Bububai ဝတ္ထု ကျွန်မအတွက်ဆို ခမ်းနားမှုတွေပေးတဲ့ဦး အခန်းစာရင်း

အပိုင်း(၂၁)ဇာတ်သိမ်းပိုင်း

🍼🍓ပါဝင်သည်

“ဦး ဒါတွေက”

နှင်းဆီပန်းစီးကြီး နဲ့အတူ သူမလေး အခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ဦး

“ကလေးအတွက်လေ ကလေးရဲ့ပင်ပန်းမှုတွေအတွက်ပေါ့”

ဆိုကာ ဘောင်းဘီ အိတ်ထဲ ထည့်ထားတဲ့ ဗူးလေးကို ယူပြီး ဖွင့်လိုက်ကာ အထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ စိန်ဆွဲကြိုးလေးက်ု သူမလေးကို ဆွဲပေးလိုက်ပြီး

“ကလေး အရမ်းချစ်တယ်နော် ကိုယ့်အတွက် တစ်ဘဝလုံးအတွက် အလ်ုအပ်ဆုံးက ကလေးလေးဘဲ”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရယ်”

ပျော်ရွှင်လွန်းလို့ ကျနေတဲ့ မျက်ရည်စလေးတွေနဲ့အတူ ဖက်နေကြတဲ့ ဇနီးမောင်နှံလေးက အများအမြင်မှာ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။

————————————

“သမီးလေးရော ဦီး”

“သူအဘွားတွေခေါ်သွားတယ်”

“အော် သူ့အဘွားအခန်းထဲမှာ ထင်တယ် သွားလိုက်ဦးမယ်”

“ခနနေပါဦး ကလေးရယ်”

“အွန့်”

လက်ကို လှန်းဆွဲလိုက်ပြီး အုတ်နံရံလေးကို ကပ်ကာ

နှုတ်ခမ်လေးချင်းထိကပ်ပြီး တစ်ဖြေးဖြေး အနမ်းကြမ်းတွေ စတင်လာကာ…

“ဦး ခနနေပါဦး” ဆိုကာ ဦးရင်ဘတ်လေးက်ု တွန်းလိုက်ပြီး

“က်ုယ် ငတ်နေတာ ကြာပြီလေ ကလေးရယ် သမီးလေးဘဲ ကလေးက 🍓🍼 တို က် နေတာ ကိုယ်လာ ငတ်လှပြီ”

“ဦးနော်”

“ဒီနေ့တော့မရတော့ဘူး ကလေး ဘယ်လိုမှ ကိုယ်သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးနော်”

“အ့ ဦး”

ပီတိလေးရဲ့ အကျီလေးတွေကို ဦး ချွတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့တဲ့ b raလေးကို မချွတ်ခင် သူမလေးရဲ့ ချယ်ရီသီးလေး နှစ်လုံးကို နှယ်ဆုပ်လိုက်တာမို့ ညီးသံလေးနဲ့ စတင်လာပြီး

“ကလေး စိတ်ပါလာပြီးလား”

ပီတိရဲ့လက်လေးက သူညီလေးကိုလည်း ထိကိုင်လာတာမို့ ဦးလည်း ခံစားမှုတွေ သာယာမှုတွေ စီးမြောပြီး

b ra ချိ တ်လေးကို ချွတ်ပြီး ချယ်ရီသီးလေးတွေကို စု ပ်ယူ နေသလို လက်တစ်ဖက်လည်း ဖိချေနေပြီး

“အ့ ဦး မကိုင်ပါနဲ့”

သွားလေးနဲ့ဖိကိုက်လိုက်တာမို့ ကျိန်းစပ်သွားရပြီး အော်လိုက်ပေမယ့်လည်း ဆက်လက်ဖိချေပြီး စားသုံးနေကာ

“ကလေး ဒီမှာတင်မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကြရအောင်”

“ရပါ့မလား”

“ကိုယ်ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာပေါ့” ဆိုကာ ကလေးရဲ့ ခြေထောက်လေး တစ်ဖက်ကို မလိုက်ပြီး

သူညီလေးကို စတင်ချိန်ရွယ်လိုက်တာမို့

“အ့ ဦး မရလောက်ဘူးထင်တယ်”

“မလုပ်တာကြာလို့ကလေး ခနဘဲနော် အားး ကလေးကကောင်းလိုက်တာ”

ဦးဟာ ညီးသံနဲ့အတူ လျှင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်တာမို့

“အံ ဦးး အမလေး အားးး ဦးရယ်”

နာကျင်တာရော ခံစားချက်ကလည်း ကောင်းနေတာမို့ တိမ်တွေပေါ်ရောက်သွားသလိုပင်

အသွင်းအထုပ်မြန်မြန်လုပ်နေတဲ့ ဦးကြောင့် လူလည်း အရမ်းမောနေပြီမ်ို့

“အ့ ဦး ဖြေးပေးပါဦး”

“ကလေး ကလေးလေးက မလု ပ်ရတာကြာတော့ အရမ်း ကောင်းနေပြီး အာ့ ကိုယ့် အာ့ ကောင်းလိုက်တာကွာ”

ဦးရဲ့ နား နားလေးမှာ ကပ်ပြီး ပြောနေတဲ့ စကားလုံးများကြောင့် စိတ်တို့ပိုမိုးစိုးလာသည်။

“ကလေး အိပ်ယာပေါ်သွားကြစ်ု့ “

ကလေးလေးကို ပွေ့ချီသွားပြီ ပြီး positions မျိုးစုံနဲ့

အမဲဖြတ်သလို ကြမ်းတမ်းနေတဲ့ ဦးကြောင့်

“ဦး ပင်ပန်းနေပြီ”

“နောက် နှစ်နာရီလောက် တောင့်ခံပေးဦးနော်”

ပီတိလေးသာ အကြိမ်ရေများစွာပြီနေပေမယ့် ဦးကတော့ နာရီများစွာကြာတာတောင် သူ့ညီလေးက မာကျောထောင်မတ်နေသည်။

“အ့….ဦီး….”

“အားးးကလေး အာ့ အညစ်နဲ့ အရမ်းမညစ်နဲ့ ရှီးးအားးကလေး စိတ်လျော့ ထား အာ့အားးးးကလေးရယ် အားးးးအရမ်းချစ်တယ် ကလေးရယ်အားးး”

ဦးရဲ့ နိုင်ကွက်ကို သိပေမယ့် သနားတာကြောင့် အလျော့ပေထားတာကို နောက်ထပ်၂နာရီအထိ တောင်းဆိုနေတာကြောင့် နိုင်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရတဲ့ ပီတိလေးရယ်ပါ

သူပြီးချင်တဲ့ချိန်မပြီးရဘဲ နိုင်ကွက်နဲ့လုပ်ပြသွားတဲ့ ပီတိလေးကို

“ကလေးကလည်း ကိုယ်မဝသေးပါဘူးဆို”

“ဖယ်တော့ ဦး နာရီလည်း ကြည့်ပါဦး ညရောက်တော့မယ် သမီးကိုလည်း နို့တိုက်ရဦးမယ်လေ”

“သူဘဲ တို က်နေတာ ကိုယ်ကျတော့ရော”

“ဦးနော်”

“မရဘူး ညကျ တစ်ခါဘဲ”

“ဦး အရမ်းဆိုးတာဘဲ”ဆိုကာ ဦးကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အကျီလေးပြန်ဝတ်ကာ သမီးလေးက်ု သွားခေါ်ရတော့သည်။

—————————

“ဦး ကိတ်မုန့်စားချင်တယ်”

“ဖေဖေ သမီးက ချောကလက်စားချင်တယ်”

“မေမေအတွက်အရင်သွားဝယ်ပေးရအောင်နော်”

မုန့်စားချင်လိို့ပူဆာနေတဲ့ မိန်းမနဲ့သမီးဖြစ်သူ အမြဲတမ်းပူဆာတိုင်း မိန်းမကိုဘဲ အမြဲ ဦးစားပေးမယ်ဆိုတာ စွမ်းထက်သိတာမို့ ကားကို ကိတ်မုန့်ဆိုင်ဘက်ဘဲ မောင်းလာလိုက်သည်။

“ကလေး ကိတ်မုန့်ကို ဒီတိုင်းကြီး မစားနဲ့လေ ဖျော်ရည်လေးနဲ့စား အသီးဖျော်ရည်လေးမှာလိုက်မယ်နော်”

“ဟုတ် ဦး”

မေမေကိုသာ အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ဂရုစ်ုက်နေပြီး သူ့က်ု သတိမရတာကြောင့်

“ဖေဖေ သမီး ချောကလက်စားချင်တယ်လို့”

“အွန်း ဖျော်ရည်လေးရရင်သွားကြမယ်နော်”

“ဖေဖေက အမြဲ မေမေကြည့်ဘဲ သမီးကျ အမြဲ မရှိသလိုဘဲ”

ဆိုကာ စိတ်ကောက်သွားတဲ့ လေးနှစ်အရွယ်သမီးလေးနောက်က်ု ပြေးလိုက်သွားပြီး

“သမီးစားချင်တာ သွားစားကြစို့နော်”

“တော်ပြီ”

“မေမေအချစ်ကလေးက စိတ်ကောက်တာပေါ့”

“ဟီး မေမေ ယားတယ် ခ်ခ်”

ကလိယားထိုးလိုက်တာကြောင့် ပြုံးပျော်ရွှင်သွားပြီး စိတ်ကောက်တာလေးပြေကာ ချောကလက်ဝယ်ဖို့ ထွက်လာကြပြီး

ဆိုင်ရောက်တော့လည်း မေမေစားချင်တဲ့ ချောကလက်က်ု ထပ်ရှာပေးနေတဲ့ ဖေဖေကြောင့် မစားတော့ဘူးဆို စိတ်ကောက်ရပြီး

“ဖေဖေ သမီးကျ စိတ်ကောက်လည်းရတယ်ပေါ့ မေမေကျတော့ရော”

“သမီး မေမေကို စိတ်ကောက်အောင် လုပ်လို့ မရဘူး ဖေဖေ ညစာငတ်လိမ့်မယ်”

“ဦးနော် သမီးရှေ့မှာ ဘာတွေပြောနေတာလဲ”

“ညစာ ထမင်းငတ်မှာပေါ့ မေမေက မကျွေးဘဲ နေမှာပေါ့”

“ဖေဖေတို့ ကြည့်ဘဲ သမီးကြတော့ အမြဲ နောက်ကကြည့်ဘဲ”

အမြဲတမ်း အမေဖြစ်သူကိုသာအလိုလိုက်နေပြီး စိတ်ကောက်ပြီး အမြဲကျန်ခဲ့ရတဲ့သူလေးပါ

မင်းတခေတ်တို့ မိသားစုလေးနဲ့တူတူ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်ရှင့်

*ဝတ္ထုလေး ဇာတ်သိမ်းသွားပြီမို့ နောက်ဝတ္ထုလေးတွေကျလည်း အားပေးကြပါဦးရှင်*

ဝတ္ထုလေးက အဆင်ပြေမပြေ comments လေး နဲ့ဖြေသွားကြပါဦးနော်

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း(၂၀) နောက်ဆုံးအခန်းဖြစ်ပြီး

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ