ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့ အားဆေးလုံးလေး
ပိုးနဲ့ဦးရဲ့ကိုယ်ပွါးလေးတွေက သုံးယောက်လုံးကို တူတူရောက်လာတာ
ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက ပိုး အရ၊မ်းပ၊င်ပန်းခဲ့တာကိုကြည့်ပြီး အခု ချိ၊န်ထိ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းကအကြောင်းကို ပြန်ပြောတိုင်း ဦးမှာ စ၊စ်သားကြီးဖြစ်ပြီး မျ၊က်ရည်ကျတုန်း
ခက်ခက်ခဲခဲမွေးထားရတဲ့ သားလေးသုံးယော၊က်ရဲ့တာဝန်ကို ဦးက Nurse တွေ ငှါးပေးထားသလို သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြုစုစောက်ရှောက်ပေးကာ
ပိုးကတော့ နို့တိုက်ရုံလောက်ပင်
အခုသားတို့ ၅နှစ်ကျော်နေပြီမို့ ဦး အထူ၊တ၊ပ်ရဲ့ ညွှ၊န်ချု၊ပ်တာဝန်ယူကာ ရုံးထို၊င်လိုက်တာမို့ အရင်ကလို တ၊ပ်ထဲမှာ မနေဖြစ်ဘဲ ပိုးတို့ သားအမိတွေနဲ့ အပြင်မှာဘဲ နေကြသည်။
“သားတို့ မေမေဆီလာဦး”
“ဟုတ် မေမေ”
“မေမေ ပြောစရာရှိလို့ သားတို့ ဖေဖေလာရင် မေမေ အခန်းထဲမှာ အိပ်နေတယ်လို့ပြောပေးမယ်”
“ဟုတ် မေမေ ပြောလိုက်ပါ့မယ်ဗျ”
“အင်း သားတို့ ဆော့တာကြည့်ဆော့ကြဦးနော် ခိုင်းမိမယ်”
“ဟုတ်”
ပိုးကို မတွေ့ရင် ဦး သေချာပေါက် မေးမယ်ဆိုတာသိလို့ သားတွေ ခြံထဲမှာ ဆော့နေတုန်း မှာထားခဲ့ရသည်။
မနက်ထဲက ခေါင်းက နောက်နေတာမို့ အခန်းထဲ ဝင်ပြီး အိပ်လိုက်ပြီး
“ပိုး ဘာဖြစ်လို့လဲ ကလေး”
ပိုး အိပ်ပျော်သွားတုန်းမှာဘဲ ပြန်ရောက်လာတဲ့ ဦး
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
“တစ်ခုခုဖြစ်နေတာပါ ဦးကိုပြော ဘာဖြစ်တာလဲ”
“ခေါင်းထဲ နဲနဲနောက်နေလို့”
“ဟင် pressure တိုင်းမလား ကလေး”
“တော်ပါပြီ ဦးရဲ့အခု သက်သာပါတယ်”
“လာ ဦးရင်ခွင်ထဲ လာနေ”
ခန္တာကိုယ် သေးသေးလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ထွေးပွေးထားရင်း နှဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်တော့ တစ်နေကုန် ပင်ပန်းသမျှ အမောတွေက ပြေပျောက်သွားကာ
“အားး အခုမှဘဲ အမောပြေတော့တယ်”
“ဒီနေ့မောလာလို့လား ဦးက”
“ကလေးနဲ့ မတွေ့ရတဲ့အချိန်တွေဆို ဘာလုပ်လုပ်မောနေတာ”
“ဦးနော် ပိုကို ပိုတယ်”
“တကယ်”
“ဦး ဗိုက်ဆာပြီလား”
“ဆာပြီ -ို့တိုက်”
“ဟာ ဦးနော်”
ပြောရင်း တန်း အကျီ လှန်လိုက်တဲ့ ဦးက ကလေးသုံးယောက်ထက်ကို ဆိုးပါတယ်
“အ့ ဦး ဖြေးဖြေး”
အမဲဖြ၊တ်သလို -ို့ကို စွဲနေပြီမို့ ပိုး တားလိုက်ရကာ
“ဘယ်ချိ၊န်စို့စို့ ချိုနေတာဘဲ”
“ဦးနော် ကလေးတွေ ဝ၊င်လာလိမ့်မယ်”
“အဟက် အဖေနို့စို့တာမြ၊င်ဖူးသွားတာပေါ့”
“ကျစ် ဦးနော် ဖယ်ကွာ”
“ခနဘဲ ကလေးရယ် ငြိ၊မ်ငြိ၊မ်နေပေး ခနဘဲ စို့မှာ”
ဦးက အမြဲလိုလို မထင်ရင် မထင်သလို -ို့လာလာစို့တာက အကျ၊င့်လိုဖြစ်နေပြီ
ဦးရဲ့ လက်သွ၊ယ်သွယ်လေးတွေက ပိုး တိမ်စိုင်လေးတွေကို န၊ယ် စု၊တ်တိုင်း အော၊င့်သွားပေမ၊ယ့်
ကြ၊မ်းကျင်စွာ စု၊ပ်နေပြန်တာမို့ နာကျ၊င်မှုတွေ ပျော၊က်သွာတဲ့အထိ ဦးရဲ့ -ို့စို့ချင်းတွေက အချိန်တော်ကြာမှ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
***************
“ဦး ပိုးလှလား”
ဒီနေ့ တ၊ပ်မတော် ညစာ စားပွဲရှိတာကြော၊င့် ပိုးတို့သားအမိပြင်ဆင်နေတုန်း ရောက်လာတဲ့ ဦးကို မေးလိုက်တော့
“လှတာပေါ့ ဦး မိန်းမက အလှဆုံးဘဲ”
“ဟီး”
ခါးလေးကို ဖက်ရင်း ပါးလေးကို နမ်းရှိုုက်ကာ မိန်းမကို ချစ်မဝဖြစ်နေတဲ့ အဖေဖြစ်သူကြောင့်
“ဖေဖေ သားတို့ကိုရော မြင်သေးရဲ့လား”
“ဟင် မြင်ပါတယ် အဟက် မေမေအလှက ဆူးနေတော့ ခန ကွ၊ယ်သွားတာ”
“ဟာ ဖေဖေကတော့ ဘယ်နေနေ ကြူးလိုက်ရမှ”
“မင်းတို့ အဖေဘဲလေ”
“ဦးနော် ကလေးတွေ ရှေ့မှာ မဟုတ်တာတွေ မပြောနဲ့”
“မပြောရပါဘူး”
“ပြောနေတာကို ဘာမပြောတာလဲ”
“ဟုတ်ပပြီ သခင်မလေးရယ် သွားကြစို့”
ဇနီးဖြစ်သူနဲ့ သားသုံးယောက် လက်ဆွဲပြီး ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အမျိုးသားက အဖက်ဖက်ကကြည့်တိုင်း ပြည့်စုံနေသူ
လှပလွန်းတဲ့ ဇနီးလေးနဲ့ ချောမောတဲ့သားသုံးယောက်ကိုပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် ပြီးပြည့်စုံနေတဲ့ မိသားစုလေးက လူတိုင်းအားကျရတဲ့ မိသားစုလေး
“ကလေး ဦး ဘဝထဲကို ဝင်လာပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကလေးရယ်”
“ဟင့်အင် ပိုးက ပိုကျေးဇူးတင်ရမှာပါနော် ဦးက အရမ်း ချစ်ပေး အလိုလိုက်ပေးလို့လေ”
“ကိုယ်က ပိုကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့”
ကားထဲမှာတင် အပြန်အလှန်ကျေးဇူးတင်နေတဲ့ အဖေနဲ့အမေကြောင့်
“သားတို့ကဘဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒီလို ဖေဖေနဲ့မေမေကို ရထားလို့လေ”
“ဟီး”
ပိုး ဘဝမှာ ဘာမှထပ်မလိုတော့ဘူး အရမ်းချစ်ပေးတဲ့ဦးရယ် ပိုးအပေါ် သိတက်လိမ္မာပေးတဲ့ သားလေးတွေရယ်ကြောင့် အရမ်းပျော်ရွှင်နေရပြီ
———————ပြီးပါပြီ——————
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）