ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့ အားဆေးလုံးလေး
ဂုဏ်နဲ့ မခေါ်ချင်သေးပေမယ့် ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ဆေးတိုက်ရမယ့်အချိန် ရေပတ်တိုက်ရမယ့်အချိန်နဲ့
ဂုဏ်လိုအပ်တဲ့ အချိန်တိုင်း ဘေးပိုးကနေမကွာ
ဦး ဘက်က စပြီး ချော့တာ ရှင်းပြတာကို စောင့်နေပေမယ့် ၂ရက်ကျော်ပြီ ဖြေရှင်းချက် တစ်ခုမှ မပေးဘူး
“ဦး ဒီတိုင်းဘဲ နေတော့မှာလား”
“ဘယ်လိုနေရမှာလဲ”
ဦးရဲ့ အဖြေက အရင်ကထက်တောင် အေးစက်နေတာ
တပ်ထဲတုန်းကမှ ချော့တာမျိုးတွေ ရှိပေမယ့် ဒီမှာတော့ တစ်စက်ကလေးမှ ပိုးကို မချော့
“ဦး ပိုးကို ရှင်းပြသင့်တယ် မထင်ဘူးလား ဦးနဲ့ဟိုအစ်မရဲ့ ကိစ္စကိုလေ”
“ရှင်းပြရအောင် ကိုယ်နဲ့သူ ရှုပ်ထားတာ မရှိဘူး”
“အရင်က ရှုပ်ထားတာရှိလို့ပေါ့”
“အရင်ကိစ္စတွေ အခုလာမပြောနဲ့ ပြီးပြီးသားတွေ”
ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြန်ဖော်တာမျိုး ဂုဏ် လုံးဝမကြိုက် အတိတ်တွေ ပြန်ဖော်ပြီး ပြောနေရအောင် ပိုးနဲ့သူ အနာဂတ်က လှပနေပြီလေ ဘာမဟုတ်တဲ့ အတိတ်ကို ဘာတွေ ပြောနေရဦးမှာလဲ
“ပြီးပြီးသားဆို ဦး ရည်းစားဟောင်းက နေရာတကာ ဦးအနားကပ်နေတာလေ”
“အဲ့တာ သူကိစ္စလေ”
အဲ့တာမျိုးကို ပိုး မကြိုက်တာ မဖြစ်စေရဘူး ဆိုပြီး ပြောရမှာမလား ဦး ဘာလို့ ပြီးပြီရော ပြောနေတာလဲ
ပိုး ဒေါသတွေက တစ်ဖြေးဖြေး ဒီဂရီမြှင့်နေပြီ ဦးက တော့ အေးဆေးပင်
“ဦး ရည်းစားဟောင်းကို မပြတ်နိုင်သေးဘူးမလား”
“ပိုးသားငယ်!!!!”
ဦးအသံ ဩဩနဲ့အော်လိုက်တာကြောင့် ပိုး ခန္တာကိုယ်လေး တုန်သွားကာ မျက်ဝန်းထဲမှာလည်း မျက်ရည်တွေ အပြည့်
“ဦး ပိုးကို လာမပေါ်နဲ့ ဦး ချစ်သူကို သွားအော်ပါ့လား”
“ကျစ် ဘယ်သူချစ်သူတုန်း”
“အခုမှ မေ့ချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့ ဦး အရမ်းချစ်လွန်းလို့ ညတိုင်းယောင်နေတဲ့ ဦးရဲ့ချစ်သူလေ”
အခန်းထဲမှာ ရန်ဖြစ်နေကြတဲ့ သူနှစ်ယောက် သတိမထားမိပေမယ့် အပြင်မှာ ရပ်နားထောင်နေတဲ့ သူကတောင် ကျေနပ်နေတဲ့အပြုံး
ဂုဏ် ပိုးပြောတဲ့ စကားကို နားမလည်တာကြောင့်
“ဘယ်သူယောင်တာလဲ”
“ယ်ခင်များကြီးပေါ့ အကြင်နာတရားမရှိတဲ့လူကြီး ပိုး ဘဝကို ဖျ၊က်စီးပြီး သူ့နှလုံးသားကိုကျ အခြားမိန်းမအတွက်ပေးထားတယ်”
“ပိုး ကိုယ် ယောင်တယ်ဆိုတာ တကယ် မသိလို့”
“ယောင်တယ် ဆိုတာ အဲ့ဒီလူကို ချစ်လို့ တမ်းတလို့လေ ဦးရင်ထဲ သူရှိနေတုန်းမလား”
မျက်ရည်တွေနဲ့ မေးလာတဲ့ ကောင်မလေးကို ဂုဏ်ကြည့်ပြီး ရင်ထဲလည်း နာကျ၊င်နေကာဘယ်အချိ၊န်ကျ ဖ၊မ်းစားသွားတာလဲ မသိပေမယ့် ဒီကောင်မလေး ငိုတဲ့အချိန်တိုင်း သူရင်တွေအော၊င့်တက်နေပြီ
“ကိုယ် ရင်ထဲ သူမရှိဘူး ပိုး”
“အဲ့ဒါဆို ပိုးရောရှိလား”
“……”
အချိန်တော်ကြာထိ ဦး ဘက်က တုန့်ပြန်မလာ
“အဟွန်း ထင်သားဘဲ ဦးရင်ထဲမှာ ပိုးမရှိဘူး ဘာလို့လဲ
ဘာလို့ ပိုးက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ရတာလဲ ဘာတွေ မသာနေလို့လဲ ဟမ် ပြောလေ ပြောလေ”
“ပိုး”
ဂုဏ် ရင်ဘတ်တွေကို လ၊က်သီးဆု၊ပ်လေးတွေနဲ့ ထုရိုက်နေတဲ့ ပိုးကြောင့်
“လူယုတ်မာ အကျ၊င်နာတရားမရှိတဲ့လူ ရှင်ကြီးကို မု၊န်းတယ် သိလား အရမ်းမု၊န်းတယ်”
“ပိုး!!!!အဲ့လိုမပြောနဲ့ ကိုယ်မကြိုက်ဘူး”
“ပြောမှာဘဲ သူကျတော့ အခြားမိန်းမကို ချစ်နေတာ ပိုးကိုကျ သူ့ကို လာချစ်ခိုင်းနေတယ် မတရားတဲ့လူကို မချ၊စ်ဘူး မုန်းတယ် မုန်းတယ်”
“ပိုး စိတ်အေးအေးထား ကိုယ်ပြောမယ်”
“မထားဘူး ဖယ်လွှတ်”
ထိုကောင်မလေး ဂုဏ် စိတ်မဆိုးဘဲ အသဲယားလာကာ အတင်းဖ၊မ်းဆွဲချု၊ပ်ထားတော့ ခန္တာကိုယ် သေးသေးလေးက သူ့လက်ထဲမှာ အိစက်စက်လေးနဲ့
“ပိုး ကိုယ် သူ့ကို မင်းရှေ့မှာ ယောင်ခဲ့မိတာတွေအတွက် ကိုယ်တောင်းပန်တယ် ပြီးတော့ တကယ် ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ သူမရှိတော့ဘူး”
ပိုး ခါးလေးကို အတင်း ဆွဲဖက်ထားတဲ့ ဦးရဲ့လက်တွေက ပိုးတင်းလာခဲ့သလို
ဂုဏ်စကားပြောတာ ပိုး လည်ပင်းနားလေးမို့ ခန္တာကိုယ်လေးက ဦးစကားပြောတိုင်း တွန့်နေမိတော့
“ဖယ် လွှတ်ပါ ပိုး ပြန်တော့မယ်”
“ဘယ်သူက ပြန်ခိုင်းလို့လဲ”
“ပိုး တာဝန်ပြီးပြီလေ”
“တာဝန်ပြီးပြီလို့ ဘယ်သူပြောလဲ”
“ဖယ်ပါ လာ မရစ်နဲ့ ပိုး မကြိုက်ဘူး”
“ကိုယ်ကတော့ ကြိုက်တယ်”
“အ့”
ပိုး လ၊ည်ပ၊င်းသားလေးတွေကို ဆွဲညှစ်ဖိက၊ပ် န၊မ်းနေတဲ့ ဦးကြောင့် နှုတ်ခမ်းလေးက ထွက်လာတဲ့ အသံယဲ့ယဲ့လေးကြောင့်
“ဟွန်း”
တစ်ချက်ပြုံးသွားတဲ့ ဂုဏ် နမ်းနေတာလေးကို ရပ်ပြီး
“ပိုး ကိုယ်တို့ ဒီည -ိုးရအောင်”
“ဟင်”
အပြင်မှာ နားထောင်နေတဲ့ တစ်ယောက် ထိုစကားသံကိုယဲ့ယဲ့လေးကြားတော့ တောက်တစ်ချက်ခေါက်ကာ လက်သီးဆုပ်ပြီး ထွက်သွားလေပြီ
မျက်ဝ၊န်းလဲ့လဲ့လေးနဲ့ အံ့ဩကာ ကြည့်လာတဲ့ ပိုးကြောင့်
“ကိုယ် င၊တ်နေတာ ကြာပြီလေကွာ”
“ဟင့်အင် လူတွေ လာလိမ့်မယ်”
“ကိုယ် တံခါးလော့ချထားလိမ့်မယ် အသံအကျယ်ကြီး မထွက်အောင် ကို၊ယ်ညင်သာပါ့မယ်”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）