့ တေဇမိုးဘက်က ဒါကို အကွက်ဆင်ပြီး တရားဥပဒေနည်းအရ ကလေးကို အတင်းပြန်တောင်းလာရင် အန်တီတို့ဘက်က ရှုံးဖို့ရာခိုင်နှုန်း များတယ်၊ အမှုအခင်းတွေ ရှုပ်ထွေးကုန်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီလိုနည်းမဟုတ်ဘဲ အန်တီတို့ဘက်က အမှန်တရားကို ဖွင့်ချလိုက်ပြီး စနိုးနဲ့ ကိုစိုးထွဋ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လူသိရှင်ကြား ချပြလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့....."
"အန်တီ!"
ယမုံ၊ အန်တီခင်မာလာ့ စကားမဆုံးခင် ဖြတ်ခေါ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ဝဝရှုသွင်းလိုက်ရသည်။ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ တုန်လှုပ်သွားရ၏။
"အဲ့ဒီလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့ အန်တီ။ သေသွားရှာပြီဖြစ်တဲ့ ညီမလေးရဲ့ သိက္ခာနဲ့ ဖေဖေ့မျက်နှာကို ငှဲ့ကွက်သောအားဖြင့်... ကလေးကို အန်တီတို့ပဲ ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားပေးပါ။ ယမုံ တောင်းဆိုပါတယ်... ကလေးက ဘာမှမသိတဲ့ အပြစ်ကင်းကင်းလေးပါ..."
ဒေါ်ခင်မာလာက စကားကို ခဏဖြတ်ကာ သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချရင်း ယမုံ့လက်ကလေးကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပြီးမှ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရိပ်အကဲတစ်ခု ထည့်ကာ လေးလေးနက်နက် စိုက်ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်တော့သည်။
"အခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ... သားဘက်က သမီးကို မဆက်သွယ်ဘဲ ပစ်ထားခဲ့မိတဲ့ အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့တာ အန်တီသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စနိုးနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရပေမယ့် သားစိတ်ထဲမှာ သမီးက အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာပါ။ တကယ်ဆိုရင် သမီးဘက်က နစ်နာခဲ့သလို အန်တီ့သားကလည်း နစ်နာသူပါကွယ်။ အခုဆိုရင် သူများကလေးကို အဖေအမည်ခံထားရပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မုဆိုးဖိုဘဝ ရောက်ရပြန်ပြီ။ သူ့အဘိုးတစ်ယောက်လုံးကို သမီးအဖေ ကိုစိုးထွဋ် သတ်ခဲ့လို့ သေခဲ့ရတာကို သိသွားတာတောင်... သမီးမျက်နှာကြောင့် သူဘာမှ ဆက်မလုပ်ဘဲ ရင်ထဲမှာပဲ မျိုသိမ့်နေခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် သူ့ကိုယ်သူ သမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိသူလို ခံစားနေရတဲ့သူပါ..."
အန်တီခင်မာလာ့ စကားကို ယမုံ လက်မခံချင်သော်လည်း၊ သူမကို ကလေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘေးကြပ်နံကြပ်ဖြစ်အောင် သွေးအေးအေးဖြင့် အကျပ်ကိုင်နေမှန်း ယမုံ ကောင်းကောင်းကြီး သိလိုက်ရသည်။
သို့ပေမယ့်... ယမုံသာ ငြင်းခဲ့ရင်ရော? ဒီကလေးကို တေဇမိုးလို လူရမ်းကား၊ လူယုတ်မာလက်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်မလား။ လက်ခံလိုက်ပြန်ရင်လည်း... ယမုံ ခမ်းနားကို မမုန်းဘဲ မနေနိုင်ပါ။ ကိုယ်က ပထမဦးဆုံး ချစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ပါလျက်နှင့်... သူ့အတွက် ဒုတိယအိမ်ထောင်၊ ညီမဖြစ်သူ၏ နေရာကို အစားထိုးဝင်ရမည့်သူ မဖြစ်ချင်ပေ။ ဒါကတော့ ယမုံ့ရင်ထဲက မာနတရားနှင့် နာကျည်းမှုပင်...။
"တကယ်လို့ ယမုံသာ ခမ်းနားနဲ့ လက်မထပ်ဘဲ ဒီအတိုင်း အချိန်ဆွဲနေမယ်ဆိုရင်... အန်တီတို့ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ နာမည်ပျက်မှာကိုလည်း အန်တီ ငှဲ့ရသေးတယ်ကွယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင်တော့... စိတ်မကောင်းပေမယ့် အန်တီတို့ဘက်ကလည်း အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြီး ကလေးကို သူ့ရဲ့ ဖအေအရင်း တေဇမိုးရဲ့ လက်ထဲကိုပဲ ပြန်အပ်လိုက်ရုံကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့..."
ဒေါ်ခင်မာလာ၏ စကားလုံးများက ယမုံ့ရင်ဝကို တတုတ်နှင့် လာရောက်ရိုက်ခတ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ငြင်သာသော်လည်း အနက်အဓိပ္ပါယ် ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုစကားက ယမုံ့ကို ပြေးလမ်းမရှိအောင် ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်းပင်။ တေဇမိုးလို လူယုတ်မာလက်ထဲသို့ အပြစ်မရှိသည့် ငါးလအရွယ် တူလေးကို ပြန်အပ်ရမည်ဟူသော အတွေးကတင် ယမုံ့ကို သွေးပျက်သွားစေသည်။
"အဲ့ဒါကြောင့်... ကလေးရဲ့ အနာဂတ်ကို တကယ် စဉ်းစားတယ်ဆိုရင်... သမီး ခမ်းနားနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပါ"
"ရှင်... အန်တီ... ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး! ကျွန်မ ခမ်းနားကို..."
ယမုံ မျက်လုံးအစုံ ပြာခနဲ ဖြစ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် ဒဏ်ရာတွေ ပေးခဲ့သည့်၊ သူမကို မရွေးချယ်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ထိုယောက်ျားကို သူမ မည်သို့မျှ အလွယ်တကူ ပြန်လည်လက်မခံနိုင်ပါ။ သို့သော် ဒေါ်ခင်မာလာက ယမုံ့စကားကို ဖြတ်ကာ ပို၍ လေးလံသော စကားလုံးများဖြင့် ထပ်မံပိတ်ဆို့လိုက်၏။
"စဉ်းစားပါဦး ယမုံရယ်... အန်တီ့စကားကို ဆုံးအောင် နားထောင်ပါဦး။ ယမုံသာ ခမ်းနားနဲ့ တရားဝင် လက်ထပ်လိုက်ရင် ကလေးက ခမ်းနားရဲ့ တရားဝင် သားသမီးအဖြစ်ကော၊ ယမုံ့ရဲ့ သားသမီးအဖြစ်ကော ဥပဒေအရ အလိုအလျောက် အကာအကွယ် ရသွားအောင် အန်တီတို့ဘက်က လုပ်လို့ရတယ်။ တေဇမိုး ဘယ်လိုမှ လာပတ်သက်လို့ မရတော့ဘူး။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ... ကလေးရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ယမုံ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကပဲ အဓိက ကျနေတာပါ"
မိမိကိုယ်ပိုင် အရွဲ့တိုက်ချင်စိတ်၊ မုန်းတီးနာကျည်းစိတ်တို့ကို ရှေ့တန်းတင်ရမလား... သို့မဟုတ် မိမိ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးရင်းချာဖြစ်သူ တူလေး၏ ဘဝလုံခြုံရေးအတွက် မိမိကိုယ်ကို စတေးပစ်ပြီး အနစ်နာခံရမလားဟူသည့် ဘေးကြပ်နံကြပ် အခြေအနေကြီးက ယမုံ့ကို အသက်ရှူပင် ကျပ်လာစေသည်။
ယမုံ ချက်ချင်း ဘာစကားမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်းလေးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း... မျက်ဝန်းအစုံ တုန်ရီလျက် တွေဝေ အဖြေရှာမရ ဖြစ်သွားရတော့သည်။
ဒေါ်ခင်မာလာနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယမုံ့စိတ်အစဉ်က ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်နိုင်သေးဘဲ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ နှလုံးသားထဲမှ ငြင်းဆန်ချင်စိတ်နှင့် တူလေးအပေါ် ထားသည့် သံယောဇဉ်တို့က ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လွန်ဆွဲနေဆဲ။
"ကဲ... သမီးဘက်က သေချာစဉ်းစားပါ။ အချိန် တစ်ရက်ပဲ အန်တီပေးမယ်။ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားပါသမီး... အန်တီအရင် ပြန်နှင့်မယ်နော်"
ပြောရင်း ဒေါ်ခင်မာလာက လက်ကိုင်အိတ်ကို ယူလိုက်ကာ ဆိုင်ထဲက အရင်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ မိမိလုပ်ရပ်က ထိုမိန်းကလေးအပေါ် မတရားဘူးဆိုတာကို သိပေမယ့်... သူမ ဒီလိုသာ မလုပ်ခဲ့ရင် သားဖြစ်သူ၏ ညတိုင်း ကြေကွဲပြီး အရက်ပုလင်းနှင့် အဖော်ပြုနေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဘယ်နေ့ သားဖြစ်သူ အသက်တိုသွားမလဲဆိုတာ ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့် စောင့်ကြည့်နေရတော့မှာ မဟုတ်လား...။
🍂🍂🍂🍂🍂
"ဘယ်လို... မေမေ။ ယမုံနဲ့ ကျွန်တော့်ကို... လက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား"
ခမ်းနား ရှေ့က Laptop ကို ဖြတ်ခနဲ ပိတ်လိုက်မိသည်။ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း၊ ပူပန်ခြင်းတို့ ရောပြွမ်းနေသည့် မျက်ဝန်းအစုံက မေမေ့ထံသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွား၏။
"ဟုတ်တယ် သား။ မေမေ အခုလိုဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ရတယ်။ မေမေတို့ မိသားစုရှေ့နေနဲ့လည်း အကုန်တိုင်ပင်ပြီးပြီ။ ယမုံသာ သားကို လက်ထပ်မယ်ဆိုရင် သတိုးလေးကို သားတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တရားဝင် မွေးစားကလေးအဖြစ် စနိုးမသေခင်ကတည်းက အပ်နှံခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုးဖြစ်အောင် မေမေ သေချာ စီစဉ်ပေးမှာပါ"
ခမ်းနား မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိပွတ်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို နာကျင်စွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။ ရင်ထဲတွင် အလုံးကြီးတစ်လုံး ပိတ်ဆို့သွားသလိုပင်။
"ယမုံက... ဘာပြောလဲ မေမေ"
"သူက အသာတကြည် ဘယ်လက်ခံပါ့မလဲ သားရယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ငြင်းတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် သတိုးလေးက သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ပဲလေ... ပြီးတော့ တစ်ခုရှိသေးတယ်၊ ခေတ်ပညာအရ မယုံချင်ပေမယ့် အဲ့ဒီကလေးက ယမုံ့အမေ ဝင်စားတာလို့ အကြားအမြင်ဆရာမက ဟောဖူးတယ်... မေမေလည်း သိပ်တော့ မယုံပါဘူးလေ"
ဒေါ်ခင်မာလာက သားဖြစ်သူကို အကဲခတ်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဘာလဲ... သားက ယမုံ့ကို မချစ်တော့လို့ လက်မထပ်ချင်ဘူးလား"
မေမေ့စကားကြောင့် ခမ်းနား နှုတ်ခမ်းအစုံ တုန်ရီသွားကာ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး နင့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။
"မဟုတ်ဘူး မေမေ... မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ အမှားတစ်ခုကြောင့် သေရာပါ အမဲစက် ထင်ကျန်ခဲ့ပြီးပြီ။ ယမုံ့ရှေ့မှာ ရပ်ဖို့တောင် လိပ်ပြာမလုံတဲ့ကောင်ပါ... ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲမှာ အချိန်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်း ယမုံတစ်ယောက်တည်း ရှိနေခဲ့တာ မှန်ပေမယ့်... အခုလို ပုံစံမျိုးနဲ့တော့ ယမုံ့ကို ကျွန်တော့်အနား မဆွဲခေါ်ချင်ဘူး။ သူမ ထပ်ပြီး နာကျင်ရမှာကိုပဲ ကျွန်တော် အကြောက်ဆုံးပဲ..."
ခမ်းနား စကားကို ဆုံးအောင်မပြောနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ကုတ်လိုက်မိသည်။ သူ ပေးခဲ့သည့် ဒဏ်ရာတွေကြားထဲ ယမုံ့ကို ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မဆွဲသွင်းချင်တာ ခမ်းနား၏ ရင်ထဲက အမှန်တရားပါ။
"ယမုံ ဘယ်လိုပဲ ဆုံးဖြတ် ဆုံးဖြတ်... ကျွန်တော်ကတော့ အဆိုးဆုံးကို လက်ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။ သူမ စိတ်ချမ်းသာဖို့၊ ပျော်ရွှင်ဖို့ကပဲ ကျွန်တော့်အတွက် အဓိကပါ မေမေ"
သားဖြစ်သူ၏ ရင်ထဲက ယမုံနှင့် ပတ်သက်သည့် ခံစားချက်အတိမ်အနက်က အရမ်းကို နက်ရှိုင်းနေတာ ဒေါ်ခင်မာလာ မြင်လိုက်ရသည်မို့ ခမ်းနားကို ခေါင်းအေးအေးထားကာ စဉ်းစားစေချင်သည်။ ထို့ကြောင့်...
"ကဲ... မေမေလည်း နားတော့မယ်။ သားလည်း ယမုံ့စိတ် ပြေလျော့လာအောင် ကြိုးစားသင့်ရင် ကြိုးစားပေါ့"
လှည့်ထွက်သွားသည့် မေမေ့ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ခမ်းနား ရင်ထဲတွင် အရက်ထက်ပြင်းသော ဝေဒနာကို ငြိမ်ခံနေမိသည်။
‘ကျွန်တော်က ယမုံနှင့် မထိုက်တန်တဲ့ကောင်မို့... အသည်းပေါက်မတတ် ချစ်နေရရင်တောင် ယမုံ့အနားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားဖို့ လိပ်ပြာမလုံခဲ့ဘူး မေမေ...’
🍀🍀🍀
ဒေါ်ခင်မာလာနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယမုံ တစ်ညလုံး စဉ်းစားခန်း ဖွင့်ခဲ့ရသည်။ ခြောက်နှစ်တာ ပေးခဲ့သည့် ဒဏ်ရာများအတွက် ခမ်းနားကို နာကျည်းမိသော်လည်း၊ အပြစ်မရှိသည့် တူလေး၏ ရှေ့ရေးအတွက်ရော သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့် ညီမဖြစ်သူနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပြစ်ကြွေးအတွက်ပါ သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ခမ်းနားနှင့် တွေ့ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရသည်။
ခမ်းနားနှင့် တွေ့ဖို့အတွက် အခြားနေရာကို မရွေးဖြစ်ပေ။ သူမ၏ Tea House ကော်ဖီဆိုင်၏ VIP အခန်းမှာသာ တွေ့ရန် ခမ်းနားကို ချိန်းဆိုလိုက်တော့သည်။
ကော်ဖီဆိုင်၏ အတွင်းထောင့်ကျကျ ဝိုင်းလေးတစ်ခုတွင် ထိုင်နေရင်း... ယမုံက ဆိုင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းတို့ မဝံ့မရဲဖြင့် ဝင်လာသည့် ခမ်းနားကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ခမ်းနားက သူမရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ရင်း ယမုံ့မျက်ဝန်းထဲက အေးစက်မှုများကို ပထမဦးဆုံး ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ ပြီးနောက်...
"ရှင်တို့ သားအမိ အကွက်ကျကျ စီစဉ်ထားတဲ့ အကွက်က တကယ်ကို ပြည့်စုံလွန်းပါတယ်... ခမ်းနား"
ယမုံ့ထံမှ ထွက်လာသည့် လှောင်ပြုံးသံ ခပ်အေးအေးကြောင့် ခမ်းနား ရင်ထဲ နင့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ယမုံ... ကိုယ်..."
"ကျွန်မကို ကလေးနဲ့ အကျပ်ကိုင်ပြီး အတင်းခြေချုပ်မိအောင် လုပ်ခဲ့တယ်ပေါ့။ ရှင်ရဲ့ ဒုတိယအိမ်ထောင်ဖြစ်ဖို့... ကျွန်မရဲ့ မာနကို ဒီလိုနည်းနဲ့ နင်းခြေချင်တာလား!"
"မဟုတ်ဘူး ယမုံ!"
ခမ်းနား ပျာပျာသလဲ ငြင်းဆန်မိသော်လည်း ယမုံ့ထံမှ စူးရှလွန်းသည့် အကြည့်ကြောင့် နှုတ်ဆိတ်သွားရသည်။
"ကိုယ့်မေမေ မင်းဆီ လာခဲ့တာကို ကိုယ် တကယ်မသိခဲ့တာပါ။ မင်းကို ဒီလိုနည်းနဲ့ အကျပ်ကိုင်ဖို့ ကိုယ့်မှာ အစီအစဉ် လုံးဝမရှိဘူး။ ကိုယ့်ဘဝက အပြစ်အနာဆာတွေ အမဲစက်တွေနဲ့မို့... မင်းကို ကိုယ့်အနား ဆွဲမခေါ်ချင်လို့... အဝေးကပဲ ကြည့်နေခဲ့တာ..."
"တော်လိုက်ပါတော့ ခမ်းနားရယ်။ ရှင့်စကားတွေကို ကျွန်မ ဘာတစ်ခုမှ မယုံကြည်သလို ရှင့်ကိုလည်း ကျွန်မ ရင်ထဲက မုန်းတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်က အမြစ်တွယ်ရှင်သန်နေတုန်းပဲ... ဒါပေမယ့်... အပြစ်မရှိတဲ့ ကလေးကိုတော့ တေဇမိုးလက်ထဲ မထည့်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့်... ရှင့်မေမေရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျွန်မ လက်ခံမယ်..."
ယမုံက ခမ်းနားကို စိုက်ကြည့်ရင်း သွေးအေးအေးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်မယ် ခမ်းနား... ဒါပေမယ့် ဒါက ကလေးရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ဥပဒေအရ တရားဝင် လက်ထပ်စာချုပ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ရှင့်ရဲ့ ဇနီးအစစ်အမှန် နေရာကိုတော့ ကျွန်မဆီက ဘယ်တော့မှ မျှော်လင့်မနေနဲ့။ ရှင်ပေးခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်စာ ဒဏ်ရာတွေကို ကျွန်မ နေ့တိုင်း သတိရနေမှာမို့လို့ပဲ..."
ပြောပြီးသည်နှင့် ယမုံက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဆွဲကာ ဆိုင်ထဲမှ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည်။
ခမ်းနား တစ်ယောက်တည်း ကျောက်ရုပ်လို ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ယမုံ့ကို သူ ပြန်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း... ရင်ထဲတွင် ပို၍သာ လိပ်ပြာမလုံခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းတို့က ကြီးစိုးသွားရတော့သည်။
🌻🌻🌻
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်ထိ ယမုံ အိပ်ခန်းလေးထဲ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ မျက်ရည်ဝဲနေမိသည်။
ခမ်းနားကို အသက်တမျှ ချစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း... သူ ပစ်ထားခဲ့သည့် ခြောက်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး ခံစားခဲ့ရသည့် အထီးကျန်မှု၊ စနိုးနှင့် သူ လက်ထပ်ခဲ့သည်ကို သိလိုက်ရချိန်က ကြေကွဲမှု၊ အခု ဒုတိယအိမ်ထောင်အဖြစ် သူ့အိမ်ကို ရောက်ရတော့မည်ဟူသည့်အသိက ယမုံ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မီးစနှင့် ထိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
'တကယ်ပဲ ငါ ခမ်းနားကို လက်ထပ်ရတော့မှာလား...'
သူမကိုယ်သူမ မေးခွန်းထုတ်ရင်း ကလေးရဲ့ အနာဂတ်နှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ!
ထို့ကြောင့် သူမ ခမ်းနားကို လက်ထပ်ရမည်တဲ့လေ..
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）