Bububai ဝတ္ထု ဂျိန်းဖောမြေမှ ချစ်တေးတစ်ပုဒ် အခန်းစာရင်း

အပိုင်း (၇၁)

"အား ... ကောင်းလိုက်တာ။ "

အကိုက မရွံမရှာ မရှက်မရွံ့လုပ်နေပေမယ့် မှုံ့မှာတော့ အကိုလုပ်နေတဲ့အပြုအမူတွေနှင့်အတူ အကိုမိဘတွေအိမ်ရောက်နေတဲ့ဆိုတဲ့အသိကြောင့် ပိုလို့ရင်တွေခုန်ကာ ရှက်ရွံ့နေမိတော့သည်။

ဆွတ်ရိန်နော်ကတော့ သူမတွင်းပေါက်လေးအား သူ့စိတ်ကြိုက် စိုစွတ်အောင်လုပ်ပြီးချိန်မှာတော့ သူ့ခါးက ကျွတ်လုဆဲဆဲဖြစ်နေတဲ့ ပုဆိုးအားချွတ်ချကာ ဘောက်ဆာမဝတ်ထားတာကြောင့် တန်းလန်းကြီးပေါ်ထွက်လာတဲ့ သူ့အချောင်းရှည်ကြီးအား လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ပွတ်ဆွဲလိုက်‌၏။

အကြောတမြှိုင်းမြှိုင်းထနေတဲ့ သူ့အတံရှည်ကြီးအား သူမတွင်းပေါက်လေးထဲ တိုးဝင်ချင်နေကာ တရမ်းရမ်းဖြစ်နေတော့သည်။

ဒါပေမယ့် သူက မသွင်းသေးပဲ သူ့အတံရှည်ကြီးအား ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်နှင့် သူလုပ်နေကျအတိုင်း သူ့ကိုမကြည့်ပဲ မျက်နှာလွှဲထားတဲ့

ကောင်မလေးအား ခေါ်လိုက်သည်။

"မှုံလေး ဒီမှာကြည့်..."

"ဟင့်အင်း "

ဘာပြမှာလဲဆိုတာ သိနေတာကြောင့် မှုံ မကြည့်ပဲနေလျှင် အကို့ရဲ့ အက်ရှရှရယ်သံကြီးက ထွက်လာကာ မှုံ့မျက်နှာအား ဆွဲလှည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ မှုံ့မျက်စိရှေ့ အကို့အချောင်းရှည်ကြီးက တရမ်းရမ်းနှင့်။

"အဟက် ... ကြိုက်လား။ "

"အို ... အကိုနော် အဲ့လိုတွေ မလုပ်ပါနဲ့ဆို "

"မှုံလေးက ရှက်နေလို့လေကွာ။

ကိုယ်တို့လင်မယားဖြစ်တာပဲ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။

ဘာလို့ အဲ့လောက်တောင်ရှက်နေတာလဲကွာ။ "

အရှက်အကြောက်ကြီးတဲ့ ကောင်မလေးက ဒီလိုအချိန်မျိုးဆို သူ့ကို စကားလည်းမပြောတော့သလို ကြည့်လည်းမကြည့်တော့။

ဘယ်လောက်ထိ အရှက်အကြောက်ကြီးသလဲဆို ဒီအိမ်ထောင်သက်အတွင်းမှာ ထိုကောင်မလေးက သူ့အရှေ့ဆစ်ခါမျှ အဝတ်မလဲဖူးပေ။

သူက မရှက်ဖို့ပြောလည်း ဘယ်လိုမျှမရ။

သူအခန်းထဲရှိနေလျှင် ရေချိုးခန်းထဲ သွားလဲပြီး သူက ညစ်တွန်းပြီး

ရေချိုးခန်းထဲထိ လိုက်သွားလျှင် မရရအောင် မောင်းထုတ်လေ၏။

သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလိုအချိန်မှသာ သူမြင်ရ၏။

ထို့ကြောင့် သူမ သူ့ကို မရှက်‌ေတာ့အောင် ဒီလိုအချိန်မျိုးတွေမှာ

ရရင်ရသလောက်လုပ်‌ပေးေလသည်။

ဒါပေမယ့် အရှက်အကြောက်ကြီးတဲ့ ကောင်မလေးကတော့ စိတ်ကောက်၏။

အခုလည်း သူမ မျက်နှာလေးအား ဆွဲလှည့်ထားတဲ့အတိုင်းလွှတ်မပေးပဲ သူအရာကြီးအား သူမတွင်းပေါက်လေးမှာ တေ့ပြလိုက်သည်။

ထိုအခါ သူမက မျက်လုံးကို စုံမှိတ်သွားတော့သည်။

"ဟေ့ ... ဘာလို့မျက်လုံးမှိတ်သွားတာလဲ။

ပြန်ဖွင့်နော် "

"ဟင့်အင်း ... အကို ညစ်ပတ်တာ။ "

"ဟားဟား ... ဘာညစ်ပတ်လို့လဲကွာ။

လင်မယားအချင်းချင်း ဒီလောက်တော့ ပွင့်လင်းရမှာပေါ့ကွ။

ပြန်ဖွင့်ကွာ။ "

"ဟင့်အင်း "

"မဖွင့်ရင် ကိုယ်တအားဆောင့်မှာနော်။ "

"အထဲမှာ ကလေးရှိတယ်နော်။ "

"ဟုတ်သားပဲ ... ဆောရီး "

ရမ္မက်တွေဖုံးနေကာ ဘေဘီလေးကိုတောင် မေ့သွားမိသည်။

စိတ်ထဲကနေ ဘေဘီလေးကိုလည်း တောင်းပန်လိုက်ရ၏။

"ကိုယ်ထည့်တော့မယ် ... မိန်းမကလည်း ကြည့်ပါကွာ။ "

"မကြည့်ဘူး။ "

"ဟာကွာ ... အင့် "

"အာ့ "

ခါတိုင်းလို အတင်းဆောင့်သွင်းတာမျိုးမဟုတ်တာကြောင့်

တအားကြီးတော့ မနာပေမယ့် နည်းနည်းတော့ အောင့်မျက်သွားရ၏။

တွင်းထဲသို့ သွင်းပြီးသည်နှင့် သူမခါးလေးအား ဆုပ်ကိုင်ကာ အသွင်းအထုတ် ခပ်မှန်မှန်လုပ်တော့သည်။

တစ်ချက်တစ်ချက် လွတ်ချင်ချင်ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်တွေကြောင့် မကြမ်းမိအောင်လည်း မနည်းထိန်းနေရ၏။

"အာ့ အာ့ အာ့ "

"အင့် အင့် ရှစ် ကောင်းတယ် အားဟား "

"အာ့ အား ဟား အား "

အကို့ရဲ့ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် အသွင်းအထုတ်များမှာ မှုံပါ သာယာလာကာ အကိုကျောပြင်ကြီးအား ဖက်ကာ ခေါင်းလေးမော့လျက်

အော်ညဉ်းနေမိတော့သည်။

ဆွတ်ရိန်နော်ကလည်း အောက်ကကောင်ကို အသွင်းအထုတ်လုပ်ရင်း သူမ နို့လေးတွေကိုလည်းစို့စို့ပေးကာ ဖြေးဖြေးမှန်မှန်လုပ်လေ၏။

"ပြွတ် ပြွတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် "

"အား ဟား အာ့ အာ့ အကို အင်းဟင်း "

"အား ... ကောင်းတယ် မိန်းမ ညဉ်းပေး အင့် အင့် "

"အား ဟား အာ့ အာ့ အာ့ "

အတန်ကြာသည်အထိ အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီးချိန်မှာတော့

ဆွတ်ရိန်နော်ရဲ့ တက်ကြွနေတဲ့ညီလေးက ပျော့ကျသွားကာ

ကိုယ်လုံးကြီးကလည်း သူမနံဘေးတွင်လှဲအိပ်လိုက်တော့၏။

ဒါပေမယ့် မကြာလိုက် အမောပင်မပြေကြသေး။

ခုနက ပျော့ကျသွားတဲ့ အချောင်းကြီးက ငေါက်ခနဲ ပြန်ထောင်မတ်လာတော့သည်။

"ဟာ "

ဆွတ်ရိန်နော်ရဲ့ အသံကြောင့် သူမလည်း သူကြည့်တဲ့နေရာသို့လိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် ထောင်မတ်နေတဲ့ အကို့အရာကြီးကြောင့် ငိုချင်သွားရသည်။

အကိုက ဘယ်တော့မှ တစ်ချီတည်းနဲ့ပြီးတဲ့သူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မေ့သွားခဲ့တာ။

"ကိုယ် မကြမ်းရတော့ မဝဘူး။"

ဆွတ်ရိန်နော် သူမအား မချင့်မရဲ မျက်နှာလေးနှင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟင် ... အဲ့တာဆို ဘယ် ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမှာလဲ။"

"ဟို ... မှုံလေး "

"အွန်း "

"ကိုယ့်ကို blow job လုပ်ပေးပါလား။ "

"ဟင် ... အဲ့တာ ဘာကြီးလဲ။ "

"ဟို ... ပါးစပ်နဲ့ "

"ဟင် ..."

အခုအချိန်ထိ အကိုပြောတဲ့စကားအား မှုံသဘောမပေါက်သေးပါ။

မှုံက မျက်လုံးလေးတွေ ဝိုင်းလျက်စိုက်ကြည့်နေလျှင် အကိုက နှုတ်ခမ်းတစ်ချက်ကိုက်ကာ ...

"မှုံလေးပါးစပ်နဲ့ ကိုယ့်*ီးကို စုပ်ပေးပါလား။ "

"အို ... အကို့ "

မှုံအံကြိတ်ကာ ခပ်အုပ်အုပ်အော်လိုက်လျှင် အကို မျက်နှာငယ်လေးနှင့် သူလိုချင်တာရအောင် ဆက်ပူဆာ၏။

"လုပ်ပါကွာ ... မှုံလေးမှ မကယ်ရင် ကိုယ်သေသွားလိမ့်မယ်။

ကိုယ့်လက်စကို မှုံလေးလည်းသိသားပဲကွာ။

အခုက မလုပ်ရတာလည်းကြာတော့ နောက်ပြီး ကြမ်းလည်းမကြမ်းရတော့ ဒီကောင်ကြီးက ပြန်ထောင်လာတာ။

ဒီပုံစံအတိုင်း မှုံလေးကို ထပ်လုပ်ရင်လည်း ကိုယ်မထိန်းနိုင်ပဲ ကြမ်းမိကုန်လိမ့်မယ်။

အဲ့တာကြောင့် မှုံလေးပါးစပ်လေးခဏငှားပါနော်။ "

"တော်ပြီ အိပ်တော့မယ်။

အကို့မိဘတွေ အိမ်မှာဆိုတာလည်း သတိရဦး။

"မှုံလေးကလည်းကွာ။ "

"အကို့ တိုးတိုးပြောပါ ... ကြားကုန်လိမ့်မယ် "

"အဲ့တာဆို ပါးစပ်လေးငှားလေကွာ။

ဒါလေးကို တွန့်တိုနေလိုက်တာ။ "

"တိတ်တော့လို့ နားညဉ်းတယ်။ "

"ပြောမှာပဲ "

"ကျစ် ... အိပ်ပြီ "

"အိပ်ပေါ့ ... နေနိုင်လိုက်တာဗျာ။ "

"အကို ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲလို့။ "

"ဘယ်လိုမှ မဖြစ်ပါဘူး။

အိပ်ပါ မှုံလေးက အိပ်နိုင်မှာတော့ အိပ်ပါ။

ကိုယ်ကတော့ တစ်ညလုံးအိပ်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။

ပြောလို့မရဘူး ... အောင့်ပြီး သေရင်လည်း သေသွားနိုင်တာပဲ။ "

"အို ... အကို မဦးမချွတ် "

"တကယ်ပြောနေတာ။ "

"ဟင်း ... ကဲ ပြော မှုံက ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမှာလဲ။ "

"ဟာ ... တကယ် မိန်းမ တကယ်လုပ်ပေးမှာလား။ "

"မပြောရင် အိပ်တော့မယ် "

"ဟာ ... ပြောပြောမယ်လေ "

"ဒီအတိုင်း မှုံလေးက ထိုင်ပြီး ပါးစပ်လေးဟပေးထားရုံပဲ။ "

"ဒါပဲလား "

"အင်း ... ကျန်တာက လုပ်ရင်းနဲ့မှ ဆက်သင်ပေးမယ်။ "

"အင်း "

နောက်ဆုံးတော့လည်း ပွစိပွစိနှင့် ပြောနေတဲ့ အကို့အလိုကျ မှုံပါးစပ်ကလေးဟပေးထားလိုက်ရတော့သည်။

ထိုအခါ ဆွတ်ရိန်နော်က သူ့အလိုရသွားတော့ ခုနက ပုပ်သိုးနေတဲ့ မျက်နှာကြီးက ပြုံးဖြီးသွားကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ့အချောင်ကြီးအား လက်နှင့်ကိုင်ကာ အရင်ဆုံး သူမပါးလေးအား သူ့‌အချောင်းကြီးနှင့် လေးငါးချက်လောက်ပုတ်လိုက်၏။

ပြီးမှ အဆင်သင့်ဟထားတဲ့ သူမ ပါးစပ်လေးထဲသို့ သူ့အရာကြီးအား ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။

"အွတ် ဟွတ် "

အကို့အရာကြီးက ရှည်လွန်းတာကြောင့် မှုံ့အာခေါ်င်ကို လာထောက်ကာ ပျို့တက်လာချင်စိတ်တောင်ပေါက်သွား၏။

ဒါပေမယ့် အကိုက ချက်ချင်းပြန်ထုတ်ကာ အသွင်းအထုတ်လုပ်တော့သည်။

"အင့် အွတ် အွတ် အဟွတ် "

ကြီးမားတုတ်ခိုင်လွန်းတဲ့ အရာကြီးက မှုံ့ပါးစပ်ထဲမှာ မဆံ့မပြဲဖြစ်နေကာ အကိုကလည်း မညှာမတာ ထိုးထိုးဆောင့်လေသည်။

"အင်း ... ရှစ် ကောင်းတယ် ဟူး ဟား ... မှုံလေး စုပ်ပေး။

ကိုယ့်*ီးကို လျှာနဲ့စုပ်ပေး ... မြန် မြန် အား ဟား "

မှုံ့မှာ အာခေါင်ကို ထိုးနေတဲ့ အရာကြီးအား လျှာနှင့် စုပ်လိုက်လျက်လိုက် လုပ်ပေးရပြန်သည်။

"ပြွတ် ပြွတ် ပျလပ် "

"အင်း ဟင်ူ အင့် အင့် အွတ် အွတ် "

အတန်ကြာသည်အထိ ထိုသို့လုပ်ပေးပြီးမှ အကို့အရာကြီးက မာန်ဟုန်ကျသွားတော့သည်။

__________

အပိုင်း (၇၂) ဆက်ရန် ...

Author -Anna Lynn

« ရှေ့အခန်း - အပိုင်း (၇၀) နောက်အခန်း - အပိုင်း (၇၂) »

အခန်းမှတ်ချက်များ (0)

လော့ဂ်အင် ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပါဝင်နိုင်
မှတ်ချက်မရှိ၊ ပထမဆုံးဖြစ်ကြည့်ပါ