တောင်ပေါ်သားလေးရဲ့ရင်ခုန်သံ
“သားမှားခဲ့ပါတယ် မရှိရင် သား သေသွားလိမ့်မယ် မယ့်ရယ် မကို သား စိတ်ဆိုးခဲ့မိတဲ့ နှစ်ရက်မှ အလုပ်တွေဖိလုပ်ပြီး နေနိုင်အောင်မနည်းကြိုးစားခဲ့ရတာ”
“အခုလည်း အဲ့လိုနေလေ”
“မနေနိုင်ဘူး အခုခံစားချက်က မကို အပြီး ဆုံးရှုံးရတော့မလို ခံစားချက်ကြီး သားရင်တွေ ပူနေပြီ”
မျက်ဝန်းထဲမှာလည်း မျက်ရည်အပြည့်နဲ့မို့ ဘယ်လောက်ထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားနေရလဲဆိုတာ မွေးထားတဲ့မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သိတာပေါ့
သိပေမယ့် နောက်မလုပ်ရဲအောင် တစ်ခါတည်း ပညာပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်ကြောင့်
“နောက်ခါ ထပ်မဖြစ်စေရပါဘူးဆိုတဲ့ ဂတိ မယ့် ကို သားဂတိပေးပါ”
“ဂတိပေးပါတယ် မယ့် သားအသက်နဲ့ရင်းပြီးကို သားဂတိပေးပါတယ်”
“ဟုတ်ပြီ တတိယထပ် သားအခန်းထဲမှာ သမီးလေးအိက်နေတယ်”
စကားတောင်ဆုံးခင်မှာဘဲ အပေါ်ကို ပြေးတက်သွားတဲ့ သားဖြစ်သူကိုကြည့်ပြီး
“အခုမှ အဖြစ်သည်းနေလိုက်တာ”
***************
“မွ”
စိုင်း အခန်းထဲကို ဝင်သွားတော့ သူအိပ်ယာလေးပေါ်မှာ ခွေခွေလေးအိပ်နေတဲ့ မိန်းမဖြစ်သူကို
အနောက်ကနေ သိမ်းကျုံးဖက်လိုက်ကာ လည်တိုငိလေးကို အနမ်းလေးပေးပြီး
“လွမ်းလိုက်တာ မောင့်အသဲလေးရယ်”
ပိုပြီး တင်းကြပ်စွာ ထပ်ဖက်လိုက်ပေမယ့် ခွန်းကတော့ မနိုးသွားဘဲ စိုင်း ရင်ခွင်ထဲမှာ မြုပ်နေအောင် အိပ်နေဆဲပင်
စိုင်းလည်း တစ်ညလုံး သူ့ အသဲလေးကို လိုက်ရှာနေရတာမို့ ပင်ပန်းကာ ခွန်း သူ့ရင်ခွင်ထဲ ပြန်ရောက်မှ စိတ်ချလိုက်ချ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
*************
“အင်းးးးးဟင်းးးး”
အနောက်ကနေ တင်းကြပ်စွာ ဖက်ခံထားရတာမို့ ခွန်း ရုန်းမိတော့
“အိပ်ဦး မောင် အိပ်ရေးမဝသေးဘူး”
ဆိုတဲ့ အသံလေးကို ပိုတိုးဖက်ကာ လည်တိုင်နားကနေ တိုးဝှေ့ပြီးပြောလာတဲ့ လေသံ နုနုလေးကြောင့်
“ဖယ်တော့”
“မဖယ်ချင်ဘူး တအားလွမ်းနေတာ သိရဲ့လား”
“ဟင့်အင် မသိချင်ဘူး လွှတ် အိပ်ချင်တယ်ဆိုလည်း တစ်ယောက်ထဲ အိပ်နေခဲ့”
“မ ရော တူတူ အိပ်ပေး”
“မအိပ်နိုင်ဘူး”
“ဒါဆိုလည်း မလွှတ်နိုင်ဘူး မ ထပ်ပျော်သွားရင် မောင် ရူးသွားလိမ့်မယ်”
“……….”
“မောင်ရူးတာ မြင်ချင်လို့လား”
စစနောက်နောက် ပြောနေတယိ ထင်ရပေမယ့် မောင့်ရဲ့လေသံက ဒီတစ်ခါတော့ ဝမ်းနည်းတဲ့ လေသံတွေ ကပ်ပါလာတာသိတာမို့
“အိပ်မှာဆို အိပ်တော့”
“ဒီတိုင်းတော့ မအိပ်ချင်တော့ဘူး”
“ဒီတိုင်း မအိပ်ချင်လို့ ဘယ်လို အိပ်ချင်သေးတာလဲ”
မောင်ရဲ့လက်တစ်ဖက်က လျှင်မြန်စွာဘဲ ခွန်း ညဝတ်ဘောင်းဘီလေးထဲကို ဝင်လျှိကာ
“မောင့်ဟာလေး မ ထဲ ထည့်အိပ်ချင်တာ”
“တော်ပြီနော်”
ခွန်းရဲ့ငြင်းဆန်မှုက နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဘော၊င်းဘီကို အော၊က်ဆွဲချပြီးတာနဲ့ အနောက်ကနေ ညီတော်မောင်ကို ထိုးသွင်းလိုက်တော့
“အ့ မောင်”
“အင်းးးဘယ်ချိန်လုပ်လုပ်ပြည့်ကျပ်နေတာဘဲ မရယ်”
ခွန်းမှာ နည်းနည်းမှ လှုပ်မရသလို မောင်ရဲ့ Full sizeကြီးက ခွန်းထဲမှာ ပြည့်နေတာမို့
“ထုတ်ပေး မနေတက်ဘူး”
“စိတ်ပါရင် နေတက်သွားလိမ့်မယ် မောင်က ဆွပေးမှာပေါ့”
“အ့ မောင်”
ခွန်းရဲ့ ရင်သားလေးတွေကို မောင့် လက်အစုံနဲ့ ဖိညှစ်ကာ ခွန်း နာကျင်လို့ လှုပ်ရှားမိတိုင်း
မောင့် ညီတော်မောင်ကို ဆွပေးသလိုဖြစ်ကာ တစ်ဖြေးဖြေး အသွင်းအထုပ်လေးပြုလုပ်လာတော့
“အ့ မောင် တော်ပြီကွာ”
“မတော်နိုင်ဘူး မငြိမ်ငြိမ်လေးနေရင် ဒီတိုင်းလေးဘဲ အိပ်ရမယ်”
“မနေဘူး”
“မနေဘူးဆို အင့် အားးးshitt”
စိုင်း ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းလေးနဲ့ကော့ ထိုးမိလိုက်တော့
“အ့ အောင့်တယ် မောင် အားးး”
“ဘယ်လိုအိပ်မလဲပြော”
“ငြိမ်ငြိမ်အိပ်မယ်”
“ဒီလိုမှပေါ့ အသဲလေးရယ် လိမ္မာတယ်”
မောင်က တကယ်ကို ယုတ်မာတာပါ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ခွန်းရင်သားတွေကို နှယ်ဆုပ်ထားသလို အတွင်းထဲမှာလည်း သူ့ညီတော်မောင်ကို ဖိပြီး နစ်နေအောင် ထည့်ထားသည်။
အခန်းမှတ်ချက်များ (0）