ဦးပိုင်တဲ့ရစ်လုံးလေး
“ဦးမြတ်ရှိန်ဝါခန့် ဒီလောက်ဖက်ချင်နေရင် ရည်းစားဟောင်းကို သွားဖက်လေ”
“ဖက်လို့မရဘူး”
“ဘာလို့လဲ”
တေး မျက်နှာလေးကို လှည့်မေးလိုက်တဲ့အချိန် ဦးမျက်နှာနဲ့ တေးမျက်နှာက နီးကပ်သွားသလို
ဦးအသက်ရှုသံလေးက တေး ပါးလေးကို လာရိုက်ခက်နေတာမို့ ရင်ခုန်မှုက နှစ်ဆပေါ့
“ဟို…ဟို”
“ဘာဟိုလဲ”
“နောက် နည်းနည်းဆုပ်”
“ဘာလို့လဲ မခံစားနိုင်ဘူးလား”
“ဘာကို မခံစားနိုင်ရမှာလဲ ဦး ဖယ်”
ဖယ်ဆိုမှာ အတင်း အနောက်ကနေ ဆွဲဖက်လိုက်တဲ့ ဦးကြောင့်
“ဒီလိုတွေ လုပ်တာ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှု မြောက်တယ်နော်”
“ဒါဆို မနေ့ညက အခြေအနေဆိုရင်ရော”
“အဲ့တာက အလိုတူတယ် အခုက အလိုမတူ အွန့်…”
ပြောစကားမဆုံးခင် နှုတ်ခမ်းသားအိအိလေးကို နမ်းလိုက်တဲ့ဦးကြောင့်
“ဟွန်း!…အလိုမတူဘူးဆို အလိုတူအောင် လုပ်ပေးမလို့”
“ဟင့် တော်ပြီနော် ဦး”
တေးအပေါ်ကနေ အုပ်မိုးထားတဲ့ ဦးအကြည့်စူးစူးတွေကြောင့် တေး ခံနိုင်ရည်မရှိပေမယ့်
ဦး ချုပ်ထားတဲ့လက်တွေကို အတင်းရုန်းကန်နေတာကြောင့်
“အားတွေအကုန်ခံပြီး ရုန်းမနေနဲ့ ကလေး ခနနေကျ ပင်ပန်းရဦးမှာ”
“အ့…ဦး”
ဦးရဲ့လက်တစ်ဖက်က တေး ညီမလေးဆီကို နယ်ကျွံလာကာ တေး အကြိုက်နေရာလေးကို သိတဲ့ဦးက
“ဒီနေရာလေး…”
“အာ့..ဟင့် ဦး”
အမြန်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဦးရဲ့လက်တွေကြောင့် တေး ပြီးချင်လာတာမို့
“ဦး မရ! အာ့ ဟာ့”
ချက်ချင်းဆိုသလို လက်တွေကို ရပ်ဖြစ်လိုက်တဲ့ ဦးမြတ်ရှိန်ဝါခန့်ကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို တေး နှုတ်ခမ်းလေးဆူသွားတော့
“ကောင်းလား ကလေး”
ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ကာ လူကို မရိုးမယွလုပ်နေတဲ့ သူကြီးကြောင့်
“မသိဘူး”
“တကယ်မသိတာဟုတ်ရဲ့လား”
တစ်ယောက်ထဲ ဦးဆောင်မှုထက် ဇနီးလေးရဲ့လိုလိုလားလား တောင်းဆိုမှုလေးကို လိုချင်တာမို့
“အွန်း”
“အဲ့တာဆို ဒီညဒီတိုင်းဘဲ”
ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ အိပ်ယာပေါ်လှဲအိပ်လိုက်တဲ့ ဦး
“ဒါဘာလုပ်တာလဲ”
“အိပ်မလို့လေ”
တေး မပြီးသေးတာကြောင့် ဦး ရဲ့ ပြုစုမှုတွေကို စိတ်ထဲမှာ အရမ်းတောင်းတနေတာတော့အမှန်
ဒါကို သိသိရက်နဲ့ လုပ်တယ်ဆိုတာ တေး သိတာပေါ့
“ဦး အကျင့်မယုတ်နဲ့နော်”
“ဟာဗျာ ဘာအကျင့်ယုတ်လို့လဲ”
“ဦး ထ”
“အွန်း ထပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲပြော”
“ဆက်လုပ်ပေး!!”
ဘာကိုတောင်းဆိုလဲဆိုတာ ခန့် သိပေမယ့် မျက်နှာလေးနီရဲကာ တောင်းဆိုနေတဲ့ ကောင်မလေးကို စချင်တာကြောင့်
“ဘာဆက်လုပ်ပေးရမှာ!!!”
“တော်ပြီကွာ!!!!!”
တေး အိပ်ယာပေါ်က ထသွားမယ်အလုပ် လက်ကို အမိအရလှန်းဆွဲကာ ခန့် အသင့်အနေအထားဖြစ်နေတဲ့ ညီတော်မောင်ကို တစ်ခါတည်း ထည့်လိုက်တာမို့
“အားးးး”
မညာမတာနဲ့တဆုံးထိ သွင်းလိုက်တဲ့ ဦးကြောင့် တေးမှာ မျက်ဖြူလှန်မတက်
“ကျစ်!!!ကျပ်နေတာဘဲ ကလေးရယ်”
“အ့ ဦး”
“ကျုံမထားနဲ့ကလေး ကာထားပေး”
“ဦး အ့ ပြီးတော့မယ်”
ပြီးတော့မယ်ဆိုတဲ့စကားအဆုံးတွင် ဦးက သူညီတော်မောင်ကို အထဲက ထုတ်လိုက်တာမို့
“ဘာလုပ်တာလဲ”
“မပြီးသေးနဲ့ဦး”
“ဘာလို့လဲ”
“တစ်ညလုံး *ိုးရအောင်လေ မင်းရဲ့ထဲကို ထည့်ထားရတာ အရမ်းကြိုက်တယ်”
“အ့ ဦး”
ထပ်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်ဆုံးသွင်းလိုက်တာမို့ တေး ခါးကော့သွားတော့သည်။
“တစ်ညလုံး စိမ်အိပ်မယ်နော်”
ဦးက စီးပွါးရေးတင်မကဘူး ဒီလိုနေရာမျိုးတွေမှာလဲ ပြောရင်းပြောတဲ့တိုင်းလုပ်တယ်ဆိုတာ တေး ခုမှသဘောပေါက်တော့တယ်
တစ်ညလုံး ဦးရဲ့ဆိုးသွမ်းမှုအောက်မှာ တေးမှာ နည်းနည်းလေးတောင် မအိပ်ရ။
~~~~~~~~~~~~~~
“သခင်မလေး”
မနက်စာ စားနေတဲ့ အချိန် အနောက်ကနေ ခေါ်
လိုက်တဲ့ အသံကြောင့်
“ဆေးဗူး!!”
“ဘာလို့လဲ မအေး”
“မမလေး မနက်က အိမ်ပေါ်က ဆင်းလာတုန်းက ခြေထောက်နာနေသလိုဖြစ်နေလို့လေ”
မိအေးရဲ့စကားကြောင့် သောက်နေတဲ့ ပဲနို့သည်းသွားသလို ဦးကတော့ ကျေနပ်နေတဲ့အပြုံးကြီးနဲ့ါ
“အဟွတ် အဟွတ်!!!!”
“ဖွ ဖွ ဖွ ပြန်ယူသွား အဲ့ဆေးဗူး ငါ့မိန်းမဖြစ်တာ ငါဖြေရှင်းပေးလို့ရတယ်”
“ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）