ဗိုလ်ကြီးပိုင်တဲ့ အားဆေးလုံးလေး
ပိုးတို့ လင်မယား ကြင်စဦးမို့ နှစ်ယောက်ထဲနေခိုင်းကာအန်တီမြကို နောက်လမှ ပိုးတို့နဲ့တူတူ လာနေခိုင်းမယ်တဲ့ တစ်လစာ အကုန် ပြည့်စုံအောင် အခြောက်အခြမ်းတွေကစ လုပ်ပေးထားပြီး
ဦးက တပ်ကို ရောက်တာနဲ့ သတင်းပို့ဆိုပြီး ထွက်သွားကာ မေမေတို့လည်း ပိုးကို ညစာအထိ ချက်ပေးပြီးမှ အိမ်ပြန်သွားကြသည်။
“ပိုးရေ”
“ဟယ် မမနဒီ”
ပိုး တပ်ထဲလည်း နေခဲ့ဖူးတာမို့ တပ်က လူတွေနဲ့ အရမ်းမစိမ်းတဲ့အပြင် အပေါင်းအသင်း ဆို
Social ကောင်းလွန်းတဲ့ ပိုးကတော့ တပ်က ကတော်တွေနဲ့ရင်းနှီးနေသလို စစ်မယ်လေးတွေနဲ့လည်း ရင်းနှီးနေကြကာ
အခုလည်း ဗိုလ်မူးကတော် ရောက်လာတာမို့ ပိုး အိမ်ထဲခေါ်ပြီး ပါလာတဲ့ မုန့်တွေနဲ့ ဧည့်ခံပြီး စကား တွေ ဖောင်ဖွဲ့နေကြသည်။
“အော် ဗိုလ်ကြီး သတင်းပို့ကနေ ပြန်လာပြီလား”
“ဟာ ဗိုလ်မှူးကတော် ရောက်နေတာဘဲ”
“ဟုတ်ပ ပိုးလေး ဒီနေ့ ပြောင်းလာတယ်ဆိုလို့ လာခဲ့တာ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ မနေ့ဖြန်မှ လာကြမှာ ကိုယ်ဦးအောင် လာတာလေ”
မမနဒီ ယောကျာ်းက ရာထူးမြှင့်လွန်းပေမယ့် ဦးနဲ့ဆိုရင် သာမာန်လိုပြောဆိုတက်တာမို့ ဦး အဆင့်က ဘာအဆင့်လဲဆိုတာ ပိုးတကယ် သိချင်နေပြီ
ဦးကို မေးချင်ပေမယ့် မပြောမှာ စိုးသလို ရန်ဖြစ်ထားတာကြောင့်လည်း မမေးချင်
“ထမင်း စားသွားဦးလေ”
“တော်ပါပြီရှင် ပြန်ဦးမယ် ပိုးလေး မမ မနေဖြန် ပြန်လာခဲ့မယ်နော်”
“ဟုတ်မမ”
ပိုးတို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး မမ ပြန်သွားတာနဲ့ အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တော့သည်။
“ထမင်းစားမယ်”
“ပိုး မဆာသေးဘူး”
နေလည် ၁၂နာရီတောင် ကျော်နေပြီကို မစာသေးဘူး ပြောနေတဲ့ ကောင်မလေးကြောင့်
“အဆာလွန်လိမ့်မယ် အခုထ သွားစားမယ်”
စောင်ပုံတွေ အောက်ကနေ ထလာပြီး ချက်ချင်း ထမင်းစားခန်းထဲကို ရောက်သွားတော့သည်။
“ရော့ ထည့်စားလေ ဘာလုပ်နေတာလဲ”
ထမင်း အဖြူကြည့် စားနေတဲ့ ပိုးကြောင့်
တော်တော်လေးကို ကောက်နိုင်တဲ့ ကလေးဘဲ သူကလည်းမှားသေးတယ် ကောက်လိုက်တာလည်း ချိတ်လို့
ဟင်းထည့်ပေးတော့လည်း ပေးတဲ့ ဟင်းတစ်ခုတည်းနဲ့ စားနေပြန်တာမို့ ဂုဏ်မှာ ဘေးကနေ အရိပ်လိုကြည့်ပြီး ဟင်းထည့်ပေးနေရသည်။
“ပြီးရင် ရှေ့ထွက်ခဲ့”
တစ်လုံးမှ ပြန်ပြောတဲ့ ပိုးလေးက လက်ဆေးပြီးတာနဲ့
အခန်းထဲ တန်း ဝင်သွားတာမို့
“ဟိတ် ဒီလာခဲ့”
“……….”
ဂုဏ်ပြောတာကို ကြားပေမယ့် ဂရုမစိုက်ဘဲ အခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ ပိုးကြောင့် ထိုင်ရမလို ထရမလို ဖြစ်နေတဲ့ ဂုဏ်ရယ်ပါ
ငါလူတွေအများကြီးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တာပါ ဒီဟာမလေးနဲ့ကျမှ ပု-န် ကန် ခံနေရတယ်
“ငါမင်းကို ခေါ်နေတယ်လေ မကြားဘူးလား”
ပြောနေရင်းကို စောင့်ကို ခေါင်းမှူးခြုံသွားတဲ့ ပိုးကို
“ရတယ်လေ စောင်ထဲမှာဘဲ စကားပြောချင်တယ်ဆို
စောင်ထဲ ဝင်ယုံပေါ့”
ဂုဏ် စောင်ထဲလိုက်ဝင်ပြီး ပိုးခါး သေးသေးလေးကို ဆွဲဖတ်လိုက်တာမို့
“အ့”
အသံလေးထွက်လာပေမယ့် ခန္တာကိုယ်လေးက မရုန်းသလို ဘာမှလည်း မတုန့်ပြန်ဘဲ ဂုဏ် ရင်ခွင်ထဲ ရောက်လာတဲ့ ခန္တာကိုယ်သေးသေးလေး
“စိတ်ဆိုးနေသေးတာလား”
“…………”
“ဟာ ဟိတ် စကားပြန်ပြောလေ သံမဏိတုံးကြီးကျလို့ ခေါင်းမာလိုက်တာ စိတ်ကလည်း အပ်ချိတ်ထက်တောင် ကောက်တက်သေး”
“……….”
“ရတယ်လေ အသံမထွက်ဘူးဆိုတော့ ထွက်အောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့”
ပိုး အကျီအောက်ကနေ လက်လေးဝင်ပြီး ပိုးရဲ့ တောင်မို့လေးကို ချယ်လှယ်နေတဲ့ ဦး
“ဒါကို အသံမထွက်ဘူးပေါ့လေ”
ဂုဏ် ပိုးမျက်နှာရော ခန္တာကိုယ်လေးပါ သူ့ဘက်လှည့်စေပြီး
“ကိုယ်ပြောနေတာကြာလား”
“ဟင့် ဟင့် ဟင့် ဟီးးးးအီးးးဟင့်”
“ဟာ ဟိတ် ကိုယ် ဘာမှမလုပ်ရသေးဘူးနော် အကျယ်ကြီး အော်ငိုနေတာ”
“ရှင်ကြီး ကိုင်နေတာကို ဘာကို ဘာမှမလုပ်တာလဲ”
“ဟုတ်ပီ ဟုတ်ပီ မကိုင်တော့ဘူး”
ဆက်ငိုမှာ စိုးတာကြောင့် ဂုဏ် လက်တွေ ပြန်သိမ်းပြီး
“မငိုနဲ့ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ”
“ဖယ် ပိုးအသားကို မထိပါနဲ့”
ခါးလေးကို အတင်းအကြပ်ဖက်ထားတဲ့ ဂုဏ်လက်ကို ဖယ်နေပေမယ့် ပိုတင်းကြပ်အောင် ဖတ်လိုက်တာမို့
နီးကပ်သွားတဲ့ မျက်နှာနှစ်ခုက အသက်ရှုတဲ့လေငွေလေးတွေကြောင့် ဟပ်နေတဲ့ထိ နီးစပ်နေတဲ့အထိ
“ငြိမ်ငြိမ်နေ ကိုယ် မှားသွားတယ် မင်းကို အအော်သင့်ဘူး”
“သိပြီ ဖယ်တော့”
“မပြီးသေးဘူးလေ”
“ဘာမပြီးသေးတာလဲ”
“စိတ်ဆိုးပြေပြီလား”
“ပြေပြီ”
“ပြေပြီသာပြောနေတာ မျက်နှာကြီးက ကိုယ်
ထက်တောင် အကြောတင်းနေတယ်”
“အရင်ထဲက တင်းတယ်”
“ဟုတ်လို့လား အရင်က ဘယ်နေရာထိထိ ပျော့နေတာပါ”
“ဦးနော် နှာဗူးလာမထနဲ့ ဘာလဲ ဦး ညစာငတ်မှာ စိုးလို့ ပိုးကို လာပလူးနေတာလား”
“နေ့စာကို ငတ်နေလို့လေ ကျွေးတော့မလား”
“မကျွေးပါဘူး ဖယ်”
“ကပ်စီးနည်းလိုက်တာ နည်းနည်းတော့ကျွေးပါ အောက်က ညီလေးက ဆာနေပြီလို့ပြောနေတယ်”
“ဆာနေရင် ရည်းစားဟောင်းဆီသွားလေ”
“မသွားချင်ဘူး ဇနီးလေးနဲ့ဘဲ စားချင်တာ”
“အွန့် လူယု-တ်မာကြီး ဖ-ယ်နော်”
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）