“ဦီး ခုနတုန်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲဟင်”
တံခါးမခေါက်ခင်က အော်သံအချို့ကြားလိုက်တာကြောင့် မေးလိူက်တော့
“အလုပ်ကိစ္စပါ ဖိုင်တွေမှာ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလာလို့”
“အဲ့တာဆို ပီတိမှာလဲ လိုအပ်ချက်တွေရှိရင် အဲ့လိုအော်မှာလား”
ခနကအော်သံကြားလိုက်လို့ လန့်သွားတယ်ဆိုတာ သိတာမို့
“အော်စရာလား ကိုယ့်မှ ချစ်လွန်းလို့ မရမက ယူထားရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဇနီးလေးကို”
ဆိုကာ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲထည့်ပြီး လန့်နေတာလေးတွေပျောက်အောင် ချော့မြူနေတဲ့ ဦးရယ်ပါ
“ဦး မုန့်တွေပါလာတယ်”
“ဟုတ်လာ ဘာမုန့်တွေလဲ ပြပါဦး”
“ဒီမှာလေ”
ဦး ပီတိလေး ဝယ်လာတဲ့ မုန့်လေးတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးစားစရာတွေ ပါနေပြီး သူစာလို့ရတာ တစ်ခုမှမပါသလိုပင်
“ကလေးစားရတဲ့မုန့်တွေကြည့်ဘဲ ပြီးတော့ ဒီလိုဟာတွေ နောက်ခါမစားရဘူးနော်”
ဂျူးချောင်းကို ဆီတွေနဲ့ကြော်ထားပြီး မာလာအနံပြင်းပြင်းနဲ့ တရုတ်တံဆိတ်တွေလို မုန့်တွေနဲ့ တရုတ်ကြက်ဉချောင်းထုပ်တွေ အများကြီး ပါလာတာမို့ မစားဖို့ ပြောလိုက်တော့
“အဲ့တာတွေဘဲ ကြိုက်တာလေ အဲ့တာမစားရင် ဘာစားရမှာလဲ”
“ကျန်တဲ့စားစရာတွေ ဒီလောက်ပေါတာကို ကလေးရယ် နောက်ရက်ကျ ကိုယ်လိုက်ဝယ်ပေးမယ်”
“ဟင့်အင်း တော်ပြီ အဲ့တာတွေဘဲ ကြိုက်တယ်”
အလိုလိုက်တာ သိတာမို့ စပြီး ဆိုးစပြုလာတဲ့ ကောင်မလေးရယ်ပါ
“ဟုတ်ပီ ဟုတ်ပီ အခု ဒါတွေ ဝယ်ထားတာ စား မပြောဘူး နောက်ခါကျ ကိုယ်ဝယ်ကျွေးတာဘဲစားရမယ်”
“အွန်း”
ဦးမှ အလုပ်မအားတာ စားချင်တာစားမှာဘဲ လို့တွေးနေတဲ့ ပီတိရယ်ပါ
“ဦး ညနေကျ မေမေတို့ဆီလိုက်ပို့ဦး လွမ်းလို့”
“အွန်း ပို့မှာပေါ့ ကလေး သင်တန်းအပြန်ကျ တန်းဝင်ကြမယ်လေ”
ပီတိလေးသင်တန်းက ညနေမို့ အပြန်တန်းဝင်လို့ရသည်။
“ဦး ဒီအခန်းအကြီးကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ အလုပ်လုပ်နေရတာ ပျင်းပြီး အထီးမကျန်ဘူးလားဟင်”
“အရင်ကတော့ ပျင်းတာပေါ့ အထီးလည်းကျန်တယ် အခုတော့ ဒီကလေးလေးနဲ့ အားတောင်မအားတော့ဘူးဆိုတာ သက်သေပြရမလား”
ဆိုကာ လည်ပင်းလေးတွေကိုပွတ်သက် လာနမ်းနေတဲ့ ဦးကို
“ဦးနော် ဘာမှလဲ မဆိုင်ဘဲနဲ့”
ဆိုကာ တွန်းလိုက်ပြီး ဦးကတော့ သူရဲ့စကားခုံရှိရာကိုသွားပြီး ကြိုးဖုန်းကို နှိပ်လိုက်ကာ
“နောက် ၃နာရီထိ ဧည့်တွေ့ ဘယ်သူ့မှ လက်မခံနဲ့
လူမပြောနဲ့ ယင်ကောင်တောင် ငါ့ရုံးခန်းရှေ့ မလာစေနဲ့”
အတွင်းရေးမှူးလေးကို အမှာတော်ပါးလိုက်တာကြောင့်
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဌ”
“ကလေး ကိုယ်တို့ စကြရအောင်”
“ဦးနော် မရှက်ဘူးလား ရုံးခန်းထဲမှာ ပြီးတော့ cctvတွေနဲ့ ပြီးတော့ ဒီဘက်က မှန်တွေကလည်းအကြည်တွေ ဟိုဘက်တိုက်ကြီးတွေပေါ်က လှန်းကြည့်တောင် မြင်ရတယ်”
“တစ်ဖက်မြင်မှန် အသဲကလေးရဲ့ ဒါပေမယ့်ရတယ် မျက်လှည့်ပြမယ်”
ဦး remove လေးကို ယူလိုက်ပြီး ခလုတ်လေး နှစ်ခုကို နှိပ်လိုက်တော့
လိုက်ကာ အရှည်ကြီးတွေလည်း ပိတ်သွားကာ cctvတွေကလည်း အပေါ်ဘက်ကို လှည့်သွားကြသည်။
“ဦး ဒါတွေ လုပ်နေကြလား”
ကျွမ်းကျင်စွာ အခန်းတွေကို ပိတ်ချလိုက်တဲ့ ဦးကို မယံုသက်ာဖြစ်တာမို့
“မဟုတ်ပါဘူး ကလေးရယ် လျှိဝှက် meetingတွေဆို ဒီလိုဘဲ လုပ်ရတာလေ”
ရှင်းပြပေမယ့်လည်း မယုံသလိုလေးကြည့်နေတဲ့ ပီတိလေးကို
“ဒီနေရာလေးမှ ပထမဆုံးကြောင်း ကလေးနဲ့တူတူသက်သေပြပေးမယ်”
“ဦးနော်”
လို့ပြောနေပေမယ့် အနမ်း တွေနဲ့စပြီး နယ် ကျွံလာတဲ့ ဦး
အနမ်းတွေက ပီတိအတွက် သာယာမှူကိုသာ ခေါ်ဆောင်နေပြီး ဦးရဲ့လက်တွေကတော့ ကြယ် သီးတွေ ဖြုတ် ဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကာ
“ကလေး ကိုယ်အရမ်းချစ်တယ်နော်”လို့ ပြောပြိးတာနဲ့
အကျီလေး ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး bra ပေါ်က မို့ မောက်နေတဲ့ အ သား အစိုင် အခဲ လေး တွေကို ဖြေးဖြေးချင်း ပင့် သက် နမ်း နေကာ
braလေးကို ချွတ် ပြီးတာနဲ့ ချယ်ရီသီးလေးတွေကို စိတ်ကြိုက်စားသုံးနေတဲ့ ဦး
“အ့ ဦး ဖြေးဖြေး”🍼
အရမ်းအားထည့်က ဆွဲလိုက်တာမို့ ကျင်တက်သွားပြီး ခါးလေးပါ ကော့တက်ကာ ငြီးသံလေးထွက်လာတဲ့ ပီတိ အသံကြောင့်
ဦးကတော့ အရှိန်လုံးဝကိုမလျှော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကလဲ ချယ်ရီသီး ထိပ်ဖျားလေးတွေကို ဖိချေနေတာမို့
ပီတိလေး ခံစားမှုတွေဟာ အ ထွပ် အ ထိပ် ရောက်နေကာ တစ်ဖြေးဖြေး အောက်ကို ဆင်းလာတဲ့ ဦးရဲ့ လက်က ပင် တီ အနက်လေး အောက် ကို တိုးဝင်ပြီး နယ် ကျွံတော့မယ့် ဦး
“အ့ ဦး အ့”
လက် တစ် ချောင်း ကို အ ဆုံး ထိ ထည့် ကာ စီးချက်မှန်မှန် ကစားနေရင် နောက် တစ် ချောင်း ပါ ထပ် ထည့် လိုက်ကာ မွှေ လိုက်တာမို့ ပြီးဆုံး နဲ့တူတူ
ဦး ရဲ့ လက်မှာ ပါလာတဲ့ အ ချစ် ရည်တွေရယ်ပါ
“ကလေး ဦးစဆော့မယ်” လို့ ပြောပြီးတာနဲ့
အကျီဘောင်းဘီတွေ အကုန်ချွတ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ဦးကို မရဲတရဲ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ညီလေးကို ကိုင်ပြီး အစတောင်ပျိုးတော့မှာမို့ မျက်လုံးလေး မှတ်ထားကာ
“အ့ ဦး ဖြေး ဖြေး နော်”
ထိပ်ပိုင်းလေးဘဲရှိသေးပေမယ့် အော်နေတဲ့ ခလေးလေးရယ်ပါ ဖြေးဖြေးချင်း ချော့ မြူ ကာ သွင်း လိုက် ပြီး အဆုံးထိရောက်တော့
“အ့ ဦး အ့”
ခံ စား မှုတွေနဲ့ သာ ယာ မှု တွေ ပြည့်နှပ်နေပြီး ညီး သံ လေးတွေ စထွက်လာတဲ့ ကလေးကို
“အ ကလေး ဟုတ်တယ် ကိုယ် လုပ်တာ ကလေးအရမ်း ထိတယ်မလား အ့”
“ဦးရယ် အ့ ဦး မရ တော့ ဘူး ဦး” ဆိုတဲ့စကားသံလေးတဲ့ အတူ ပြီးဆုံး သွားတဲ့သူလေး
“ကလေး ပြီး သွား တာ လား ကိုယ်က ကောင်း တုန်း”
ဆိုကာ ဖြေးဖြေးချင်းလေးနဲ့ ပင်သက် လိုက်တဲ့ လိုက်တဲ့ စီးချက်လေးကြောင့်
သာယာမှုလေးကို နောက်ထပ် ၂နာရီအထိ ဦးနဲ့တူတူ စီးမျှော လိုက်ရတော့တာမို့ သင်တန်းချိန်နီးကပ်လာမှ အဆုံးသတ်ပေးတဲ့ ဦးရယ်ပါ
“ကလေး သင်တန်းသွားရဦးမယ်နော်”
ပင်ပန်းနေတဲ့ကောင်မလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားပြီး မေးလိုက်တော့
“သတိတော့ ရသေးသားဘဲ လူက ဗိုက်လည်း ဆာနေပြီ ပင်ပန်းလည်း ပင်ပန်းနေပြီ ဟင့် ဦးကြောင့်”
ဆိုကာ ငိုသံလေးနဲ့ပြောပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲလာတဲ့ သူလေးကို
“ဟုတ်ပ ဟုတ်ပ ကိုယ့်ကလေးလေး ဗိုက်ဆာရောပေါ့ ခနလေး”
ထသွားလိုက်ပြီး ကြိုးဖုန်းလေးကို ထပ်နှိပ်ကာ
“အသီးအစစ် ပန်းသီးဖျော်ရည်နဲ့ ကိတ်လှလှလေးတစ်ခု အမြန်ဆုံးလာပို့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဌ ပို့ပေးပါ့မယ်”
“ခနလေးနော် နောက်၅မိနစ်ဘဲ”
“အွန်း”
ပင်ပန်းအောင်လုပ်ထားတာကို စိတ်ဆိုးတာမဟုတ်ဘဲ ဗိုက်ဆာလို့ စိတ်ဆိုးတာကို ဦးသိတာပေါ့
ပေ့ ရဲ့ reviewရေးတဲ့နေရာလေးမှာ reviewလေးရေးပေး
ကြပါဦးရှင့် ပေ့ ထိမှာ ဆိုးလို့ ဝတ္ထုရေးရင်း ခနခန ကြည့်
နေရလို့ ကူညီပေးကြပါဦးနော်
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）