💛သီဟသက်လင်း + ဖြူရှင်းသန့်💛
(🚨🔞အရမ်းဆိုးတဲ့ warning မို့ အဆက်မပြေသူများကျော်ဖတ်ပေးပါနော် )
"ဟို ... အား ဟား "
သီဟ မလုပ်ပေးဖို့ ပြောမလို့လုပ်တုန်း သူမက သူ့အရာကြီးအား
နှုတ်ခမ်းနဲ့ ငုံပြီး ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ သူဘာစကားမျှ မဆက်နိုင်တော့ပဲ
မျက်ဖြူတွေလန်သွားရတော့သည်။
နောက်သို့ ခေါင်းကိုလှန်ချကာ လက်နှစ်ဖက်နှင့် အောက်က
မွေ့ယာခင်းကြီးအား နောက်ပြန် ဆွဲစုပ်ထားလိုက်ရ၏။
"အား ... ရှစ် ကလေး "
ရှင်းသန့် အာခေါင်ထဲထိ ရောက်လာတဲ့ လူကြီးအရာကြီးအား
နှုတ်ခမ်းနဲ့ အားရပါးရစုပ်ပေးလိုက်သလို လျှာနဲ့လည်း လျက်ပေး
လိုက်၏။
ထိုအခါ သီဟမှာ အကြောတွေထောင်ထသည်အထိ အံကြီးကြိတ်ကာ ညဉ်းနေပြီး သူ့ကိုယ်ကိုလည်း အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူမစုပ်ပေးနေတဲ့ သူ့အရာကြီးအား သူကလည်း တေ့တေ့ပြီးသွင်းလိုက်၏။
ထိုအခါ ရှင်းသန့် ပါးစပ်ကလေးမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပဲ အာခေါင်ထဲထိ ထိုးထိုးစိုက်လာတဲ့ လူကြီးအရာကြီးကြောင့် ပျို့တက်လာတော့သည်။
ရှင်းသန့်မခံနိုင်တော့ပဲ လူကြီးရဲ့ ပေါင်ကို ပုတ်လိုက်တော့မှ လူကြီးက သူ့ကိုယ်ကြီးကော့မှ တေ့တေ့သွင်းနေတာကို ရပ်ပေးလေ၏။
ရှင်းသန့်လည်း အသက်ရှူချောင်သွားလျှင် တောင့်တင်းတုတ်ခိုင်နေတဲ့ လူကြီးအရာကြီးအား တပြွတ်ပြွတ်မြည်တဲ့အထိ ဆွဲဆွဲစုပ်ပေးလိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် ရှင်းသန့် ဘယ်လောက်စုပ်ပေးပေး လူကြီးအရာကြီးက
မပြီးနိုင်ပဲ ရှင်းသန့် ပါးစပ်ထဲတွင် ပိုပြီး ကြီးမားလာကာ
ပါးစပ်နှင့်ပင် မဆံ့ချင်တော့ပေ။
ကြီးလာရုံမက သံချောင်းလို မာထောင်မတ်ကာ ပူနွေးနေလေသည်။
"ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် "
"အား ... ရှစ် ကောင်းတယ်။
အား။"
ရှင်းသန့် ပါးစပ်ရော လက်ရော တော်တော်ညောင်းနေပေမယ့် လူကြီးက မပြီးသေးတာကြောင့် စိတ်ပါပါ ဆက်လုပ်ပေးလိုက်၏။
အကြောင်အမြှိုင်းမြှိုင်းနှင့် မာတောင့်တုတ်ခိုင်နေတဲ့ လူကြီးအရာ ညိုညိုကြီးအား လက်နှစ်ဖက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ ခပ်မြန်မြန်လေး ရှေ့တိုးနောက်ငင်နှင့် စုပ်ပေးလိုက်သည်။
"ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် "
သီဟ နိဗ္ဗာန်ရောက်နေသလို ခံစားချက်ကြီးနှင့် ကြက်သီးမွှေးညှင်းတွေထတဲ့အထိ ကောင်းမွန်နေကာ သူ့ကို စိတ်ပါလက်ပါ ပြုစုပေးနေတဲ့ ကလေးမအား ကြည့်ကာ စိတ်တွေက ပိုပြီးထန်လာရသည်။
သူ့ အရာကြီးကို အဆက်မပ့တ် ငုံ့စုပ်ပေးနေတဲ့ သူမခေါင်းလေးအား ထိန်းကိုင်ကာ ဖားလျားချနေတဲ့ သူမဆံနွယ်တွေအား အကုန်စုကာ ကိုင်လိုက်သည်။
ပြီးလျှင် သူကိုယ်တိုင် သူမခေါင်းလေးအား ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်ပေးသလို အရှေ့ကနေလည်း တေ့တေ့သွင်းပေးလိုက်သည်။
ထိုသို့ ကြိမ်ဖန်များစွာ လုပ်ပြီးချိန်မှာတော့ သီဟ ပြီးမြေညက်သွားတဲ့ သူမပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်နေတဲ့ သူ့အရာထဲမှ အချစ်အရည်တွေကလည်း မထိန်းနိုင်တော့ပဲ သူမပါးစပ်ထဲတွင် ယိုဖိတ် လျှံကျကုန်တော့သည်။
"အား ... ဟား ပြီးပြီ ပြီးပြီ ကောင်းတယ် အား "
သီဟအော်ညဉ်းရင်း မွေ့ယာပေါ်သို့ ပက်လက်လှန်ချလိုက်သလို
ရှင်းသန့်ကလည်း ကြမ်းပြင်းပေါ်သို့ ထိုင်နေရာမှ ကုတင်ပေါ်သို့တက်ကာ သီဟဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်သည်။
ထိုအခါ သီဟက သူ့နံဘေးရောက်လာတဲ့ ရှင်းသန့်အား ငဲ့ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ...
"တော်တယ် "
ဟု ခပ်အက်အက်အသံကြီးနှင့် ဆိုလေသည်။
ရှင်းသန့်မျက်နှာလေးကတော့ ဆေးနီဖြန်းလိုက်သလို ရဲတွတ်သွားကာ သူမအကျင့်အတိုင်း သီဟ ရင်ဘတ်ကြီးထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်လိုက်လျှင် သီဟကလည်း သူမနဖူးပြင်လေးအား နမ်းရှိုက်ကာ အလိုက်သင့် ဖက်ထားပေးလိုက်သည်။
"ကလေးမ "
"ဟင် "
"ကိုယိ့အကောင်က တော်တော်လွန်နေပြီ "
"ဟမ် ..."
ရုတ်တရတ်ကြီး ထပြောလေတဲ့ လူကြီးရဲ့ စကားကို နားမလည်တာကြောင့် ရှင်းသန့် လူကြီးရင်ဘတ်ထဲမှ ခေါင်းကိုထုတ်ကာ လူကြီးအားမော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဒါပေမာ့် လူကြီးရဲ့ အကြည့်တွေက ရှင်းသန့်ဆီမှာ ရှိမနေပဲ အခြားနေရာကို ရောက်နေတာကြောင့် ရှင်းသန့်လည်း ထိုနေရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် မြင်လိုက်ရတဲ့အရာကြီးကြောင့် ရှင်းသန့်
ကြက်သီးမွှေးညှင်းများပင် ထသွားကာ နားထင်ကြောတွေပင်ထောင်သွားရသည်။
၁၈၀ဒီဂရီ ပြန်ထောင်နေတဲ့ လူကြီးရဲ့ အရာကြီး ...
"ရှင်းသန့်။ ရှင်းသန့်ပါးစပ်ရော လက်ရော ညောင်းနေပြီ။ "
ရှင်းသန့်က မျက်နှာငယ်လေးနှင့် ပြောလိုက်လျှင် သီဟက ခပ်ဟဟရယ်ကာ သူမနှာခေါင်းလေးအား ဆွဲလိမ်လိုက်ပြီး ...
"ကိုယ်သိပါတယ်ကွ။
ခဏဖယ်ဦးနော်။
ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ရေချိုးခန်းပြေးရတော့မယ်။ "
သီဟထိုသို့ပြောလိုက်လျှင် ရှင်းသန့်က မဖယ်ပေးသေးပဲ
ပြူးကြောင်ကြောင်လေးကြည့်နေလေသည်။
"ဟေ့ ဖယ်ဦးလေကွာ။"
"အင်း ... ဟို ဟို "
"ဟင် ... ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ။ "
"ရှင်းသန့်က လူကြီးလက်နဲ့ ဖြေရှင်းရမှာစိုးလို့ ရှင်းသန့်ပါးစပ်ကော လက်ရော အညောင်းခံပြီး လုပ်ပေးထားရတာကို အခု နောက်ဆုံးကျ လူကြီးက ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပဲ ဖြေရှင်းရတော့မှာဆိုတော့ ရှင်းသန့် ကြိုးစားထားတာတွေ အလကား ဖြစ်ကုန်တော့မှာပေါ့။ "
"အဲ့တာ ကလေးမ အပြစ်မဟုတ်ဘူးလေကွာ။
ဘယ်လောက်နေနေ မတင်းတိမ်နိုင်တဲ့ ကိုယ့်ညီလေးအပြစ်
ကလေးမက တော်တယ်နော် ကိုယ်တကယ်ကြိုက်တာ။"
သူမဆံပင်လေးအား ပွတ်ကာချော့မြူသလိုပြောလိုက်ပေမယ့်
သူမက ကျေနပ်ပုံမရကာ တစ်ခုခုကို စဥ်းစားနေပြီးမှ
သူ့မျက်နှာအား မော့ကြည့်လာကာ ...
"ဟို ... ဟို ဟိုအပေါက်ဆိုရင်ရော "
"ဟမ် "
သီဟနားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်လျှင် သူမက နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ကာခပ်တိုးတိုးလေး ပြန်ပြော၏။
"ဟို အရှေ့ပေါက်မရရင် ယောင်္ကျားလေးအတွဲတွေလုပ်ကြတဲ့ အနောက်ပေါက်ဆိုရင်ရော။ "
"ဟာ ..."
သီဟ ဘာမျှ ဆက်မပြောပဲ သူမကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလျှင် သူမက မျက်နှာလေးငယ်ကာ ခေါင်းလေးငုံ့ကျသွားပြီး ...
"ရှင်းသန့်က လူကြီးကို အဆုံးအထိ ဖြည့်ဆည်းပေးချင်လို့ပါ။ "
"အား ... ဟား သိပါတယ်ကွာ။
ကိုယ့်မိန်းမလေးက ဘယ်တုန်းက အဲ့လောက်ချစ်ဖို့ကောင်းသွားတာလဲ ဟမ်။ ... ဒါပေမယ့် အနောက်ပေါက်ဆို ကလေးမ တအားနာမှာကွ။"
"ရ ... ရတယ် "
"ဟာ ... အာဂပဲကွာ။ "
"လူကြီးနော်။ "
"ဟား ဟား ... စတာပါကွာ။
အနောက်ပေါက်ကို ကိုယ်တကယ်ဖွင့်လို့ရတာလားပြော "
"အင်းပါဆို "
"ဟား ... အိုကေ အဲ့တာဆို ကိုယ်တကယ်လုပ်မှာနော်။ "
"အင်းလို့ ..."
ရှင်းသန့် တိမ်ဝင်သော အသံလေးနှင့် ရှက်အားပိုစွာ ဆိုလိုက်၏။
ထိုအခါ လူကြီးဆီမှ ခပ်ဟဟ ရယ်သံကြီးနှင့်အတူ ရှင်းသန့် ခါးလေးအား လာကိုင်၍ ...
"ကုန်းပေး "
ဩဇာပါလှတဲ့ လူကြီးအသံအက်အက်ကြီးကြောင့် ရှင်းသန့် အကြောလေးတွေဖျင်းခနဲ ထောင်ထလာကာ ကြက်သီးလေးတွေပင် တဖျန်းဖျန်းထလာရပြန်၏။
ဒါပေမယ့် အမိန့်နာခံတဲ့ ကြောင်မလေးအနား လူကြီးအလိုကျ
ကုန်းပေးလိုက်၏။
ထိုအခါ လူကြီးက သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရှင်းသန့်ခါးအား ဆုပ်ကိုင်ကာ
ထောင်မတ်နေတဲ့ သူ့အရာကြီးအား ရှင်းသန့် ဖင်ပေါက် ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲသို့ ထိုးသွင်းလာတော့သည်။
"အား ..."
တစ်ခါမှ မထိုးသွင်းဖူးတဲ့အပြင် ကြီးမားတုတ်ခိုင်လွန်းတဲ့ လူကြီးအရာကြီးကြောင့် ထိပ်ဖျားမှာတင် ရှင်းသန့် အသည်းခိုက်မတတ်နာကျင်သွားရသည်။
"အား... အာ့ "
"အား ... ရှစ် ကြပ်တယ်။ "
သီဟ တဖြည်းဖြည်းတိုးဝင်ရင်း သိပ်ကို ကြပ်တည်းလွန်းနေတာကြောင့် လူက ချွေးစေးတွေပင် ပျံလာတော့သည်။
"ရှစ် ... ကြပ်တယ်။
ဟူး ... ဒီအတိုင်းဆို ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး။
ကလေးမ ကိုယ်နည်းနည်းဆောင့်မယ်နော်။ "
"ဟင် ... အင်း "
ရှင်းသန့် စကားပင်မဆုံးသေး နည်းနည်းဆောင့်မယ်ဆိုတဲ့လူကြီးက သူ့ဆီးခုံနဲ့ ရှင်းသန့်တင်သားတို့ အသံထွက်သည်အထိ ဆောင့်ချပစ်လိုက်လျှင် ရှင်းသန့် ဘယ်ကနေ အစက်ထွက်ရမှန်းမသိအောင်ပင် နာကျင်သွားရတော့သည်။
"အား ... လူကြီးနာတယ် အဟင့် "
"အင်း ... ဟူး ခဿ ခဏပဲနော်။
ဟူး ... ကြပ်နေတာပဲကွာ အား ဟား ရှစ် ရော့ ရော့ "
လူကြီးက ညဉ်းညူရင်း ရှင်းသန့် ဖင်ပေါက်ထဲရောက်နေတဲ့ သူ့အရာကြီးအား ဆောင့်ဆောင့်သွင်းတော့သည်။
"အား အာ့ အာ့ အာ့ "
နာကျင်လွန်းတာကြောက့် ရှင်းသန့် ညဉ်းသံ ခပ်စိပ်စိပ်ကလည်း ကျယ်လောက်စွာ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အရှိန်ပြင်းပြင်းထိုးဆောင့်နေတဲ့ လူကြီးကြောင့် သူ့ဆီးခုံနှင့် ရှင်းသန့် တင်သာစတို့ ထိခတ်သံတို့ကလည်း ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"အား ... ဟ့ ဟာ့ ဘတ် ဖတ် ဖတ် ဘတ် "
"အား ... ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ဟား "
သီဟက သူမခါးလေးအား ဆာပ်ကိုင်ကာ ဆောင့်ဆောင့်သွင်းရင်း
တစ်ခါမျှ မလုပ်ရသေးတဲ့ အပေါက်သစ်မို့ အရသာကလည်း ထူးနေ၏။
"အား ... အာ့ အာ့ နာတယ် အဟင့် အာ့ အာ့ အာ့ လူကြီး အား အာ့ အာ့ နာအာ့ နာတယ် အာ့ "
"အင်း ... ကိုယ်ပြီးတော့မယ် ကလေး။
ကလေး ပြီးပြီ ပြီးပြီး အား ..."
ပြီးမြောက်သွားတဲ့ သူ့အရာကြီးအား သူမဖင်ပေါက်လေးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်လျှင် ဗြနါးခနဲ ထွက်လာတဲ့ သူ့အချစ်ရည် အကျိအချွဲ ဖြူဖြူတွေက သူမတင်သားဖြူဖြူအုအုလုံးလုံးပေါ်တွင် ပက်ဖြန်းလိုက်သလိုဖြစ်သွားကာ အသက်ဝင်ပန်းချီကား တစ်ချပ်နှယ်။
သူလည်း စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်အဝရကာ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့
သူမခါးလေးအား လွှတ်ပေးလိုက်လျှင် သူမကလည်း မွေ့ယာပေါ်
အရုပ်ကြိုးပျက်ပစ်ကျသွားတော့သည်။
နှစ်ယောက်သား သန့်ရှင်းရေးလည်း မလုပ်နိုင်တော့ပဲ ပူပူပြင်းပြင်းအချီးခရီးလမ်းအဆုံးမှာ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် အဆုံးသတ်တော့သည်။
တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ပြန်ထကြွနေတဲ့ သူ့အရာကြီးမှာလည်း အခုမှပဲ ငြိမ်ကျသွားကာ ပြန်မထောင်ပဲ အိပ်သွားတော့၏။
အပိုင်း (၄၂) ဆက်ရန် ...
Author -Anna Lynn
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）