💛သီဟသက်လင်း + ဖြူရှင်းသန့်💛
🔞🔞🔞
ရှင်းသန့်ဂါဝန်လေးအားချွတ်ပြီးသွားလျှင် သူ့အင်္ကျီကို အကြမ်းပတမ်းဆွဲဖြုတ်ကာ ချွတ်လိုက်ပြီး အောက်က ခါးပတ်ကိုလည်း ဖြုတ်ကာ ဘောင်းဘီကိုလည်းချွတ်ချလိုက်၏။
ထိုအခါ လူကြီးကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုးထောင်ထွက်ချင်နေတဲ့ လူတိုးကောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ လူဆိုးထိန်းဘောက်ဆာတစ်ထည်နှင့်
ရှင်းသန့်ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘော်လီနှင့်ပင်တီတစ်ထည်သာကျန်ခဲ့တော့၏။
ရေတွေကျနေတဲ့ ရေပန်းအောက်တဲ့ နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှူနှုန်းမြန်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေကြပြီး အချိန်တစ်ခုအလွန်တွင် လူကြီးက အရင်စကာ ဘော်လီအောက်က ရှင်းသန့် နို့
နှစ်လုံးအား သူ့လက်ကြမ်းကြီးနှင့် ဖျစ်ညှစ်ပစ်လိုက်လေသည်။
"အား ... နာတယ်။ "
ရှင်းသန့်မျက်နှာလေးရှုံ့ကာ အော်လိုက်ရာ လူကြီးက ရှင်းသန့်ဘော်လီကိုလည်း ဆွဲချွတ်ကာ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ရေစက်တွေကျနေတဲ့ ရင်သားကို သူ့အာခံတွင်းထဲထည့်၍ ငုံစုပ်လိုက်၏။
ရေပန်းမှထွက်ကျလာတဲ့ ရေသီးရေပေါက်တွေကြောင့် အေးနေရာမှ
အာခံတွင်းနွေးနွေးရဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် ရှင်းသန့်လည်း ခံစားချက်တွေ မရိုးမယွဖြစ်လာတော့သည်။
အိမ်ထောင်သက်ကြာလာတဲ့ လင်မယားဖြစ်တာကြောင့် လူကြီးကလည်း ဘယ်လိုလုပ်ရင် ရှင်းသန့်စိတ်ပါတယ်ဆိုတာ သိနေသယောင်
ရှင်းသန့်ရင်သားထိပ်သီးလေးအား သူ့လျှာဖျားနှင့် မထိတထိလုပ်ကာ တစ်ချက်တစ်ချက် သွားလေးနှင့်ပါ ကိုက်ခဲလိုက်သေး၏။
"အာ့ ... ဟာ့ "
သွားနှင့်ခြစ်ကာနာအောင်လုပ်ပြီးလျှင် လျှာနှင့်ပြန်လျက်ပေးကာ အနာပေးလိုက်ဆေးကျွေးလိုက်အနေအထားကိုပုံဖော်နေပြီး
လူကြီးလက်တစ်ဖက်ကလည်း ရှင်းသန့်ပေါင်းသားနှစ်ဖက်ကို
ပွတ်သပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်း ပေါင်သားအတွင်းပိုင်းထဲသို့ ရောက်လာကာ ပင်တီထဲသို့လက်နှိုက်၍ ရှင်းသန့်အတွင်းသားတွေကို ကစားတော့သည်။
အပေါ်ပိုင်းက နို့နှစ်ဖက်ကိုလည်း ပါးစပ်နှင့်ရောလက်နှင့်ပါ အလုပ်ပေးနေပြီး အောက်က အတွင်းသားလေးကိုလည်း လူကြီးက သူ့လက်ကြမ်းကြီးနှင့် ပွတ်သပ်လိုက် ထိပ်ဖျားလေးကို လက်ညှိုးနှင့်လက်မသုံးကာဖျစ်ညှစ်လိုက်လုပ်၍ ကျီစယ်နေလေသည်။
ရှင်းသန့် ကောင်းလွန်းတဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် ရှင်းသန့်ခေါင်းကိုမော့ကာ ပါးစပ်ဟ၍ ညဉ်းငြူလိုက်လျှင် ရေပန်းမှ ရေတွေက အာခေါင်ထဲထိ ဝင်ရောက်လာ၏။
"အား ... အင်း ... ဟင်း "
တဖြည်းဖြည်ူနှင့် လူကြီးလက်တွေက ရှင်းသန့်အတွင်းသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
တစ်ချောင်း၊နှစ်ချောင်း၊သုံးချောင်းထိ တိုးဝင်လာကာ ပွတ်ဆွဲ၏။
"အား ... ဟား အ့ အ့ ဟင်း "
လက်သုံးချောင်းလုံးနှင့်အသွင်းအထုတ်လုပ်လိုက် နှစ်ချောင်းပဲလုပ်လိုက်နှင့် သူ့စိတ်ကြိုက်ကစားနေသလို အပေါ်က နို့နှစ်လုံးကိုလည်း တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ယူသလို လက်နှင့်လည်းဖိချေလေသည်။
အထိအတွေ့တွေ အရှ်န်ရလာတာနှင့်အမျှ ပြောင်းလဲလာတဲ့ ရှင်းသန့် ခန္ဓာကိုယ်အား လူကြီးက သိနေကာ အသွင်းအထုတ်လုပ်နေကာ လက်ကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲထုတ်ပစ်၍ ဘောက်ဆာကြီးအား ချွတ်ချပစ်လိုက်၏ ။
ထိုအခါ လူကြီးအရာကြီးက ထောင်ထဲမှ လွတ်ထွက်လာတဲ့ လူဆိုးကောင်အလား ထောင်မတ်ကာ တယမ်းယမ်းနှင့် ရှင်းသန့် ညီမလေးကို မျက်စပစ်နေ၏။
"ကိုယ်ထည့်တော့မယ်နော်။ "
တောင်းဆိုတာဆိုပေမယ့် ရှင်းသန့်တောင် ခေါင်းမညိတ်ရသေးခင်လူကြီးက ရှင်းသန့်ကိုယ်လေးအား ရေချိုးခန်းနံရံမှာကပ်ပစ်လိုက်၏။
ထို့နောက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့ ရှင်းသန့်ညီမလေးကို သူ့လူဆိုးကောင်ကြီးနှင့် စတင်၍ မိတ်ဆက်လေသည်။
တေ့လိုက်တာနှင့် ပူခနဲခံစားလိုက်ရတဲ့အထိအတွေ့ကြောင့် ရှင်းသန့် ရင်တွေလှိုက်ခုန်လာကာ လူကြီးလက်မောင်းကြီးအားဖမ်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။
ထိုအခါ လူကြီးက ရှင်းသန့် ခါးသိမ်သိမ်အား လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ တေ့ထားပြီဖြစ်တဲ့ သူ့အရာကြီူအား တဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းတော့သည်။
"အား ... အာ့ နာတယ် "
ရှင်းသန့်ရဲ့ တိုးညှင်းတဲ့ ညဉ်းသံလေးထွက်လာလျှင် လူကြီးက ရှင်းငန့် နှုတ်ခမ်းသားတွေအား မက်မက်မောမော စုပ်ယူ၍ နမ်းရှိုက်နော့သည်။
"ပြွတ်စ် ... အွန်း ပြွတ်စ် "
သူ့နှုတ်ခမ်းနှင့်စေ့ပိတ်ခံထားရတဲ့ ရှင်းသန့်နှုတ်ဖျားမှ အော်ညဉ်းသံမထွက်နိုင်တော့လျှင် လူကြီးက ရှင်းသန့်ခါးအား ဆုပ်ကိုင်ကာ အောက်မှ သူ့လူဆိုးကောင်အား အပြင်းအထန်လှုပ်ရှားတော့သည်။
"အား ... အာ့ဟ့ ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် "
အသွင်းအထုတ် ခပ်မြန်မြန်လုပ်ကာ ကြီးမားတုတ်ခိုင်နေတဲ့ သူ့အရာကြီးနှင့် ဆောင့်ဆောင့်ထိုးခံနေရတာကြောင့် ရှင်းသန့်လည်း သာယာမှုနှင့် မောဟိုက်မှုစုပေါင်းကာ ရေပန်းမှထွက်ကျလာသည့် ရေပေါက်တွေအား အငမ်းမရလိုက်သောက်နေ၏။
"ပြွတ်စ် အွန်း ကောင်းတယ် ... ကလေးမ ကောင်းလား ပြွတ်စ် "
တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထိထိမိမိ ထိုးဆောင့်ရင်း လူကြီးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှတဲ့ အသံကြီးနှင့် မေးလာလျှင် ရှင်းသန့်ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အင်း ... ကောင်းတယ် အရမ်း အာ့ ကောင်း အား အာ့ ကောင်းတယ် ဟား ။ "
စကားပြောခွင့်တောင်မရပဲ ဆောင့်ဆောင့်သွင်းပြီး လှုပ်ရှားနေရာ
ရှင်းသန့်လည်း အကြိမ်ကြိမ်အခါအခါ ပြီးမြောက်နေ၏။
ဒါပေမယ့် ရပ်နားချင်စိတ်မရှိပဲ ရှင်းသန့် အတွင်းသားထဲဝင်နေတဲ့ ရှည်လျားတုတ်ခိုင်တဲ့ လူကြီးအရာကြီးကို ကိုယ်ထဲမှ
လုံးဝထုတ်မပစ်ချင်ပဲ ထိုးဆောင့်ပြီးရင်း ထိုးဆောင့်ခံချင်နေမိသည်။
"လူကြီး အား ... ဟာ့ ကောင်းတယ် အာ့ မြန် မြန်ပေး အာ့ အင့် အင့် အင့် အာ့ ဟာ့ "
လူကြီးကလည်း နှစ်ခါမပြောရပဲ ရှင်းသန့်စကားပင်မဆုံးသေးပဲ
ရှင်းသန့်ကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် တိုးဝင်လာတော့သည်။
လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အပေါ်က ရေပန်းမှရေတွေကလည်းကျလာကာ ကိုယ်ပေါ်သို့ရောက်လာပုံက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့
အရိုင်းဆန်ဆန်ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှယ်။
နှစ်ယောက်လုံး တက်ကြွနေကြကာ မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ ရမ္မက်တွေက ရေချိုးခန်းထဲမှ အိပ်ယာထက်သို့ပင်ကူးပြောင်းသွားရတော့သည်။
နောက်ဆုံး ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားချိန်တွင် နေ့လည်မှစခဲ့တဲ့ အချစ်ခရီးက ညသို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။
ရမ္မက်တွေတက်နေတုန်းက ဘာနာကျင်မှုမျှမရှိခဲ့ပဲ ပြီးဆုံးသွားချိန်မှာတော့ ရှငသန့်တစ်ကိုယ်လုံး ရိုက်ချိုးခံထားရသလို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းပင် မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။
ဦးသီဟသက်လင်းကြီးကတော့ လုပ်ချင်တာလုပ်လိုက်ရလို့ပြုံးကာ ခေါင်းရေသုတ်ရင်း သီချင်းတွေပင် ညဉ်းငြူနေတာကြောင့် ရှင်းသန့် အမြင်ကတ်ကတ်နှင်း ခေါင်းအုံးနှင့် လှမ်းထုပစ်လိုက်၏။
ဒါကိုသူက မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနှင့် လှမ်းကြည့်ကာ ...
"ဘာလဲ ... အသည်းကောင်းလို့ ပွဲထပ်တောင်းတာလား ကိုယ်ကတော့ ရယ်ဒီပဲနော်" တဲ့။
ဘယ်လောက် မုန်းစရာကောင်းတဲ့ လူဆိုးကြီးပါလဲ။
Extra 4 ဆက်ရန် ...
Author -Anna Lynn
အခန်းမှတ်ချက်များ (0)